ความจำเป็นธรรมชาติ เป็นเรื่องปกติค่ะ ชีวิตเราเดินต่อไม่ได้แปลว่าเราต้องลืมทุกเรื่องที่อยากลืม ไม่ลืมก็ไม่แปลก มันบังคับควบคุมไม่ได้ค่ะ แต่ที่แน่ๆ มันมีวันหายไป สั้นหรือยาวอยู่ที่ใจเรายึดกับมันไว้มากแค่ไหน ถ้าจะไปข้างหน้าเราก็ฝึกอยู่กับปัจจุบันบ่อยๆ เราจะคลายจากอดีต ....ถ้าใจเราเข้าใจอย่างแท้จริงว่า ยิ่งยึดไว้นานยิ่งทุกข์นานเขาจะวางเองค่ะ บังคับไม่ได้ ควบคุมไม่ได้ ทำได้แค่ปลุกให้ใจเราตื่นมารับรู้ความจริง ด้วยการอยู่กับปัจจุบันบ่อยๆค่ะ
...เมื่อระลึกถึงก็อาจจะมา เราไม่ได้สมองเสื่อมค่ะ เราก็เลยจำได้ แต่เมื่อวางได้ก็จะไม่เจ็บปวด ไม่สุข ไม่ทุกข์กับมัน
เราทุกข์ตั้งแต่อยากลืมแล้วค่ะ เพราะแค่อยากเราผิดหวังแล้ว ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องอยากหรือไม่อยาก แค่มีสตริรู้สึกตัวอยู่กับปัจจุบันเยอะๆค่ะ สร้างเหตุที่เหมาะสม ทำถูก ทำต่อเนื่อง ทำมากพอ ถึงเวลาผลมาเองค่ะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
