Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
แปลนิยายกับ Love Love
•
ติดตาม
5 ก.ค. เวลา 01:55 • หนังสือ
บทที่ 111
แม่นมจู้มีสีหน้าซับซ้อนอยู่หลายส่วน
นางยิ่งมองยิ่งไม่เข้าใจว่า คุณหนูใหญ่กำลังเดินหมากอะไรกันแน่ เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน เหตุใด ฮูหยินผู้เฒ่า จึงเอ็นดูคุณหนูใหญ่ถึงเพียงนี้?
หรือว่าเป็นเพราะฮูหยินจี้ไม่อยู่?
กู้จือจั๋วยิ้มอ่อน พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส
“ท่านย่า หลานมีข่าวดีจะมาบอก ให้ท่านย่าได้ชื่นใจเจ้าค่ะ”
“โอ้? รีบเล่ามาเร็ว”
ฮูหยินผู้เฒ่า มีสีหน้ากระตือรือร้น แม้อายุใกล้หกสิบปีแล้ว แต่แววตากลับยังแจ่มใส เปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างจากหญิงสาว
“คดีของอาหม่าน ต้าหลี่ซื่อมีคำตัดสินแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินจิ้งอันป๋อถูกลงโทษโบย เวลานี้กำลังหลบอยู่ในจวน ร้องไห้ไม่หยุด”
“จริงหรือ?”
กู้จือจั๋วโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหู เล่าเรื่องน่าขันของจวนจิ้งอันป๋อให้ฟัง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ เอ่ยยุเบา ๆ
“ท่านย่า จะไปเยี่ยมนางสักหน่อยหรือไม่เจ้าคะ?”
เดิมทีฮูหยินผู้เฒ่าคิดจะเอ่ยว่า
“มีอะไรน่าไปเยี่ยมกัน...”
แต่เพียงชั่วครู่ก็เปลี่ยนใจทันที
ไม่สิ ต้องไป!
อย่างไรเสียเมื่อก่อนก็เคยเป็นญาติดองกัน เพราะกู้เหลียวเหลียว นางไม่รู้ว่าต้องอดกลั้นคนแซ่ซุนนั่นมากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ซ้ำเติมคนยามตกต่ำหรือ?
เรื่องเช่นนี้นางชอบที่สุด!
ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยอย่างร้อนรน
“แม่นมจู้ เตรียมรถม้า!”
แม่นมจู้ถามขึ้นว่า
“ฮูหยินผู้เฒ่า จะให้เตรียมของเยี่ยมไปด้วยหรือไม่เจ้าคะ?”
“จะเตรียมอะไร...”
กินให้ตายเสียยังจะดีกว่า!
“ต้องเตรียมเจ้าค่ะ”
กู้จือจั๋วเอ่ยอย่างอ่อนโยน
“ฮูหยินจิ้งอันป๋อเพิ่งถูกโบยมา ก็นับว่าน่าสงสารอยู่ ก่อนหน้านี้มิใช่ว่ามีคนบอกหรือเจ้าคะ ว่าจวนของพวกเขายากจนจนแทบไม่มีเงินซื้อยาแล้ว คลังของเรามีสมุนไพรอยู่มาก ท่านย่านำไปให้สักหน่อย ก็ถือเป็นน้ำใจเจ้าค่ะ”
“ใช่ ๆ เอาอย่างนั้น! ดีมาก!”
ฮูหยินผู้เฒ่าหน้าเบิกบาน จูงมือกู้จือจั๋วไปเปิดคลังด้วยตนเองอย่างอารมณ์ดี
ป้ายคำสั่งเปิดคลังอยู่ในมือฮูหยินจี้ผู้ดูแลจวน แต่เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าออกปาก แม่บ้านหลี่เม่าก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง
สมุนไพรทั้งหมดเก็บไว้ในห้องหมายเลขสาม หมวดปิ่งของคลัง
ทันทีที่ผลักประตูเปิดออก กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเหม็นหืนก็พุ่งเข้าจมูก จนฮูหยินผู้เฒ่าไอออกมาหลายครั้ง
ตระกูลเจียงมั่งคั่งร่ำรวย ตลอดชีวิตนางอยู่ท่ามกลางเงินทองและหยกงาม ไม่เคยเห็นคลังที่รกรุงรังเช่นกองขยะเช่นนี้มาก่อน
โทสะที่เพิ่งสงบลงพลันปะทุขึ้นอีกครั้ง
“แม่หนูจั๋ว เจ้าจัดการคลังของจวนเจิ้นกั๋วกงให้ดีเสีย ข้าอยากเห็นนักว่าที่นี่เป็นคลังจริง ๆ หรือเป็นกองขยะกันแน่!”
“เจ้าค่ะ”
กู้จือจั๋วยิ้มบาง ก่อนยื่นมือออกไป
“นำสมุดบัญชีกับกุญแจมา”
แม่บ้านหลี่เม่าอึกอักไม่กล้าพูด ได้แต่ส่งสายตาให้สาวใช้ รีบไปแจ้งฮูหยินจี้
กู้จือจั๋วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
“ท่านย่า...”
