16 ก.ค. เวลา 23:59 • ท่องเที่ยว

Greece (17) .. Delphi : Before the God

เมื่อทุกย่างก้าว…กำลังเข้าใกล้เทพอพอลโล
“บนถนนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ไม่มีใครเดินอย่างเร่งรีบ เพราะทุกย่างก้าว คือการเตรียมใจ ก่อนจะเข้าเฝ้าเทพเจ้า”
เราค่อย ๆ เดินต่อจากช่วงแรกของ Sacred Way .. เสียงผู้คนจาก The Agora ค่อย ๆ เลือนหายไป
… เหลือเพียงเสียงสายลมที่พัดผ่านต้นไซเปรส เสียงรองเท้ากระทบแผ่นหินโบราณ และความเงียบที่แปลกประหลาด
ยิ่งเดินสูงขึ้นเท่าไร ผู้คนก็ยิ่งพูดน้อยลงเท่านั้น ... ราวกับทุกคนกำลังปล่อยให้ความคิดของตนเองเดินนำหน้า
เพราะจากตรงนี้ไป… ทุกก้าวกำลังพาเราเข้าใกล้เทพอพอลโล
Omphalos ศูนย์กลางของโลก
ระหว่างทาง เราหยุดอยู่หน้าก้อนหินทรงกรวยที่ดูเรียบง่าย .. หากไม่รู้ความหมาย หลายคนอาจเดินผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต
แต่สำหรับชาวกรีกโบราณ ... นี่คือ Omphalos หรือ “สะดือของโลก”
ตำนานเล่าว่า เทพซูสทรงปล่อยนกอินทรีสองตัวบินออกจากปลายโลกทั้งสองด้าน
.. เมื่อนกทั้งสองมาพบกัน สถานที่แห่งนั้นจึงถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางของโลก และจุดนั้นก็คือเดลฟี
ผู้แสวงบุญจำนวนมากจะหยุดยืนอยู่ตรงนี้ ..สูดลมหายใจลึก ๆ สงบนิ่งอยู่กับตนเอง ก่อนจะก้าวต่อไป
เพราะพวกเขาเชื่อว่า… กำลังยืนอยู่ ณ จุดที่ใกล้เทพเจ้ามากที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก
Treasury ห้องนิรภัยแห่งศรัทธา
ถนนยังคงค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้นไป .. สองข้างทางเริ่มปรากฏอาคารหินอ่อนขนาดเล็กที่ตกแต่งอย่างวิจิตรอาคารเหล่านี้เรียกว่า Treasury
.. แม้ชื่อจะหมายถึง “คลังสมบัติ” .. แต่แท้จริงแล้วสิ่งที่เก็บไว้ภายใน ไม่ได้มีเพียงทองคำหรืออัญมณี หากยังมีโล่แห่งชัยชนะ ชุดเกราะของแม่ทัพ ถ้วยพิธีกรรม เครื่องเงิน ประติมากรรม และของถวายล้ำค่าที่นครรัฐต่าง ๆ นำมามอบแด่เทพอพอลโล
ทุกอาคารคือเรื่องราวของบ้านเมืองหนึ่งเมือง
ทุกของถวายคือคำขอบคุณต่อเทพเจ้า
โดยเฉพาะ Treasury of the Athenians ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือจักรวรรดิเปอร์เซียในยุทธการมาราธอน
… จึงเปรียบเสมือน “ห้องแห่งความทรงจำ” ที่บันทึกทั้งศรัทธา ความกล้าหาญ และความรุ่งเรืองของโลกกรีกเอาไว้
แล้ว… วิหารของเทพอพอลโลก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า
เมื่อผ่าน Treasury หลังสุดท้าย .. เสาหินโดริกสีขาวค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แสงอาทิตย์ยามบ่ายส่องกระทบหินอ่อนจนเปล่งประกาย
.. ไม่มีใครพูดอะไร แม้แต่เด็ก ๆ ก็เงียบลงอย่างน่าประหลาด ราวกับทุกคนต่างรับรู้ว่า อีกไม่กี่ก้าวข้างหน้า คือสถานที่ซึ่งกษัตริย์ แม่ทัพ นักปราชญ์ และผู้คนจากทั่วโลกกรีก ต่างเคยเดินทางมาเพื่อถามคำถามเดียวกัน
.. อนาคตของข้าจะเป็นเช่นไร?
ลองจินตนาการ… หากเราย้อนเวลากลับไปเมื่อกว่า 2,500 ปีก่อน
ลองหลับตาลงสักครู่… แล้วปล่อยให้เสียงนักท่องเที่ยวในปัจจุบันค่อย ๆ เลือนหายไป
.. เมื่อเราลืมตาขึ้นอีกครั้ง เดลฟีไม่ได้เป็นซากหินอีกต่อไป
วิหารอพอลโลตั้งตระหง่านด้วยหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ หน้าจั่วประดับประติมากรรมอันวิจิตร
.. ควันกำยานลอยอ่อน ๆ อยู่เหนือแท่นบูชา
ผู้แสวงบุญจากนครรัฐต่าง ๆ ยืนรออย่างสงบ .. บางคนก้มหน้าอธิษฐาน บางคนกำลังถือกิ่งลอเรลไว้ในมือทุกสายตาเต็มไปด้วยความหวัง และความกังวล
.. เพราะคำถามที่พวกเขานำมาในวันนี้ อาจเปลี่ยนเส้นทางชีวิตไปตลอดกาล
ก่อนก้าวเข้าสู่ภายในวิหาร สายตาของผู้แสวงบุญจะพบข้อความที่สลักไว้เหนือประตู
“Know Thyself” “จงรู้จักตนเอง”
และอีกประโยคหนึ่ง “Nothing in Excess” “อย่าทำสิ่งใดเกินพอดี”
ชาวกรีกดูเหมือนจะกำลังเตือนทุกคนว่า .. ก่อนจะถามเทพเจ้า จงหันกลับมามองหัวใจของตนเองเสียก่อน
ภายในวิหาร… แสงสว่างจากภายนอกค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงแสงคบเพลิงที่ส่องสะท้อนเสาหิน
.. กลิ่นกำยานอบอวลไปทั่วห้อง อากาศเย็นและเงียบจนน่าเกรงขาม
.. ผู้คนยืนสงบนิ่ง ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง เพราะต่างเชื่อว่า…เทพอพอลโลกำลังประทับอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้
 
