เมื่อลูกชาวสวนยางพารา ไม่อยากยอมแพ้ต่อโชคชะตา และราคายางตกต่ำ
สวัสดีค่ะทุกคนใน Blockdit วันนี้ในช่อง ‘มองโลก ในแง่ฉัน’ อยากจะมาเล่ามุมมองหนึ่งในฐานะเด็ก ปวส.1 สาขาการบัญชี ที่เกิดและเติบโตมาในครอบครัวชาวสวนยางพาราที่จังหวัดยะลาค่ะ
หลายคนคงเคยเห็นข่าวยางพาราขึ้น ๆ ลง ๆ แต่สำหรับลูกชาวสวนยางอย่างฉัน ตัวเลขราคายางในแต่ละวันมันคือลมหายใจของครอบครัว วันไหนราคายางดิ่ง แทบจะขาดใจกันทั้งบ้าน ในฐานะที่เราเรียนบัญชี เรามักถูกสอนให้มองตัวเลขขาดทุน-กำไร แต่ในใจลึก ๆ ฉันอยากจะมองหาวิธีที่จะช่วยเปลี่ยน ‘น้ำยางดิบ’ ให้มีมูลค่ามากกว่าที่เป็นอยู่ เพื่อพยุงชีวิตของครอบครัวและชุมชน...
วันหนึ่งฉันนั่งมองเคสมือถือพลาสติกราคา 20 บาท ที่คนเปลี่ยนทิ้งกันเป็นว่าเล่น แล้วก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ‘เคสขยะพลาสติกพวกนี้กำลังล้นโลก’ ขณะเดียวกันแบรนด์ระดับโลกก็กำลังมุ่งสู่เทรนด์ Green และ Circular Economy แล้วทำไมเราไม่เอา ‘ยางธรรมชาติแท้ 100%’ จากสวนยางหลังบ้านของเรา มารังสรรค์เป็นเคสมือถือระดับพรีเมียมที่ช่วยดูดซับแรงกระแทกขั้นสุด และสามารถฝังดินย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยได้ 100% ล่ะ?
ตอนนี้ไอเดียนี้ยังอยู่ในขั้น ‘ศึกษาความเป็นไปได้และออกแบบเบื้องต้น’ ค่ะ ในฐานะเด็กบัญชี ฉันกำลังเริ่มวางแผนต้นทุน รวบรวมข้อมูลเรื่องสารเติมแต่งที่จะช่วยให้ยางพาราทนความร้อน และศึกษาโมเดลธุรกิจที่จะรับซื้อน้ำยางตรงจากชาวสวนในราคาสูงกว่าตลาด (Fair Trade) เพื่อยกระดับชุมชน ขั้นตอนต่อไปคือการมองหาลู่ทางทำตัวต้นแบบ (Prototype) แรกด้วยตัวเองที่บ้าน
ในฐานะนักศึกษาตัวเล็ก ๆ ที่ฝันอยากเป็นนายตัวเอง และอยากเห็นยางพาราไทยไปได้ไกลกว่าเดิม ฉันรู้ว่าหนทางนี้ท้าทายมาก ทั้งเรื่องเทคโนโลยีการทนความร้อนและการแข่งขันในตลาด
แต่อยากถามชาว Blockdit ทุกคนค่ะว่า ‘ถ้ามีเคสไอโฟนที่ทำจากยางพาราแท้ 100% ย่อยสลายได้ และได้ช่วยชาวสวนยางยะลาในราคาหลักร้อย ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไร และอยากสนับสนุนไหมคะ?’ คอมเมนต์บอกกันหน่อยนะ เพื่อเป็นกำลังใจให้ก้าวแรกของเด็กบัญชีคนนี้ ขอบคุณค่ะ
#มองโลกในแง่ฉัน #ยางพาราเคส #blockdit #ปัญหาท้าทายสามารถแก้ได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
