ปะต้าเห็นด้วยกับLuckนะครับ
ในประเด็นที่ว่าเหตุผลกับศรัทธาไม่ใช่ศัตรูกันเหตุผลช่วยให้เราเข้าใจว่า“โลกเป็นอย่างไร”
ส่วนศรัทธาช่วยให้เรายังมีแรงเดินต่อในวันที่เหตุผลเพียงอย่างเดียวตอบไม่ได้ว่าทำไมเราจึง
ควรไปต่อเพื่อ“ดำรงอยู่”
แต่ปะต้าก็อยากชวนคิดอีกด้านหนึ่งอย่างนุ่มลุ่มลึกว่าในช่วงเวลาสำคัญที่สุดของชีวิตเราอาจไม่ได้เลือกด้วย“ศรัทธา”หรือ“เหตุผล” เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งเลย
ด้วยเพราะเหตุผลเองก็มีข้อจำกัดมันตัดสินใจได้จากข้อมูลที่เรามี แต่ชีวิตจริงไม่เคยให้ข้อมูลครบถ้วนขณะเดียวกันศรัทธาก็มีข้อจำกัด
หากปราศจากการตรวจสอบก่ะอาจพาเราเดินผิดทางด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
ปเต่าคิดนะว่า!การตัดสินใจของมนุษย์จึงมักเกิดจากการผสมกันของเหตุผลประสบการณ์อารมณ์ คุณค่าและศรัทธาเหตุผลอาจบอกว่า “เสี่ยง”
แต่ศรัทธาบอกว่า“คุ้มที่จะลอง” ในทางกลับกันศรัทธาอาจผลัก
ให้เราก้าวไปแต่เหตุผลก็เป็นผู้คอยถามว่า“ก้าวไปอย่างไรจึง
จะไม่ประมาท”
สำหรับปะต้านะ!
หากต้องเลือกสิ่งที่มีอิทธิพลที่สุดในวินาทีสุดท้ายก่อนลงมือทำคงไม่ใช่เหตุผลหรือศรัทธาหากแต่เป็น“ความกล้าที่จะรับผลของการตัดสินใจนั้น”
เพราะคนเราหาเหตุผลมาสนับสนุนสิ่งที่เชื่อได้และก็สร้างศรัทธาให้กับสิ่งที่เหตุผลบอกได้เช่นกัน
แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้การตัดสินใจ
เกิดขึ้นจริงคือการยอมรับว่าไม่
ว่าจะเลือกทางไหนก็ไม่มีทางรู้
ผลทั้งหมดล่วงหน้าได้ดอก
บางทีนะศรัทธาที่งดงามที่สุด
จึงไม่ใช่ศรัทธาที่ปฏิเสธเหตุผล และเหตุผลที่สมบูรณ์ที่สุดก็จะไม่ใช่เหตุผลที่ดูแคลนศรัทธา
หากแต่เป็นการที่ทั้งสองต่างคอยถ่วงดุลกันเพื่อให้เราเดินไปข้างหน้าด้วยหัวใจที่กล้าและใช้สติที่ยังตื่นรู้อยู่ตลอดเวลา
ปะต้าว่านะLuck!
ขอบคุณกระทู้คมๆชวนคิดดีๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
