เมื่อการจากลากลายเป็นเรื่องธรรมดา: สัจธรรมที่ธรรมชาติสอน
ย้อนกลับไปในเดือนพฤษภาคม ปี 2000 ยุคที่มีกระแสข่าวคำทำนายเรื่องดาวเคราะห์เรียงตัว 7 ดวง และโลกจะอวสาน เด็กชายวัย 12 ขวบอย่างผมจู่ๆ ก็ถูกความกลัวตายโจมตีอย่างรุนแรง มันเป็นความรู้สึกเหมือนมีใครมาบีบหัวใจอย่างจัง ความกลัวไม่ได้หยุดลงแค่คืนนั้น แต่ตามหลอกหลอนผมก่อนนอนแทบทุกคืน ผมกลัวการไม่มีอยู่อีกต่อไป กลัวการพลัดพรากจากพ่อแม่จนถึงขั้นต้องพึ่งยาแก้แพ้เพื่อให้หลับได้ในแต่ละวัน
ความกลัวและพันธนาการนั้นเกาะกัดกินหัวใจยาวนานถึง 13 ปี จนกระทั่งปี 2013 วันหนึ่งขณะขับรถกลับจากเชียงใหม่สู่ลำปาง สายตาผมกวาดไปเห็นกองดินร่วนซุยที่ไหลลงมาจากภูเขา และต้นไม้ใหญ่โค่นล้มริมทาง จู่ๆ สมองก็เริ่มประมวลภาพและเร่งความเร็วของเวลาในหัวราวกับฉากในภาพยนตร์ไซไฟ ภาพการเติบโตและการสลายตัวของธรรมชาติพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่หยุดยั้ง
ในภาพนิมิตเร่งเวลานั้น ผมเห็นต้นไม้เกิดใหม่และโค่นล้มหมุนเวียนไปนับพันนับหมื่นครั้ง และเมื่อเร่งเวลาต่อไปอีก แม้แต่ภูเขาลูกมหึมาที่ตั้งตระหง่านดูแข็งแกร่งเป็นนิรันดร์ ก็ค่อยๆ ผุกร่อน ตกหัก เคลื่อนตัว และสลายหายไปในที่สุด วินาทีนั้น ความคิดก็ย้อนกลับมามองตัวเอง... เราไม่ได้ถูกลงโทษให้ต้องจากไปอยู่คนเดียว แต่เราเป็นเพียงส่วนหนึ่งของท่วงทำนองธรรมชาติ การเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เป็นเนื้อเดียวกันกับก้อนหิน ต้นไม้ ภูเขา และดวงดาว
การที่วันหนึ่งเราจะต้องจากโลกนี้ไป แท้จริงแล้วเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เกิดขึ้นกับทุกสรรพสิ่งในจักรวาล พอคิดได้แบบนั้น ความรู้สึกตัวเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนก็แผ่ซ่านเข้ามา น้ำตาแห่งการหลุดพ้นไหลออกมาเองโดยไม่หยุดและไม่มีการสะอื้น เป็นหยดน้ำตาที่ชำระล้างความกลัวที่แบกไว้ตลอด 13 ปีเต็มให้หายไปจนหมดสิ้น
หากคุณกำลังเผชิญกับความทุกข์หนัก ความกลัว หรือความพลัดพราก ลองเปิดมุมมองของคุณออกไปสู่กาลเวลาของธรรมชาติและจักรวาลดูครับ แล้วคุณอาจจะพบว่า ปัจจุบันขณะและความทุกข์ของเราเป็นเพียงเสี้ยวพิกัดเล็กๆ ในท่วงทำนองอันแสนงดงามนี้ และเมื่อเราเข้าใจและยอมรับมันได้ หัวใจของคุณก็น่าจะสัมผัสได้ถึงความเบาสบายและอิสรภาพที่แท้จริงเช่นกัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
