หนู copy บทความนี้มาจากพี่ออมสินนะคะ ใน facebook ส่วนตัว ขออนุญาต copy มาให้อ่านนะคะ ภายใต้กระทู้ที่ถามว่าศรัทธาแบบไหน หนูคิดว่าคำตอบนี้ใช้ได้เลยค่ะ
เคยได้ยินประโยคนี้ไหม...
ถ้าการวิพากษ์วิจารณ์เป็นสิ่งต้องห้าม การสรรเสริญก็แทบไม่มีความหมาย เพราะคำชมที่เกิดขึ้นในพื้นที่ซึ่งห้ามตั้งคำถาม มันไม่ใช่คำชมที่ผ่านการพิสูจน์ครับ
เคยได้ยินประโยคนี้ไหม...
แล้วมันทำให้ผมนึกถึงอีกคำถามครับ
ศรัทธาแบบไหนกันแน่... ที่ห้ามถาม ห้ามสงสัย
ห้ามตรวจสอบ ห้ามพิสูจน์
สำหรับผม ศรัทธาที่แท้จริง ไม่ใช่ศรัทธาที่หนีเหตุผล แต่คือศรัทธาที่พร้อมเผชิญหน้ากับเหตุผลทุกข้อ พร้อมรับทุกคำถาม พร้อมดีเบตกับทุกตรรกะ และพร้อมให้ทุกคนตรวจสอบได้ครับ
ถ้าศรัทธาไหน แค่ถูกถามนิดเดียวก็ห้ามถาม ห้ามสงสัย ห้ามโต้แย้ง ห้ามพิสูจน์...เอ้า แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าสิ่งนั้นจริง ไม่ใช่แค่ความเชื่อที่ถูกปกป้องด้วยข้อห้าม
ผมไม่เคยมองว่าเหตุผลเป็นศัตรูของศรัทธานะ
ในทางกลับกัน เหตุผลคือสนามทดสอบของศรัทธา
ถ้าศรัทธานั้นเป็นความจริง มันไม่จำเป็นต้องหลบคำถาม เพราะความจริงไม่เคยเสียเปรียบการตรวจสอบ
แต่ถ้าศรัทธานั้นพังทันทีที่เจอเหตุผล...บางทีสิ่งที่พัง อาจไม่ใช่ความจริง แต่อาจเป็นเพียงความเชื่อที่ไม่เคยถูกทดสอบมาตั้งแต่แรก
สำหรับผม ศรัทธาที่แข็งแรงที่สุด คือศรัทธาที่พร้อมเปิดประตูให้ทุกคนเข้ามาตั้งคำถาม แล้วสุดท้าย...ยังยืนอยู่ได้ด้วยเหตุผล ไม่ใช่ด้วยการห้ามวิจารณ์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
