บทที่ 66
กู้จือจั๋วเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนหันไปมองเขา
หวายจิ่งจือเอ่ยอย่างเนิบช้า
“หากตระกูลใดไม่มีบุตรชายเกิดเสียที พวกเขาจะใช้เข็มเจาะเอาเลือดจากหัวใจของเด็กหญิงในบ้าน นำเลือดนั้นมาเขียนยันต์ แล้วเผาเป็นน้ำยันต์ให้ผู้ชายดื่ม เชื่อกันว่าจะช่วยให้ได้บุตรชาย”
“อะไรนะ?!”
ถ้วยชาในมือกู้จือจั๋วแทบหลุดมือ ชาหกออกมาครึ่งถ้วย หยดร้อนกระเซ็นใส่หลังมือ แต่นางกลับไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย
หรือว่า...
ที่อาหมานหวาดกลัวเข็ม เป็นเพราะเคยถูกเจาะเอาเลือดจากหัวใจมาก่อน?
“จริงด้วย!”
ฉินเฉินตบมือฉาด
“ฮูหยินเอกของบิดาข้าเป็นคนเหลียงโจว!”
กู้จือจั๋วไม่แม้แต่จะสนใจคราบชาที่เปื้อนเสื้อ นางใช้มือทั้งสองยันโต๊ะหินไว้ เสียงสั่นเล็กน้อย
“แล้วยังมีอะไรอีก?”
หวายจิ่งจือกล่าวต่อ
“บางตระกูล หลังจากเอาเลือดจากหัวใจของเด็กหญิงแล้ว ยังจับนางถ่วงน้ำจนตาย โดยอ้างว่าเด็กหญิงผู้นี้แย่งชะตาบุตรชายของตระกูลไป มีแต่นางตายเท่านั้น จึงจะเปิดทางให้เด็กชายที่จะเกิดตามมา”
ถ่วงน้ำตาย!
รูม่านตาของกู้จือจั๋วหดวูบ สีหน้าซีดเผือดราวกับไร้เลือด
ไม่มีใครรู้...
ว่าอาหม่านในชาติที่แล้วก็ตายเพราะถูกถ่วงน้ำเช่นกัน
หลังจากพลัดหลง นางถูกพบเป็นศพอยู่ในแม่น้ำ
หากการตายของอาหม่าน...
ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นฝีมือของคน...
ไม่!
กู้จือจั๋วยกมือกุมหน้าอก
ในวินาทีนั้น นางแทบจะแน่ใจแล้วว่า...
คนตระกูลฉินคิดเช่นนั้นจริง ๆ
เซี่ยอิ้งเฉินไม่กล่าวสิ่งใด เพียงรินชาถ้วยใหม่แล้วยื่นให้นาง
กู้จือจั๋วดื่มรวดเดียวหลายอึก สีหน้าจึงค่อย ๆ ดีขึ้น
นางจำได้อย่างแม่นยำ
อาหม่านหายตัวไปในวันที่เจ็ด เดือนห้า
นางกับท่านป้า รวมถึงคนทั้งจวนเจิ้นกั๋วกง ออกตามหากันอยู่สามวันเต็ม
กระทั่งวันที่สิบ เดือนห้า จึงพบศพของอาหม่านอยู่ริมแม่น้ำ
จะปล่อยให้คนตระกูลฉินเข้าใกล้นางไม่ได้เด็ดขาด!
กู้จือจั๋วกำหมัดแน่น ความโกรธและความแค้นพลุ่งพล่านอยู่ในอก แววตาแฝงไอสังหาร ก่อนจะฝืนสะกดมันลง
เซี่ยอิ้งเฉินยกกาน้ำเงินลงจากเตาถ่าน ปิดไฟ แล้วกล่าวขึ้นว่า
“ดึกแล้ว เกรงว่าฝ่าบาทคงเสด็จกลับวังแล้ว คุณหนูกู้รีบกลับเถิด”
กู้จือจั๋วรู้ทันทีว่าเขามองออกว่านางกำลังร้อนใจ จึงตั้งใจให้นางรีบกลับ
สำหรับท่านชาย นางไม่จำเป็นต้องเกรงใจ
นางจึงพยักหน้า
“ข้าไปก่อน”
จากนั้นลุกขึ้นปัดชายกระโปรง ก่อนหันกลับมากล่าวว่า
“จริงสิ ท่านชาย หลังกลับไปวันนี้ ขอให้ท่านเริ่มแกล้งป่วยเสียก่อน แล้วพรุ่งนี้ตลอดทั้งวัน อย่าเข้าเฝ้าฝ่าบาทตามลำพัง”
เซี่ยอิ้งเฉินไม่ถามเหตุผล เพียงตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ข้าจำไว้แล้ว”
กู้จือจั๋วเรียกฉงฟางกับฉิงเหมย ก่อนยกชายกระโปรงรีบเดินจากไป
ม้าถูกผูกไว้ด้านนอกประตูอาราม
ทันทีที่ออกจากอารามไท่ชิง พวกนางก็ควบม้าตรงกลับเมืองหลวง
ตลอดทาง ฉิงเหมยมีสีหน้าราวกับไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
นางเริ่มสงสัยว่า...