นางเม้มริมฝีปาก ดวงตาแดงเรื่อราวกับจะร้องไห้
“นางไม่ยอมมอบสมุดบัญชีกับกุญแจให้หลานเจ้าค่ะ...”
แม่นมจู้ “...”
ชิงเหมยทอดถอนใจในใจ
ร้ายกาจจริง ๆ
เมื่อครั้งอยู่ตงฉ่าง ทุกคนต่างกล่าวว่าผู้บัญชาการใหญ่เชี่ยวชาญการหยั่งใจคน ไม่มีเรื่องใดที่ทำแล้วไม่สำเร็จ
บัดนี้มาเห็นคุณหนูใหญ่ผู้นี้แล้ว นางก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย
เพียงไม่กี่ประโยค ก็ผลักฮูหยินผู้เฒ่าออกมารับหน้าอย่างแนบเนียน
และฮูหยินผู้เฒ่าก็เต็มใจเสียด้วย
“ไม่เป็นไร ๆ”
ฮูหยินผู้เฒ่าจับมือนางไว้ ก่อนเอ่ยเสียงเข้ม
“ทำไม? คำพูดของข้าใช้การไม่ได้แล้วหรือ? ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็บอกมาสิ ว่าพวกเจ้าฟังคำสั่งผู้ใด ข้าจะไปขอด้วยตัวเอง ดูซิว่าจะได้หรือไม่!”
“ฮูหยินผู้เฒ่าโปรดอภัย บ่าวมิได้มีความหมายเช่นนั้นเจ้าค่ะ”
แม่บ้านหลี่เม่ารีบสั่งสาวใช้ให้นำกุญแจและสมุดบัญชีออกมา
พวงกุญแจหนักอึ้งจนแทบถือไม่ไหว
กุญแจคลังฝ่ายในมีอยู่สองชุด ชุดหนึ่งอยู่กับฮูหยินผู้เฒ่า อีกชุดก็คือชุดนี้
กู้จือจั๋วไม่แม้แต่จะชายตามอง เพียงส่งให้ฉงฟางรับไว้ ส่วนตนคล้องแขนฮูหยินผู้เฒ่าไปเลือก “ของเยี่ยม” ต่ออย่างอารมณ์ดี
สมุนไพรทั้งหมดถูกห่อใส่ถุงใหญ่
แต่สิ่งที่เลือกกลับล้วนเป็นของขึ้นราและมีหนอนชอนไชทั้งสิ้น
นางให้สาวใช้หิ้วตามไป
ฮูหยินผู้เฒ่าออกจากคลังไปด้วยความพึงพอใจเต็มเปี่ยม
ไปซ้ำเติมคนยามตกต่ำเสียแล้ว!
กู้จือจั๋วค้อมกายส่งฮูหยินผู้เฒ่าจนลับสายตา ก่อนหันกลับมายิ้มให้แม่บ้านผู้ดูแล
“คุณหนูใหญ่...”
แม่บ้านหลี่เม่ายิ้มเจื่อน เหลือบมองกุญแจกับสมุดบัญชีในมือฉงฟาง สีหน้าราวกับมีคำพูดแต่ไม่กล้าเอ่ย
กู้จือจั๋วเลิกคิ้ว
“กำลังรอฮูหยินจี้อยู่หรือ?”
“มะ...มิใช่เจ้าค่ะ มิใช่”
แม่บ้านหลี่เม่ารีบโบกมือ
“คุณหนูใหญ่ ท่านคิดจะเริ่มตรวจจากห้องใดก่อนเจ้าคะ?”
กู้จือจั๋วมองนางนิ่ง ก่อนเอ่ยช้า ๆ
“แม่บ้านไป๋ชางตายแล้ว... เจ้ารู้หรือไม่?”
“อะ...อะไรนะ?!”
ใบหน้าของแม่บ้านหลี่เม่าซีดเผือดในทันที
วันนั้นที่ตำหนักตวนฝู นางก็อยู่ด้วยเช่นกัน!
กู้จือจั๋วยิ้มบาง
“แม่บ้านหลี่เม่า... จะให้ข้าทำนายดวงให้เจ้าสักคราหรือไม่?”
ร่างของแม่บ้านหลี่เม่าสั่นเทา นางเลียริมฝีปากแห้ง ก่อนฝืนยิ้ม
“คุณ...คุณหนูใหญ่... โปรดอย่าล้อบ่าวเล่นเลยเจ้าค่ะ”
🖤 Love Love Story 🖤
🩸⬅️ บทก่อนหน้า
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a48b45896358e900cdddd73
🥀➡️ บทถัดไป
🔗https://www.blockdit.com/posts/6a48b48d789acadf3cf462cf
────────────────
🩶 Love Love 🩶
🌙 ความรักผลิบานท่ามกลางความมืด
🩸 ทุกหัวใจล้วนมีบาดแผล
────────────────
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดไลก์ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต
🌙 ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ 🖤
บันทึก
2
2
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย