การค้าขายในโลกเสรี ที่ไม่ใช่โมโนโพลี เกี่ยวข้องกับผู้คนโดยจัดเป็นกลุ่มๆประมาณนี้ค่ะ
- 1.ผู้ผลิต (ในภาคบริการเรียกว่า ผู้ให้บริการ)
- 2.ผู้บริโภค (ภาคการค้าเรียกว่าผู้ซื้อ ภาคบริการเรียกว่าผู้รับบริการ)
- 3.พ่อค้าคนกลาง ตัวแทนจำหน่าย ดีลเลอร์ ล้ง
- 4.ซัพพลายเออร์ จัดหาวัตถุดิบ
- 5.แลนด์ลอร์ด เจ้าของพื้นที่ เจ้าของแผงค้า แพลตฟอร์ม
คสพ.ของ 1 กับ 2 เรียกว่า B2C
ถ้ามีการผ่านคนกลาง คสพ.ของ 1 กับ 3 เรียกว่า B2B
❓ค้าขายอย่างเป็นธรรม เป็นอย่างไร
มองจากมุมของผู้ใดล่ะจ๊ะ อ่ะยกตัวอย่าง
มองจากมุมของคุณหนึ่ง (1.ผู้ผลิต)
- ลงทุนลงแรงผลิตแทบตาย แต่คุณสาม (3.พ่อค้าคนกลาง) รับไปขาย ไม่ได้ออกแรงเท่าคุณหนึ่ง แต่กำไรเหนาะๆ
- หรือในกลุ่มผู้ผลิตด้วยกัน คุณหนึ่งคนแรก (ขอเรียกว่า 1.1) ทุ่มตลาดเพราะตนมีทุนหนา ส่งผลให้คุณหนึ่งอีกคน (ขอเรียกว่า 1.2) แข็งขันไม่ไหว เยี่ยงนี้คุณ 1.2 ย่อมรู้สึกว่าไม่เป็นธรรม
มองจากมุมของคุณสอง (2.ผู้บริโภค)
- กลุ่มคุณหนึ่งแข่งกันดีๆทั้งด้านราคาและคุณภาพ ประโยชน์ย่อมตกกับคุณสอง แต่ถ้าไฝว้กันแหลก ใส่ยับจนทุกคนเจ๊งกันหมด ที่สุดแล้วคุณสองนั่นแหละจะแย่
ช่วงผลผลิตล้นตลาด ราคาตก โดนกดราคา คุณสี่ไม่ชอบ แต่คุณสองชอบ พอรัฐเข้ามาแทรกแซง (ซุปเปอร์จีไลฟ์ขายทุเรียน) คุณสามไม่ชอบ ล้งทุเรียนร้องระงม ดราม่าว่าไม่เป็นธรรม
คนกินทุเรียน-เจ้าของสวน-ล้งทุเรียน รู้สึกต่างกันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่แฟนคลับกับแอนตี้แฟนของซุปเปอร์จี นี่อย่างกะหนังคนละม้วน!!
กรณีคลาสสิค คุณหนึ่งผลิตสินค้าไปวางขายในร้านของคุณห้า แล้วคุณห้าเห็นว่าขายดี คุณห้าผลิตสินค้าแบบเดียวกันเป๊ะมาวางขายด้วยเฉยเลย!! เรียกเก๋ๆว่า in-house brand วางขายข้างๆสินค้าของคุณหนึ่ง แต่ขายถูกกว่าห้าสิบตังค์ บาทนึง
เป็นธรรมกี่โมง ??
ความเป็นธรรมอยู่กงไหน เอาปากกามาวง
ค้าขายอย่างเป็นธรรม ในคหสต.นะคะ ไม่ได้ดูที่ตัวกิจการค้าขาย หรือระบบนิเวศทางธุรกิจ ไม่ได้โฟกัสที่ใครอยู่จุดไหนของระบบนิเวศ
แต่ดูที่ภาพรวมของระบบเศรษฐกิจ (ecological economics) ซึ่งต้องพึ่งพากัน เติบโตไปด้วยกัน มีความสมดุล win-win กันทุกฝ่าย จึงจะสามารถเรียกได้ว่าเป็นธรรมค่ะ
แต่ที่ตลกคือ..
คนได้เปรียบ
มักไม่เรียกร้องหาความเป็นธรรม
ว่ามะ!!
คนได้ประโยชน์ ย่อมไม่ฉุกคิดเรื่องความเป็นธรรม-ไม่เป็นธรรมอยู่แล้วค่ะ ตราบใดที่ตนยังได้ประโยชน์จากความไม่เป็นธรรม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
