บทที่ 106
“ท่านย่า... อาหม่านกลัว... อย่าใช้เข็มแทงอาหม่านเลย...”
“ท่านย่า... อาหม่านเจ็บ... อาหม่านเจ็บมาก...”
แม่นมผิงจับมือทั้งสองข้างของนางไว้แน่น ส่วนแม่นมชิวกดขาทั้งสองข้างเอาไว้
เข็มเจาะเลือดที่ยาวเรียวค่อย ๆ แทงลึกลงกลางหน้าอกของอาหม่าน
นางเจ็บปวดจนร้องไห้โฮ กรีดร้องอย่างสิ้นหวัง
เสียงดังเหลือเกิน...
นางบอกให้อาหม่านห้ามพูด
หากไม่พูด ก็จะปล่อยนางไป
“ท่านย่า... อาหม่านจะเชื่อฟัง...”
นับแต่นั้นเป็นต้นมา...
อาหม่านก็ไม่อาจพูดได้อีกเลย
นักพรตชิงผิงเคยกล่าวไว้ว่า
“ซู่เอ๋อร์ชะตาไร้ทายาท”
และยังบอกอีกว่า
“อาหม่านคือสายเลือดเพียงคนเดียวของซู่เอ๋อร์ตลอดชีวิตนี้”
ชั่วขณะนั้น...
นางเองก็ไม่อาจบอกได้ว่า สิ่งที่เอ่อล้นขึ้นมาในใจเป็นความเสียใจ ความสำนึกผิด หรือความรู้สึกอย่างอื่นกันแน่
“ไปจวนเจิ้นกั๋วกง...”
“ข้าจะไปขอร้องกู้ซื่อ...”
“ขอให้นางพาอาหม่านกลับมา...”
ฮูหยินจิ้งอันป๋อกรีดร้องสุดเสียง
รถม้าสะเทือนขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้แรงกว่าเดิมเสียอีก
ร่างของนางถูกเหวี่ยงตกจากที่นั่ง กลิ้งไปกระแทกอยู่ในตัวรถ
ภาพตรงหน้ามืดดับ
นางหมดสติไปทันที
“ฮูหยิน! ฮูหยิน!”
แม่นมชิวตกใจจนหน้าถอดสี รีบยื่นมือไปแตะลมหายใจอันแผ่วเบาที่ปลายจมูกของนาง ก่อนร้องตะโกนเสียงดัง
“เร็วเข้า! มีคนไหม!”
“ฮูหยินแย่แล้ว!”
“เร็วเข้า!”
ฉินซู่เองก็ได้ยินเสียงนั้น
เขานิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
สุดท้ายก็ไม่ได้เดินเข้าไปหา
มารดาเป็นเช่นนี้มาโดยตลอด
ร้องไห้ โวยวาย ทำเรื่องใหญ่
ก็แค่ถูกโบยไม่กี่ไม้เท่านั้น จะร้ายแรงสักเพียงไหนกัน?
จะเจ็บปวดยิ่งกว่าอาหม่านได้หรือ?
เขามีสีหน้าเย็นชา กระโดดขึ้นหลังม้า ก่อนควบม้าออกไปทันที มุ่งตรงสู่จวนเจิ้นกั๋วกง
เขาอยากพบอาเหลียว
เขาแทบจะประคองตัวต่อไปไม่ไหวแล้ว
เขาอยากให้อาเหลียวอยู่เคียงข้างเหลือเกิน
ไม่มีบุตรชายก็ช่างเถิด
อย่างน้อยยังมีอาหม่าน
เพียงมีอาหม่านก็เพียงพอแล้ว
ครอบครัวสามคนของพวกเขาจะย้ายไปอยู่ชายแดนเหนือ
อยู่ให้ห่างไกลเมืองหลวง
และอยู่พร้อมหน้ากันตลอดไป
ปัง! ปัง! ปัง!
เขาทุบประตูจวนเจิ้นกั๋วกงอย่างแรง
“อาหม่าน!”
“ข้าจะพบลูกสาวของข้า!”
ตลอดชีวิตนี้...
เขามีบุตรสาวเพียงคนเดียว
นางคือชีวิตของเขา
คนเฝ้าประตูรีบไปรายงานยังเรือนหลัก
ไม่นาน ข่าวก็มาถึงหูของกู้จือจั๋ว
กู้จือจั๋วแค่นหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยอย่างประชดประชัน
“ตอนนี้เพิ่งจะมาสวมบทบิดาผู้แสนดีหรือ?”
