ตอนที่6 คนรุ่นไหนๆ ก็คงชอบเล่นซ่อนหา อย่างน้อยก็เล่นตอนยังเป็นเด็กเล็กต้องได้เล่นจ๊ะเอ๋กับพ่อแม่ พี่เลี้ยง หรือญาติ การซ่อนตัวมีถึงขนาดลงไปในตุ่ม หลบข้างประตู วิ่งไปด้านหลังบ้าน หน้าตรอกท้ายตรอก
ที่สนุกกว่านั้น คือถ้ารู้ที่ซ่อนแล้วความเร็วไม่พอ คนหาถูกคนซ่อนยิงโป้งก่อนคือต้องแพ้อยู่ดี แต่ยังมีการเล่นอีกแบบ เด็กกลุ่มนึงสัก5_6 คน รวมกัน คัดคนที่ต้องหาด้วยการโอน้อยออกแล้ว สองคนสุดท้ายเป่าหยิงชุบกัน ใครแพ้ คนนั้นจะเป็นผู้หา ซึ่งจะต้องปิดตา ส่วนเพื่อนล้อมอยู่รอบๆ ให้แตะตัวเพื่อนให้ได้ มีขอบเขตให้ค้น แตะได้คนเดียวก็ชนะ มีคราวที่ไม่ได้ใช้ผ้าปิดตา ให้ผู้เล่นหลับตาเฉยๆ ยื่นมืออกไป เพื่อแตะโดนตัว แน่ล่ะ มีโกง ทำตาปรือๆกันบ้างล่ะ แต่ก็มีเด็กซื่อสัตย์ หลับตาเดินจนตกลงไปในท่อระบายน้ำ กว้างราว 50 ซม.
ท่อระบายน้ำนั้นไม่ลึกแต่มันสกปรก ขอบปูนบาดขาได้ หรือมีเศษไม้เศษแก้วในนั้น แต่ฤดูฝนที่มีน้ำมาเติมปลายน้ำก็มีปลาหางนกยูง ปลาไหลก็ยังพบได้
แถวนั้นยังมีสวน แม้นว่าไกล และต้องหลบเจ้าของสวนบ้าง เด็กก็บุกไปเล่นในสวน มีผลไม้ ที่ไม่กล้าเก็บ เมื่อขุดหลุมแล้วข้าพเจ้าจินตนาการเอาใบไม้ในสวนรวบรวมมาใส่ลงไป แล้วกลบบางๆด้วยใบไม้อีกที ประหนึ่งว่าพวกเราเป็นพวกลักขโมย เสียงใบไม้กรอบแกรบ เด็กส่งเสียงดัง บางครั้งต้องวิ่งกรูกันออกจากสวน
ฝั่งอีกฟากทางรถไฟยังมีร้านขายปลากัดปลาหางนกยูงในขวด ได้แต่ไปมองดู ตาปริบๆ แม้นจะอยากได้ แต่ไม่มีเงินซื้อ อีกอย่างต้องไปหาช้อนไรแดงมาให้ปลากิน
เลยไปราวหนึ่งป้ายรถเมล์เศษ ตรงข้ามกับสถานีรถไฟ เป็นทางเดินลงไปท่าน้ำ คลองน้ำใสสมัยนั้น เด็กแถวที่บ้านติดคลองว่ายน้ำและพายเรือเก่งมาก คลองสายนั้นคือคลองบางหลวง ท่าน้ำนั้นมีเรือหางเรือแจว วิ่งออกไปจนถึงปากคลองตลาด คือแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนอีกด้านไปไกลลัดเลาะออกไปคลองภาษีเจริญ ชุมชนริมคลองบางหลวง หรือคลองบางกอกใหญ่ ในปัจจุบันยังมีสถานที่อนุรักษ์วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมไว้ มีคนไปท่องเที่ยวอยู่เนืองๆ
คลองบางหลวงหรือคลองบางข้าหลวง ในอดีต เพราะมีข้าราชการมาตั้งรกรากสมัยพระเจ้าตากสินท่านย้ายเมืองหลวงมา ว่าไปแล้วคลองในฝั่งธนและฝั่งพระนครมีจำนวนไม่น้อย อาจจะตกใจได้ เพราะมากกว่าพัน ถ้าเราพัฒนาคลองคูมาตั้งแต่สมัยก่อนให้ดี วางผังเมืองดี ถึงตอนนี้จะเป็นอย่างไร การจราจรอาจไม่ลำบากอย่างที่เป็นอยู่ก็ได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
