19 ก.ค. เวลา 05:25 • นิยาย เรื่องสั้น

คนส่งของจากบ้านที่ไม่มีอยู่จริง

ท่ามกลางความเงียบสงัดของกะดึกที่กินเวลานานจนเข็มนาฬิกาแทบหยุดเดิน "ก้อง" พนักงานส่งของพ่วงท้ายรถจักรยานยนต์ที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า กำลังจะกดปิดแอปฯ เพื่อกลับบ้าน แต่แล้วเสียงแจ้งเตือนงานสุดท้ายก็ดังขึ้น
​งานด่วนพิเศษ: พัสดุกล่องไม้ขนาดเท่ากล่องรองเท้า เลขที่บ้าน 0/0 ซอยที่ 9
​ก้องขมวดคิ้ว ซอย 9 ในละแวกนี้ไม่มีบ้านเลขที่ 0/0 อยู่จริง เขาตัดสินใจกดรับงานเพียงเพราะค่าตอบแทนที่สูงผิดปกติและแรงกดดันจากชีวิตที่ขาดสภาพคล่อง เขาขับ
รถออกไปตามพิกัดที่ GPS ระบุ เส้นทางที่ควรจะเป็นถนนสายหลักกลับพาเขาลัดเลาะเข้าสู่ซอยแคบๆ ที่เงียบจนได้ยินเสียงโซ่รถจักรยานยนต์ของตัวเองชัดเจน
​บรรยากาศรอบข้างเริ่มผิดปกติ ไฟถนนกะพริบถี่เหมือนจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของเขา จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง... หรือสิ่งที่ดูเหมือนบ้าน มันเป็นเพียงโครงสร้างไม้ผุพังที่ตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างตึกแถวสองหลังที่ควรจะติดกันแน่นหนา
​ก้องลงจากรถ มือที่สั่นเทาถือกล่องไม้ที่มีน้ำหนักแปลกๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเคลื่อนที่อยู่ข้างใน... ช้าๆ แผ่วเบา เขาเดินไปที่ประตูบ้านที่ไม่มีเลขที่นั่น ทันทีที่เขาเคาะ เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าดก็ดังขึ้น พร้อมกับความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านจากใต้ฝ่าเท้า
​"มาส่งของครับ..." เสียงของเขาแหบพร่า
​ประตูปรากฏรอยแยกออกเพียงเล็กน้อย กลิ่นอับชื้นและกลิ่นของกาลเวลาพุ่งปะทะหน้า ก้องยื่นกล่องเข้าไป ทว่าไม่มีมือมารับ ในความมืดมิดหลังประตูนั้น เขาเห็นเพียงดวงตาสองข้างที่ไร้แวว จ้องมองเขาอย่างสมเพช
​"ขอบคุณที่เอาของมาคืน..." เสียงนั้นไม่ได้ดังจากในบ้าน แต่ดังขึ้นในหัวของก้องเอง
​เขาผงะถอยหลังด้วยความตกใจ รีบกลับขึ้นรถแล้วบิดคันเร่งสุดแรงโดยไม่หันกลับไปมอง แต่เมื่อเขากลับถึงบ้านที่พักอาศัยอยู่คนเดียว เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหวังจะลบแอปฯ ทิ้ง แต่สิ่งที่เขาพบกลับทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ
​ในหน้าประวัติการส่งงาน งานชิ้นล่าสุดไม่ได้ขึ้นว่า 'ส่งสำเร็จ' แต่ขึ้นว่า:
สถานะ: ผู้ส่งกลายเป็นผู้รับ
​ก้องก้มมองมือตัวเองที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีซีดขาวเหมือนสีไม้ของกล่องใบนั้น และในวินาทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมองกระจกเงาในห้อง เขาไม่เห็นเงาสะท้อนของตัวเองอีกต่อไป เห็นเพียงคนส่งของอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านเขา พร้อมกับถือกล่องไม้ใบเดิมที่เริ่มส่งเสียงกึกกักเบาๆ อีกครั้ง
​"หากวันหนึ่งคุณได้รับพัสดุที่ไม่เคยสั่ง และในฐานะผู้รับ คุณจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคุณได้ 'ส่ง' อะไรออกไปให้กับใคร... คุณจะแน่ใจได้อย่างไรว่า พัสดุใบนั้นไม่ได้กำลังรอให้คุณกลับไปเป็นเจ้าของมันอีกครั้ง?"
โฆษณา