ย้อนรอย ความทรงจำวัยเด็ก “คลองถม”
เมื่อพื้นที่แห่งความทรงจำวัยเด็กอย่าง "คลองถม" แหล่งรวมของสะสมและของเล่นเก่า กำลังถูกควันจากบุหรี่ไฟฟ้า และ แผงลอยสินค้าสีเทากลืนกินอย่างช้า ๆ ในฐานะคนเดินตลาดดั้งเดิม เราจะมองอนาคตของชุมชนแห่งนี้ไปในทิศทางไหน? ร่วมหาคำตอบในสารคดีท่องเที่ยวเชิงลึกชิ้นนี้
พลิกแผ่นซีดีดูคลองถม: เมื่อของสะสมวันวาน ถูกแทนที่ด้วยควันพอต และ เซ็กส์ทอย
เสียงล้อรถเข็นบนพื้นปูน สลับกับเสียงตะโกนเรียกลูกค้า คือท่วงทำนองอันคุ้นเคยแห่ง “ตลาดคลองถม” ย่านการค้าเก่าแก่ใจกลางกรุงเทพมหานคร สำหรับนักสะสม ที่แห่งนี้ไม่ต่างจากกล่องเก็บความทรงจำในวัยเยาว์ การตามล่า หาตลับเทปคลาสสิคเซ็ทหายาก แผ่นซีดี หรือโมเดลของเล่นมือสองตามตรอกซอกซอย ถือเป็นพื้นที่หลบภัยทางจิตใจของคนรักของเก่าอย่างแท้จริง
บรรยากาศในบ่ายวันอาทิตย์กลับแปรเปลี่ยนไปจนน่าใจหาย กลิ่นไอของพลาสติกเก่า และ หนังสือการ์ตูนมือสอง
ถูกแทนที่ด้วยควันไอละออง และ กลิ่นสังเคราะห์ของบุหรี่ไฟฟ้า (พอด) ตรอกแคบ ๆ เต็มไปด้วยแผงขายบุหรี่ไฟฟ้าสีสดใส ตู้กระจกจัดแสดงอุปกรณ์ผู้ใหญ่ (Sex Toy)
ร้านจำหน่ายใบกัญชา และ อุปกรณ์การสูบ ตั้งปะปนกับร้านขายหุ่นโมเดลสำหรับเด็กอย่างน่าตกใจ
ลุงสมชาย พ่อค้าของเล่นวัย 54 ปี เล่าด้วยสายตาที่เหนื่อยล้าว่า “ขายของเล่นตรงนี้มาเกือบยี่สิบปีแล้วครับ เมื่อก่อนพ่อแม่พาเด็ก ๆ มาเดินเลือกซื้อของอย่างปลอดภัย แต่เดี๋ยวนี้รอบร้านมีแต่แผงขายบุหรี่ไฟฟ้าตั้งโดดเด่น เห็นลูกค้าพาเด็กเล็กมาเดินแล้วรู้สึกอึดอัดแทน เสน่ห์ตลาดของเก่ากำลังจะหายไปหมดแล้ว”
ในมุมกลับกัน นนท์ พ่อค้ารุ่นใหม่วัย 24 ปี สะท้อนมุมมองด้านเศรษฐกิจอย่างตรงไปตรงมาว่า “รู้นะครับว่าในยุคที่คนเลิกซื้อซีดีหรือสะสมของเก่าแล้ว ถ้าไม่ขายของตามกระแส ก็ไม่รู้จะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าแผง ค่าน้ำ ค่าไฟ มันคือเรื่องของปากท้อง และ การเอาชีวิตรอดจริง ๆ ครับ"
ข้อขัดแย้งนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องของประเภทสินค้าที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา หากแต่เป็นปัญหาเชิงโครงสร้างในการบริหารจัดการพื้นที่เมือง ซึ่งท้าทาย เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ข้อที่ 11 ว่าด้วยเมือง และ ชุมชนที่ยั่งยืน การปล่อยให้กลไกตลาดเสรี และ สินค้าสีเทารุกคืบจนสูญเสียความปลอดภัย และ อัตลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ชุมชน เป็นสิ่งที่ภาครัฐ และ สังคมไม่อาจมองข้าม
แม้ความจำเป็นทางเศรษฐกิจจะเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่เสรีภาพทางการค้าในพื้นที่สาธารณะก็ไม่ควรถูกแลกมาด้วยความเสี่ยง และ ความเสื่อมถอยทางวัฒนธรรม ทางออกที่ยั่งยืนจึงไม่ใช่การขับไล่ หากแต่คือ การจัดระเบียบพื้นที่อย่างจริงจังจากภาครัฐ ควบคุมสินค้าผิดกฎหมาย พร้อมกับ การฟื้นฟูอัตลักษณ์ตลาดของสะสมวินเทจ ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลไกทางเศรษฐกิจบีบบังคับให้ทุกสิ่งต้องปรับตัว แต่คำถามสำคัญที่ทิ้งไว้ให้เราทุกคนร่วมกันคิดคือ
“เราจะขับเคลื่อนเมืองนี้อย่างไร ให้เศรษฐกิจปากท้องและวัฒนธรรมความปลอดภัย สามารถก้าวไปข้างหน้าร่วมกันได้อย่างยั่งยืน”
- 9
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
