เมื่อคุณอายุมากขึ้น จนความทรงจำมันล้น คุณอาจจะไม่อยากลบอะไรเลย เพราะมันจะลืมไปเอง สมองเริ่มเสื่อมจนแทบจะจำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
แค่เมื่อเช้าก้าวเท้าไหนลงจากเตียงก่อน ก็จำไม่ได้แล้ว เพื่อนสมัยเรียนประถมลืมชื่อไปหมดแล้ว วันก่อนญาติเสีย ยังต้องถามเลย เขาเป็นใคร เคยรู้จักด้วยหรอ
ไขมันในร่างกายมันเยอะทุกส่วน ยกเว้นสมองเป็นก้อนไขมันที่เล็กกว่าพุงที่หน้าท้องอีก มันจำอะไรแทบไม่ได้เลย ตั้งแต่เด็กแล้ว เข้าห้องสอบก็ลืมหมด โตมาใช้ชีวิตจะให้จำอะไรได้ เดินไปถึงหน้าตู้เย็นยังลืมเลย เดินมาทำไม
ส่วนความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุด สมองไม่เคยคิดจะจำเลย เพราะถ้าวันนั้นเจ็บแล้วจำได้ วันนี้ก็ยังเจ็บ แปลว่ามันไม่ใช่ความทรงจำ แต่มันคือปัจจุบัน มันไม่ได้เป็นอดีตที่สมองต้องเก็บเข้าคลัง มันยังอยู่หน้างานอยู่เลย ถ้าคุณเลิกคิดถึงเมื่อไหร่ สมองก็สั่งลบทิ้งได้ ถ้าสิ่งนั้นไม่ได้สำคัญกับชีวิตแล้ว เช่นเดียวกับ ก๋วยเตี๋ยวที่สั่งกินไปเมื่อวาน สมองลบได้ว่าวันก่อนกินอะไร อาทิตย์ก่อนกินอะไร มันไม่ได้สำคัญ แค่ไม่ได้คิดถึงทุกสิ่งก็ถูกลืมหมด
สิ่งที่เหลืออยู่จริงๆไม่ใช่ความทรงจำ แต่เป็นความรู้สึกที่ร่างกายจดจำ คุณแค่จำได้ว่าเคยเจ็บ หัวใจมันจำ แต่สมองอาจลืมไปแล้วอะไรทำให้เจ็บ ถ้าคุณลบความเจ็บที่ร่างกายได้ ก็ไม่เหลืออะไรให้จำแล้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