กลางห้องอันศักดิ์สิทธิ์ .. หญิงชราผู้หนึ่งนั่งอยู่บนขาตั้งสามขา
.. นางคือ Pythia มหาปุโรหิตหญิงแห่งเดลฟี ผู้ได้รับเลือกให้เป็นผู้ถ่ายทอดพระดำรัสของเทพอพอลโล
.. ใต้แท่นที่นางนั่ง ชาวกรีกเชื่อว่ามีรอยแยกของผืนโลก
.. ไอระเหยศักดิ์สิทธิ์ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากเบื้องล่าง เมื่อ Pythia เข้าสู่ภวังค์
.. นางเริ่มเปล่งถ้อยคำช้า ๆ .. บางครั้งเป็นประโยค บางครั้งเป็นบทกวี บางครั้งเป็นคำพูดที่ฟังดูคล้ายปริศนา
.. นักบวชที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จะบันทึกทุกถ้อยคำ ..แล้วถ่ายทอดออกมาเป็นคำพยากรณ์
คำตอบเหล่านั้น แทบไม่เคยตรงไปตรงมา .. แต่กลับเปิดโอกาสให้ผู้ถามต้องนำไปตีความด้วยปัญญาของตนเอง
บางที… นั่นอาจเป็นเหตุผลที่คำพยากรณ์ของเดลฟี ยังคงถูกกล่าวถึงมาจนถึงทุกวันนี้
.. เพราะมันไม่ได้ให้เพียง “คำตอบ” ..แต่มอบ “คำถามใหม่” ให้มนุษย์กลับไปค้นหาด้วยตัวเอง
เมื่อเราเดินออกจากวิหาร แสงแดดยามบ่ายก็กลับมาส่องใบหน้าอีกครั้ง
.. โลกภายนอกยังคงเหมือนเดิม .. แต่สำหรับผู้แสวงบุญจำนวนไม่น้อย บางสิ่งภายในหัวใจคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
แต่เดลฟี… ยังมีเรื่องราวให้ค้นหาอีก เพราะเหนือวิหารอพอลโลขึ้นไป ยังมีสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งทำให้เราเข้าใจว่า สำหรับชาวกรีกโบราณ
.. ศิลปะ ดนตรี บทกวี และศรัทธา ไม่เคยแยกจากกันเลย
และเราจะเดินขึ้นไปที่นั่นด้วยกัน…
โฆษณา