20 ก.ค. เวลา 12:35 • นิยาย เรื่องสั้น

เสียงฝีเท้าที่ซ้อนทับ

เที่ยงคืนยี่สิบนาที... ถนนในซอยกลับบ้านของ “ก้อง” เงียบสนิทจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของตัวเอง ก้องเป็นคนทำงานดึกจนชิน เขามักจะใช้เวลาช่วงนี้ในการทบทวนเรื่องราวในหัวระหว่างเดินเท้าเข้าซอย
​แต่คืนนี้มันต่างออกไป ในจังหวะที่เขาก้าวเดินบนถนนปูนที่แตกร้าว เขาสังเกตเห็นบางอย่าง... ทุกครั้งที่รองเท้าผ้าใบของเขากระทบพื้น มันจะมีเสียง "แปะ" ซ้อนขึ้นมาอีกเสียงหนึ่งเสมอ
​ก้องหยุดเดิน ทันทีที่เขานิ่ง เสียงนั้นก็เงียบลงไปพร้อมกัน เขาขมวดคิ้ว พยายามปลอบใจตัวเองว่าคงเป็นเสียงสะท้อนจากกำแพงตึกแถว แต่เขารู้ดีว่าซอยนี้โปร่งเกินกว่าจะเกิดเสียงสะท้อนแบบนั้นได้
​เขาออกเดินต่อ... แปะ... แปะ... เสียงฝีเท้าที่สองดังตามมาติดๆ จังหวะมันเหมือนของเขาเป๊ะ จนก้องเริ่มรู้สึกขนลุกวาบที่ต้นคอ เขาตัดสินใจเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เสียงนั้นก็เร่งตามขึ้นมาทันทีอย่างน่าประหลาด
​ความหวาดระแวงเริ่มเข้าครอบงำ ก้องตัดสินใจวิ่ง! เขาหอบหายใจแรง เสียงฝีเท้าที่วิ่งตามมาข้างหลังนั้นมันรวดเร็วและกระชั้นชิดจนดูเหมือนว่าถ้าเขาชะลอเพียงนิดเดียว สิ่งที่ตามหลังมาจะคว้าไหล่เขาได้ทันที
​เขาวิ่งจนถึงหน้าบ้าน มือที่สั่นเทาควานหากุญแจอย่างลุกลน ไขประตูและผลักตัวเข้าไปข้างในทันที ก้องรีบปิดล็อกประตูทุกชั้น ทุกกลอนอย่างรวดเร็ว เขายืนหอบหายใจพิงประตูอยู่พักใหญ่จนกระทั่งหัวใจที่เต้นรัวเริ่มกลับมาเป็นปกติ
​ความเงียบสงัดในบ้านทำให้เขารู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้าง... แต่ในขณะที่เขากำลังจะเดินไปเปิดไฟในห้องนั่งเล่น เขาก็ชะงัก
​จากความมืดในห้องครัวด้านหลัง... เสียงฝีเท้าที่เขาเพิ่งวิ่งหนีมา มันดังขึ้นอีกครั้ง... แปะ... แปะ... แปะ...
​แต่มันไม่ได้ดังมาจากข้างนอกบ้าน มันดังมาจาก "ข้างใน" บ้านของเขาเอง และทุกๆ ก้าวที่เสียงนั้นเดิน มันเริ่มขยับใกล้เข้ามาหาเขาทีละน้อย ในขณะที่ตัวของเขายืนแข็งทื่ออยู่กับที่
​"หากคุณได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาแล้วพบว่าต้นเสียงนั้นไม่ได้มาจากข้างนอก แต่มาจากภายในตัวคุณเอง... คุณยังจะกล้าก้าวเดินต่อไปในคืนที่มืดมิดอีกไหม?"
โฆษณา