คุณหนูกู้ลืมไปแล้วหรือไม่ ว่าที่จริงนางเป็นคนของโรงงานตะวันออก และยังเป็นสายลับอีกด้วย
เรื่องการมาพบท่านชายเฉินเป็นการส่วนตัว จะให้นางติดตามมาด้วยก็ช่างเถิด
แต่ถึงกับวางแผนข่มขู่องค์ชายสามให้กระโดดลงสระ ทั้งยังชักชวนให้ท่านชายเฉินแกล้งป่วยต่อหน้านางอย่างเปิดเผย
ทำเอานางไม่รู้จะพูดอะไรจริง ๆ
เมื่อครู่ฉิงเหมยถึงกับคิดว่า...
ตนควรหลบออกไปเองหรือไม่
ถึงคุณหนูกู้จะปิดบัง นางก็สืบรู้ได้อยู่ดี
แต่ก็ไม่ควรไม่คิดจะปิดบังนางเลยสิ
วิชาที่ฝึกมาทั้งชีวิตไม่ได้ใช้
หากวันหนึ่งฝีมือตกจะทำอย่างไร
ฉิงเหมยครุ่นคิดฟุ้งซ่านไปตลอดทาง ยังไม่ทันได้ข้อสรุป ก็กลับถึงเมืองหลวงเสียแล้ว
กู้จือจั๋วแวะไปที่ หอไป่จี้ถัง ก่อน ให้เถ้าแก่ซูช่วยตามหาสมุนไพรหลายชนิด
แม้ตำรับยาจะยังตัดสินใจไม่ได้
แต่ตัวยาหลักและตัวยารองบางชนิดสำคัญอย่างยิ่ง อีกทั้งหาได้ยาก จึงต้องเริ่มตามหาตั้งแต่ตอนนี้
จากนั้นนางก็แวะซื้อชาดแดงและกระดาษยันต์
ตั้งใจจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
หลายวันนี้นางจะไม่ออกจากจวนอีก คอยเฝ้าอาหม่านจนถึงวันที่เจ็ด เดือนห้า
เมื่อกลับถึงจวน
ตามธรรมเนียม นางตรงไปคารวะท่านผู้เฒ่าที่เรือนหรงเหอถังก่อน
แต่เพิ่งไปถึง ก็ได้รู้ว่า...
ท่านผู้เฒ่ากู้ถูกฮองเฮาเรียกเข้าวังตั้งแต่เช้าแล้ว
“เข้าวังหรือ?”
กู้จือจั๋วเลิกคิ้ว
กะทันหันถึงเพียงนี้เชียว?
“เจ้าค่ะ”
มาม่าจู้ตอบอย่างเป็นทางการ ไม่ได้แสดงท่าทีประจบแม้แต่น้อย
“หลังยามซื่อผ่านไปไม่นาน วันนี้ในวังส่งกูกูผู้หนึ่งมา นางเป็นคนสนิทข้างกายฮองเฮา ฮองเฮามีรับสั่งเชิญท่านผู้เฒ่าและคุณหนูใหญ่เข้าวังเพื่อสนทนากัน”
“หลังจากท่านผู้เฒ่าและคุณหนูใหญ่แต่งกายเต็มยศ ก็ออกจากจวนเมื่อผ่านครึ่งยามซื่อ”
ยามซื่อ...
ก็คือตอนที่นางเพิ่งมาถึงอารามไท่ชิงได้ไม่นาน
หัวใจของกู้จือจั๋วพลันกระตุก
ในวังไม่เพียงเรียกท่านผู้เฒ่า
แต่ยังเรียกท่านป้าด้วย
เรื่องนี้ผิดปกติ
ปกติพระราชโองการเรียกเข้าวัง แทบไม่เคยเรียกแล้วให้เข้าเฝ้าในวันเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ท่านป้าเป็นสตรีที่ออกเรือนไปแล้ว
หากฮองเฮาต้องการพบ ก็ควรส่งคนไปเชิญที่จวนจิ้งอันป๋อ
หรือว่า...
ฮูหยินจิ้งอันป๋อเข้าวังไปร้องทุกข์?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ กู้จือจั๋วจึงรีบถามทันที
“อาหม่านล่ะ? ถูกพาเข้าวังไปด้วยหรือไม่?”
“คุณหนูน้อยยังอยู่ที่เรือนของฮูหยินเจ้าค่ะ”
🖤 Love Love Story 🖤
🩸⬅️ บทก่อนหน้า
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a478ab87a5f4339e0670f56
🥀➡️ บทถัดไป
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a478aefbb9c315d95ea8313
────────────────
🩶 Love Love 🩶
🌙 ความรักผลิบานท่ามกลางความมืด
🩸 ทุกหัวใจล้วนมีบาดแผล
────────────────
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดไลก์ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต
🌙 ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
