เมื่อวาน เวลา 05:15 • ความคิดเห็น
Albert Camus : The Myth of Sisyphus( Le mythe de Sisyphe)
Sisyphus : คือวีรบุรุษผู้ไร้สาระ (the absurd hero) ที่ตระหนักถึงชะตากรรมอันไร้ความหมายของตน แต่ยังคงเลือกที่จะใช้ชีวิตต่อไปอย่างเต็มที่.
Sisyphus: พนักงานบริษัทคนแรกของโลก
ชายคนหนึ่ง
ถูกสาปให้กลิ้งหินขึ้นภูเขา
พอถึงยอด
มันตกลงมา
แล้วเขาก็เริ่มใหม่
ไม่มีจุดจบ
ไม่มีความสำเร็จ
ไม่มีความหมาย
Camus บอกว่า
“ลองจินตนาการว่าเขามีความสุข”
นี่แหละจุดที่โลกแตกเป็นสองฝั่ง
ฝั่งหนึ่งพูดว่า:
“ชีวิตต้องมีความหมาย
ต้องมีเป้าหมาย
ต้องมีเหตุผล”
อีกฝั่ง (Camus) บอกว่า:
“ชีวิตไม่มีอะไรเลย…
นอกจากสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ตอนนี้”
ความจริงที่โหดที่สุด
จักรวาลไม่ได้สนใจคุณ
ไม่สนใจงานคุณ
ไม่สนใจความสำเร็จ
ไม่สนใจความเหนื่อย
และพอคุณเข้าใจสิ่งนี้
สิ่งที่พัง…ไม่ใช่ชีวิต
แต่คือ
ความคาดหวัง
ความหลอกตัวเอง
ความต้องการ “เหตุผลยิ่งใหญ่”
ทางออกของ Camus
ไม่ใช่ลาออก
ไม่ใช่หนี
ไม่ใช่ฆ่าตัวตาย
แต่คือ
“อยู่กับมัน…โดยไม่โกหกตัวเอง”
คุณยังทำงานเหมือนเดิม
ยังตื่น
ยังประชุม
ยังทำสิ่งเดิม
แต่ต่างกันตรงนี้:
ก่อนหน้า
“ฉันทำสิ่งนี้เพื่ออนาคตที่มีความหมาย”
ตอนนี้
“ฉันทำสิ่งนี้…เพราะฉันกำลังทำมันอยู่”
นี่แหละคืออิสรภาพแบบ Camus
คุณไม่ได้รอให้หินอยู่บนยอด
คุณ “ยอมรับ” ว่ามันจะตกลงมาเสมอ
และแทนที่จะสิ้นหวัง
คุณหยุดถามว่า
“มันมีความหมายไหม?”
แล้วเริ่มถามว่า
“ตอนที่ฉันกำลังกลิ้ง…ฉันเป็นใคร”?
บทสรุปแบบเซ็น
คุณไม่ได้ติดอยู่ในงาน
คุณติดอยู่ใน
“ความคิดว่ามันต้องมีความหมาย
และวินาทีที่คุณปล่อยสิ่งนั้น
งานเดิม
ชีวิตเดิม
โลกเดิม
จะไม่ใช่กรงอีกต่อไป
หินยังคงหนัก
ภูเขายังคงสูง
แต่คุณไม่ถามอีกแล้ว
ว่าทำไมต้องกลิ้ง
คุณแค่ยิ้ม
แล้วออกแรงอีกครั้ง
โฆษณา