21 ก.ค. เวลา 09:11 • ความคิดเห็น
เพราะเราเชื่อในกฎแห่งกรรม ไม่มีใครที่ทำผิดแล้วรอดซักคนยกเว้นนิพพานแล้ว พอปฏิบัติตามแนวทางก็ช่วยเยอะ มันปลดความยึดติดได้ จะเรียกว่าให้อภัยก็ได้ เพราะเชื่อในปฏิจจสมุปบาท อดีตที่เคยเกิดมันไม่ได้ความผิดของใครคนเดียว อดีตที่ทำให้เสียใจนั้น ก็ไม่ได้มีคนที่เป็นเหยื่อกับคนทำผิดเท่านั้น
มันมีเหตุปัจจัยอื่นที่ทำให้เหตุการณ์นั้นสำเร็จ ยกตัวอย่าง เวลาคนกระทำผิดสำเร็จ กฎหมายวัดที่ว่าคุณใช้ความพยายามมากเท่าไหร่เพื่อให้มันเกิดขึ้น เจตนาคีืออะไร? จุดมุ่งหมายในการทำร้ายกันเล็งเห็นผลอะไร?
การที่คนๆ นึงจะสามารถขโมยของในบ้านคนอื่น หรือบุกรุกมันต้องมีหลายสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่เป็นสมการของเหตุการณ์นี้ ผู้กระทำผิดวางแผนว่าจะไปขโมย เขาอาจจะดูลาดเลาว่าเจ้าของบ้านมีิกิิจวัตรแต่ละวันอย่างไร
เพื่อให้ความผิดสำเร็จมันไม่ใช่แค่การตัดสินใจของคนร้ายเท่านั้น บางคนอาจจะติดตั้งระบบแจ้งเตือนเสียงดังที่ทำให้โจรมันตกใจเลยหนี คนที่อยู่บ้านอาจจะยิิงปืนขู่ เขาอาจจะให้หมาดุเฝ้า อาจจะใช้เวลาบุกเข้าไปยากเขาเลยเปลี่ยนเป้าหมายเป็นบ้านข้างๆ แทน
เหตุการณ์นึงเกิด หลายคน หลายปัจจัยมีผล ไม่ใช่แค่โจรอยากบุกรุกเขาก็ต้องทำได้ทุกรอบ เราจึงมองว่าการทำผิดนั้นจริงอยู่ที่คนที่ทำต้องรับผลของมัน แต่ว่าเขาไม่ใช่เหตุเดียวเท่านั้น
โฆษณา