ลองตัดเรื่องงาน เรื่องเงิน และหัวโขนทางสังคมออกไปให้หมดสิครับ... เดี๋ยวก็รู้คำตอบ ถ้าใครคนหนึ่งถูกบังคับให้ตัดสิ่งรอบข้าง จนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นตุบๆๆๆ เหมือนกับการถูกขังเดี่ยวในคุก เดี๋ยวคำตอบมันก็ออกมาเองครับ คุณต้องไปถามคนในคุก ที่ถูกจำกัดลงโทษขังเดี่ยวนานเป็นเดือน ถ้าไม่บ้าไปซะก่อน ก็จะต้องรู้อะไรบางอย่างแหละ
มนุษย์เรามักจะเข้าใจผิดว่าชีวิตคือการต้องทำอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา เราดิ้นรน วิ่งวุ่น และผูกคุณค่าของตัวเองไว้กับหน้าที่การงาน จนลืมความจริงพื้นฐานที่สุดไปว่า จริงๆแล้วคนเราไม่ต้องทำอะไรเลย เราแค่มีชีวิตอยู่ ก็ๆก็ๆ ก็แค่นั้นอ่ะครับ มันจะมีอะไรมากไปกว่านี้เหรอ
ถ้าจะมองให้ลึกไปถึงแก่นของปรัชญาและธรรมะ สุดท้ายแล้วคำตอบของชีวิตมันมุ่งไปสู่ปลายทางเดียวกัน นั่นคือ การจบกิจ
จบหรือไม่จบสุดท้ายมันก็ต้องจบ
จะจบเลย หรือจะจบเห่ มันก็สุดแล้วแต่
เมื่อใดก็ตามที่เราเข้าใจความจริงจนจิตมัน (จบ) หน้าที่ในโลกสมมุติแล้ว ที่เหลือมันก็แค่การอยู่ไปวันๆ จะทำอะไรหรือไม่ทำอะไรมันก็เท่านั้นเอง หลังจากนั้นมันจะไม่ใช่การทำเพื่ออยากได้ หรือทำเพื่ออยากเป็น... แต่มันคือการทำแค่ทำ (ทำธรรม) เป็นเพียงการเคลื่อนไหวของชีวิตตามธรรมชาติที่ไร้ความยึดติดโดยสิ้นเชิง
ปลิวหายเข้ากลีบเมฆไปเลยนะ คุณ Supasit = ไปเป็น supanut .j ใดๆคือชื่อเพิ่มตัว j มาอีกหนึ่งตัว สบายดีไหมครับ แวะมาส่งสัญญาณชีพเหรอครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
