บทที่ 101
น้ำเสียงของ ฮูหยินจี้ แฝงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ไม่อ่อนโยนและน่าเข้าใกล้เหมือนเช่นทุกวัน
รุ่ยหวง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรายงานด้วยความระมัดระวัง
“ฮูหยินเจ้าคะ คุณชายสี่มีไข้เจ้าค่ะ บ่าวกำลังจะไปเรียนฮูหยินพอดี”
“อะไรนะ?!”
ฮูหยินจี้รีบพุ่งเข้าไปด้านในทันที
“เหตุใดจึงมีไข้ได้? เมื่อคืนนี้ถูกลมหนาวหรือ?”
รุ่ยหวงรีบเดินตาม พลางอธิบายว่า
“เมื่อคืนบาดแผลที่หลังของคุณชายสี่มีน้ำเหลืองซึมออกมาเจ้าค่ะ เช้านี้คุณชายสี่ไม่ยอมตื่น บ่าวจึงเพิ่งพบว่าท่านมีไข้”
บาดแผลที่หลังของคุณชายสี่เป็นรอยเฆี่ยน แม้รักษามาหลายวันก็ยังไม่หายสนิท ยารักษาแผลเมื่อทาลงบนบาดแผลจะเจ็บแสบ คุณชายสี่จึงร้องไห้โวยวาย ไม่ยอมให้ทายา ฮูหยินเห็นแล้วก็สงสารลูก จึงสั่งว่าไม่ต้องทายาอีก
“ตอนนี้ไข้ขึ้นสูงจนเริ่มเลอะเลือนแล้วเจ้าค่ะ...”
ฮูหยินจี้หยุดฝีเท้ากะทันหัน ก่อนสะบัดมือตบหน้ารุ่ยหวงอย่างแรงหนึ่งฉาด แล้วตวาดด้วยความเดือดดาล
“เหตุใดตอนเช้าถึงไม่มารายงาน?!”
ฮูหยินไม่เคยโกรธรุนแรงเช่นนี้มาก่อน
รุ่ยหวงถูกตบจนตั้งตัวไม่ทัน รีบยกมือกุมแก้ม ก่อนทรุดลงคุกเข่ากับพื้น น้ำตาไหลพราก
ฝ่ามือของฮูหยินจี้ชาจนไร้ความรู้สึก แต่ภายในหูของนางกลับมีเสียงของ กู้จือจั๋ว ดังก้องขึ้นอีกครั้ง
“ท่านแม่...บาปกรรมของท่านหนักหนา เกรงว่าจะอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”
“หนี้ของแม่...ลูกต้องเป็นผู้ชดใช้แทน”
“เมี้ยว! เมี้ยว!”
ทันใดนั้น เสียงแมวร้องก็ดังขึ้นภายในลานเรือน
เสียงนั้นซ้อนทับกับภาพในฝันเมื่อคืนอย่างพอดิบพอดี
ฮูหยินจี้สะดุ้งเฮือก รีบหันมองไปรอบด้านด้วยสีหน้าหวาดผวา
“แมว...แมวอยู่ที่ไหน?!”
นางกรีดร้องอย่างเสียขวัญ
“ตีมัน! รีบตีมันให้ตาย!”
เหล่าหญิงรับใช้แรงงานในลานต่างรีบวิ่งกรูกันเข้ามา
พวกนางตามเสียงร้องไป จนเห็น แมวลายสลิด ตัวหนึ่งนั่งสง่าอยู่บนกำแพง
รอบคอของมันสวมปลอกคอหนังประดับอัญมณีล้ำค่า ดวงตาสีทองกวาดมองผู้คนในลานอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะยกอุ้งเท้าขึ้นเลียอย่างไม่ทุกข์ร้อน
“เมี้ยว!”
“ตีมันให้ตาย!”
ใบหน้างดงามของฮูหยินจี้บิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว
บ่าวรับใช้ต่างคว้าไม้ไผ่ยาวเข้ามา แล้วพากันฟาดใส่แมวไม่ยั้ง
“เมี้ยว!”
แมวลายสลิดเริ่มไม่พอใจแล้ว
มันกระโดดหลบไม้ไผ่แต่ละอันอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะถีบตัวพุ่งเข้าหาฮูหยินจี้กลางอากาศ
“อ๊าย!”
ฮูหยินจี้ตกใจจนทรุดนั่งลงกับพื้น
แมวโก่งหลัง ส่งเสียงขู่
“ฮ่า—”
อยู่หลายครั้ง
จากนั้นก็สะบัดหนวดอย่างหยิ่งผยอง ก่อนกระโจนออกจากลานเรือนไป
“มันหนีไปแล้ว! รีบตาม!”
เหล่าบ่าวรับใช้รีบกรูกันวิ่งตาม ถือไม้ไผ่ไล่ตีแมวไปตลอดทาง
“เมี้ยว!”