“ช่างเถิด”
“พูดต่อสิ”
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา กู้จือจั๋วทุ่มเทความสนใจทั้งหมดให้กับการปรุงยาลูกกลอนของเซี่ยอิงเฉิน
นางฝากศิษย์พี่ราคาถูกช่วยหาเตาหลอมโอสถขนาดเล็กมาให้
ช่วงนี้กำลังฝึกควบคุมไฟ จึงแทบไม่ได้สนใจเรื่องของจวนจิ้งอันป๋อ
แต่ทุกวัน ฉงฟางจะออกไปข้างนอก
เรื่องวุ่นวายของตระกูลฉินกลายเป็นหัวข้อซุบซิบของชาวเมืองไปแล้ว
ฉงฟางแทบไม่ต้องสืบข่าว เพียงออกไปเดินก็ได้เรื่องเล่ากลับมาเต็มท้อง
“แม่นมผิงกับอีกสองคนถูกตัดสินโทษโบยหนึ่งร้อยไม้เจ้าค่ะ”
ฉงฟางกล่าว ก่อนพูดต่อ
“หลังรับโทษก็ถูกส่งกลับไปยังจวนจิ้งอันป๋อ”
“หากไม่ถูกส่งกลับ บางทีอาจยังรักษาชีวิตไว้ได้”
“แต่เมื่อกลับไปแล้ว... เกรงว่าคงไม่มีทางรอด”
ฮูหยินจิ้งอันป๋อจะต้องระบายความแค้นด้วยการตีพวกเขาจนตายแน่นอน
แต่ฉงฟางไม่รู้สึกสงสารแม้แต่น้อย
แม้จะเป็นคำสั่งของนาย
แต่คนที่ลงมือจริง ๆ ก็คือพวกเขา
ยิ่งกว่านั้น เรื่องเช่นนี้ หากไม่ใช่คนสนิท ฮูหยินจิ้งอันป๋อจะมอบหมายให้ทำได้อย่างไร
เมื่อเป็นคนสนิท ก็ย่อมรู้แผนการของฮูหยินมาตั้งแต่แรก
ต่อให้เพียงแอบส่งข่าวให้คุณหนูใหญ่สักคำ...
พวกเขาก็ไม่เคยทำ
“จริงสิ คุณหนูเจ้าคะ”
“บ่าวยังได้ยินมาอีกว่า ระหว่างที่ฮูหยินจิ้งอันป๋อถูกคุมขังอยู่ที่ศาลต้าหลี่ ท่านป๋อก็รับซุนเหยาหนียงเข้าจวนเป็นอนุภรรยาแล้ว”
“หา?”
กู้จือจั๋วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
ดวงตาคู่สวยกะพริบปริบ ๆ อยู่หลายครั้ง
“จริงเจ้าค่ะ”
“ยังเชิญแขกมาร่วมงานรับอนุภรรยาตั้งหลายคน”
กู้จือจั๋ว “...”
เอาเถิด
จวนจิ้งอันป๋อช่างทำให้นางต้องเปิดโลกทัศน์ใหม่อยู่ทุกครั้งจริง ๆ
เช่นนั้น...
เหตุใดแต่แรกถึงไม่รับซุนเหยาหนียงเป็นอนุภรรยาเสียเลย?
เดิมทีนางคิดว่า
คดีนี้อย่างน้อยคงต้องใช้เวลาสิบกว่าวัน หรือครึ่งเดือนกว่าจะสิ้นสุด
แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่า...
ต้องมีใครบางคนลงมือแทรกแซง
“คุณหนูเจ้าคะ”
“ท่านผู้เฒ่าให้เชิญท่านไปที่เรือนหรงเหอเจ้าค่ะ”
ชุนซิ่นยืนรายงานอยู่หน้าประตู
กู้จือจั๋วจึงวางสมุนไพรในมือลง
ใช้ผ้าแพรสีขาวสะอาดเช็ดมือ ก่อนสวมผ้าคลุมหน้าแล้วออกจากเรือน
จี้ซื่อก็อยู่ที่เรือนหรงเหอเช่นกัน
กู้จือจั๋วไม่ได้ออกจากเรือนมาห้าวัน
และไม่ได้พบจี้ซื่อมาห้าวันเต็ม
อีกฝ่ายดูซูบเซียวลงอย่างเห็นได้ชัด
นั่งเงียบอยู่ตรงนั้น ไม่พูดไม่จา
แม้แต่ความอ่อนโยนและเอาใจใส่ที่เคยแสร้งทำอยู่เป็นประจำ ก็หายไปจนหมด
ธูปของกู้จือจั๋วมีปริมาณพอใช้ได้เพียงสองวัน
ฤทธิ์ของมันจะกระตุ้นให้ผู้ใช้หวนระลึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดและเลวร้ายที่สุด
ก่อนใช้ธูป นางจงใจพูดถึงเรื่อง “น้องสาวฝาแฝด” ต่อหน้าจี้ซื่อ
หากจี้ซื่อมีความผิดติดค้างอยู่ในใจ
นางย่อมต้องถูกฝันร้ายหลอกหลอนทุกคืน
ดูท่า...
คงต้องสืบเรื่องฝาแฝดของตระกูลจี้ให้ละเอียดเสียแล้ว
“ท่านย่า”
“ท่านแม่”
🖤 Love Love Story 🖤
🩸⬅️ บทก่อนหน้า
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a48b3b5789acadf3cf3e31c
🥀➡️ บทถัดไป
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a48b3f169eb6bdecad276df
────────────────
🩶 Love Love 🩶
🌙 ความรักผลิบานท่ามกลางความมืด
🩸 ทุกหัวใจล้วนมีบาดแผล
────────────────
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดไลก์ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต
🌙 ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
