จตุจักร: ปอดของเมือง... หรือแค่ทางผ่านที่ใจเราลืมพัก?
เชื่อไหมคะ... วันนี้มุกก้าวพ้นจากความวุ่นวายบนถนนพหลโยธิน เข้ามาในสวนจตุจักรแล้วความรู้สึกเปลี่ยนไปทันที มุกเห็นพี่คนหนึ่งนั่งมองต้นไม้นิ่งๆ ด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า เหมือนคนแบกโลกไว้ทั้งใบ ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเราใช้ชีวิตเร่งรีบจนลืม "พักใจ" กันไปหรือเปล่า สถิติสุขภาพจิตคนวัยทำงานที่พุ่งสูงขึ้นเป็นเครื่องยืนยันว่า การมีสวนสาธารณะไม่ใช่แค่เรื่องความสวยงาม แต่มันคือ "พื้นที่เอาตัวรอด" ของพวกเราจริงๆ ค่ะ
ตอนที่มุกถามคนในสวนว่าทำไมถึงชอบมาที่นี่ คำตอบที่ได้รับคือ "เข้ามาในสวนแล้วรู้สึกหายใจคล่องขึ้น เหมือนได้พักสมองจากความวุ่นวาย" ซึ่งเป็นหลักฐานชัดเจนว่าธรรมชาติช่วยฮีลใจเราได้จริงๆ แต่น่าเสียดายนะคะที่สวนจตุจักรในฐานะพื้นที่ส่งเสริมสุขภาวะตามเป้าหมาย SDG 3 ยังทำหน้าที่เป็นได้แค่สวนทั่วไปมากกว่าการเป็น "พื้นที่เยียวยาใจ" อย่างจริงจัง
มุกอยากเห็นการออกแบบที่เอื้อต่อการบำบัดอารมณ์คนเมืองมากขึ้น เช่น โซนเงียบสงบหรือกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้คนมาแชร์ความรู้สึกกัน เพราะถ้าเราอยากให้ที่นี่เป็น 'สนามรบทางจิตใจ' ที่ช่วยปกป้องพวกเราจากความเครียดได้จริงๆ เราคงต้องเริ่มจากการมองสวนแห่งนี้ในฐานะหัวใจหลักของการเติมพลังชีวิต ไม่ใช่แค่ทางเดินผ่านธรรมดาๆ ค่ะ
มุกเชื่อว่าการลงทุนให้สวนเป็นพื้นที่เยียวยาจิตใจ ไม่ใช่เรื่องของงบประมาณ แต่คือบทพิสูจน์ว่าเราเห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์มากแค่ไหน มุกหวังว่าสักวันสวนจตุจักรจะไม่ใช่แค่ปอดที่ฟอกอากาศ แต่จะเป็นหัวใจที่คอยเติมพลังให้คนเมืองกลับมามีความสุขได้อีกครั้ง เพราะความสุขไม่ใช่เรื่องฟุ่มเฟือย แต่คือสิทธิพื้นฐานที่พวกเราทุกคนควรได้รับค่ะ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