แมววิ่งซ้ายทีขวาทีอย่างคล่องแคล่ว พาคนทั้งกลุ่มวิ่งวนไปทั่ว จวนเจิ้นกั๋วกง
เหล่าแม่นมและหญิงรับใช้วิ่งตามจนหอบหายใจแทบไม่ทัน
เพียงเผลอครู่เดียว แมวก็หายตัวไป
“แมวล่ะ?”
หากหาแมวไม่พบ พวกนางก็ไม่รู้จะกลับไปตอบฮูหยินอย่างไร
“อยู่นั่น!”
แมวหันกลับมามองพวกนางอย่างหยิ่งทะนง ก่อนกระโดดขึ้นไปบนกำแพงสูง
“เร็ว!”
แต่ทันใดนั้น ทุกคนก็ชะงัก
นี่...ไม่ใช่เรือนของคุณหนูใหญ่หรือ?
เหล่าแม่นมหยุดฝีเท้าพร้อมกัน
ช่วงนี้อารมณ์ของคุณหนูใหญ่ไม่สู้ดี แม้แต่ฮูหยินก็ยังไม่กล้าไปยั่วโมโหนาง
ทุกคนมองหน้ากันอย่างลังเล
แม่นมคนหนึ่งอดพึมพำไม่ได้
“หรือว่าแมวลายสลิดตัวนี้จะเป็นแมวที่คุณหนูใหญ่เลี้ยงไว้?”
แมวลายสลิดสูดจมูกดำเล็ก ๆ ฟุดฟิด ก่อนร้องอย่างตื่นเต้น
“เมี้ยว!”
หาเจอแล้ว!
คราวนี้มันไม่สนใจคนที่ไล่ตามอีกต่อไป
มันอาศัยกลิ่นที่จดจำไว้ กระโดดลงจากกำแพง แล้ววิ่งตรงไปยังหน้าต่างบานหนึ่ง
“จิ๊บ!”
ความสนใจของแมวเปลี่ยนไปในทันที
รูม่านตาสีทองหรี่แคบ จ้องนกสีสันสดใสที่กำลังบินว่อนอยู่กลางอากาศอย่างไม่กะพริบตา
หางกิเลนของมันสะบัดไปมาด้วยความตื่นเต้น
“เมี้ยว!”
แล้วมันก็พุ่งเข้าใส่ทันที
“จิ๊บ! จิ๊บ!”
“เมี้ยว! เมี้ยว!”
เวลานั้น กู้จือจั๋ว กำลังตั้งใจร่างตำรับยาลงบนกระดาษแพร
เสียงแมวร้องอย่างตื่นเต้นดังติด ๆ กัน ทำให้นางสะดุ้ง มือที่กำลังเขียนพู่กันสั่นจนลายเส้นเบี้ยว
นางวางพู่กันลง ก่อนหันมองออกไปตามเสียง
หัวกลมฟู ๆ โผล่ขึ้นมาจากนอกหน้าต่าง สะบัดใบหูไปมาอย่างน่าเอ็นดู
แมวลายสลิดนั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง มองนางด้วยดวงตาเป็นประกาย
เมื่อสบสายตากัน มันก็กระโดดขึ้นมาบนโต๊ะหนังสืออย่างคล่องแคล่ว ก่อนเอาหัวมาถูมือของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ดวงตาของกู้จือจั๋วพลันสว่างวาบ
นางจำมันได้ทันที
นี่คือแมวหางกิเลนตัวที่เคยพบกันในโรงงิ้วครั้งก่อน!
“เป็นเจ้าหรอกหรือ? มาเล่นกับข้าหรือ?”
แต่แล้วนางก็ชะงัก
หัวใจแทบกระโดดขึ้นมาถึงลำคอ
“ดะ...เดี๋ยวก่อน! เจ้าคาบอะไรมา?”
ในปากของแมว...
ดูเหมือนจะคาบนกตัวหนึ่ง...
นกสีสันสดใสที่นางคุ้นตาเป็นอย่างดี!
แมววางนกลงบนโต๊ะหนังสือ ก่อนเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ พลางร้อง
“เมี้ยว! เมี้ยว!”
ราวกับกำลังอวดผลงานว่า
"นี่คือของขวัญที่ข้านำมาให้เจ้า! ประหลาดใจหรือไม่? คาดไม่ถึงใช่ไหม?"
🖤 Love Love Story 🖤
🩸⬅️ บทก่อนหน้า
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a485bfc69eb6bdeca9f0028
🥀➡️ บทถัดไป
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a48b3548883a78e7f1da1b4
────────────────
🩶 Love Love 🩶
🌙 ความรักผลิบานท่ามกลางความมืด
🩸 ทุกหัวใจล้วนมีบาดแผล
────────────────
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดไลก์ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต
🌙 ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
