6 ก.ค. เวลา 02:22 • ความคิดเห็น
ปะต้าส่องกระจกผ่านปรัชญา
ของความรักคำถามนี้ไม่มีคำตอบเดียวอีกละน้อ
เพราะ“ความเจ็บ”ไม่ได้เกิดจากเหตุการณ์แต่เกิดจากความหมายที่มนุษย์ให้กับเหตุการณ์นั้น
ปะต้าคิดว่านะ!
การถูกนอกใจเจ็บเพราะความไว้วางใจถูกทำลายส่วนการถูกหมดรักเจ็บเพราะตัวตนของเราถูกถอนออกจากพื้นที่ในหัวใจของอีกคน
ปรัชญาแบบอัตถิภาวนิยมของ นายJean-Paul Sartreมองว่ามนุษย์ต้องการการยอมรับจาก “สายตาของผู้อื่น”
เมื่อคนที่เคยมองเห็นคุณเลือก
คนอื่นความรู้สึกไม่ใช่แค่เสีย
คนรักแต่เหมือนสูญเสียความหมายบางส่วนของตัวเองนั้นจึง
ทำให้การนอกใจสร้างบาดแผล
ต่อศักดิ์ศรีและความเชื่อใจไว้ใจอย่าง“รุนแรง”
แต่หากมองผ่านแนวคิดเรื่อง
ความผูกพันนายของ John Bowlbyการหมดรักอาจสร้างความทุกข์ลึกกว่าเพราะมันไม่ใช่การกระทำเพียงครั้งเดียว
หากเป็นการที่ค่อยๆถอนความผูกพันถอนการเอาใจใส่และถอนการมีอยู่ของเราออกจากชีวิตอีกฝ่าย
เหมือนต้นไม้ที่ไม่ได้ถูกฟันแต่
ถูกหยุดให้น้ำจนแห้งเหี่ยวไปสู่ภาวะขาดใจตายในที่สุด
ความรักไม่ใช่แค่ความรู้สึกแต่เป็น“สัญญาทางสังคม”ระหว่าง
คนสองคนการนอกใจเป็นการละเมิดกฎของความซื่อสัตย์
ส่วนการหมดรักคือการสิ้นสุดความหมายของสัญญานั้นแม้
ไม่มีใครทำผิดโดยตรงแต่ทว่าผลลัพธ์คือความสัมพันธ์ที่เคยมีชีวิตกลับเหลือเพียงเปลือกนอก
ในเชิงมานุษยวิทยาอธิบายว่ามนุษย์ไม่ได้กลัวการสูญเสีย
คนรักเท่ากับ“การถูกแทนที่”
และการไม่มีความจำเป็นอีก
ต่อไปแล้ว
หากวัดด้วยความรุนแรงฉับพลัน การนอกใจมักเจ็บกว่าเพราะมีทั้งความโกรธความอับอายและการทรยศปะปนกัน
แต่หากวัดด้วยความลุ่มลึกของบาดแผลการหมดรักมักทรมานกว่าเพราะไม่มีศัตรูให้โกรธไม่มีคนผิดให้กล่าวหาแต่มีเพียงความจริงอันเงียบงันว่าหัวใจคนเราไม่อาจบังคับให้รักต่อไปได้
ความเจ็บจากการนอกใจเหมือนไฟไหม้บ้านยังเหลือซากให้เห็น
ว่าเคยมีบ้านอยู่ตรงนั้น
ความเจ็บจากการหมดรักเหมือนฤดูหนาวที่ยาวนานต้นไม้ยังยืน
อยู่แต่ไม่มีใบไม่มีดอกและไม่รู้
ว่าฤดูใบไม้ผลิจะกลับมาเมื่อใด
กลอนกวีเฮ่ยๆน่าพออธิบาย!
“การนอกใจฆ่าความเชื่อใจ
การหมดรักฆ่าความหวัง
แผลแรกมีน้ำตาเป็นพยาน
แผลหลังมีเพียงความเงียบ
เป็นโลงศพของความทรงจำ
คนเราจึงมักร้องไห้ไม่นาน
กับการถูกทรยศ
แต่ร้องไห้อยู่นานกับการที่
ไม่มีใครรักเราเหมือนเดิม“
ยาวมายาวเลยปะต้าเอ๋ย!
ทั้งสองอย่างต่างเจ็บคนละแบบ การนอกใจทำให้เราใจเราสงสัย “คุณค่าของอีกฝ่าย”
ส่วนการหมดรักทำให้เราสงสัย “คุณค่าของตัวเอง”และสำหรับมนุษย์แล้วคำถามที่ตอบยากที่สุด ไม่ใช่ว่าเขาทำไมถึงจากไปแต่
คือเราจะรักตัวเองได้อย่างไร
หลังจากไม่มีเขาแล้วนั่นเอง
ถ้าใครมาถามปะต้านะ!
ปะต้าก่ะจะยังยืนยันว่า
ยัง“มองเธออยู่”เสมอ
โฆษณา