พระจันทร์
ฉันเฝ้ามองโลก
มานานกว่าที่ตัวเองจะนับได้
ไม่ว่าจะผ่านไปกี่พันล้านปี
ฉันก็ยังหันด้านเดิมให้โลกเสมอ
ไม่ใช่เพราะถูกบังคับ
แต่อาจเป็นเพราะ...
ฉันไม่เคยอยากมองไปทางอื่น
ฉันเห็นโลกเปลี่ยนไปทุกวัน
เห็นมหาสมุทรสะท้อนแสง
เห็นผู้คนตกหลุมรัก
ร้องไห้
จากลา
และเริ่มต้นใหม่
แต่ไม่ใช่แค่ฉันที่เฝ้ามองผู้คนเหล่านั้น
ผู้คนมากมาย
ก็เงยหน้ามามองฉันเช่นกัน
บางคนอธิษฐาน
บางคนพร่ำบอกความคิดถึง
บางคนฝากน้ำตาไว้กับค่ำคืน
ราวกับเชื่อว่า...
ฉันจะช่วยส่งต่อความรู้สึกเหล่านั้น
ไปถึงใครอีกคน
ที่กำลังเงยมองฉัน
จากอีกฟากหนึ่งของโลก
บางที...
ฉันอาจไม่ได้หลงรักโลกเพียงอย่างเดียว
แต่หลงรักความรู้สึกของผู้คน
ที่ยังเชื่อว่า
ความคิดถึง
เดินทางผ่านแสงจันทร์ได้
และถึงแม้ฉันจะไม่มีแสงเป็นของตัวเอง
ฉันก็รู้เสมอ
ว่าทุกความสว่างที่ผู้คนเห็นบนตัวฉัน
ล้วนเป็นของดวงอาทิตย์
ฉันไม่เคยลืมเขา
เพียงแต่...
เราเลือกไม่ได้หรอก
ว่าจะเผลอเฝ้ามองใคร
หรือหัวใจจะอ่อนโยนกับใครมากกว่า
แม้จะรู้ว่า
ใครทำให้เราเปล่งประกาย
แต่นั่น...
เป็นเพียงเหตุผล
และเหตุผล
คงไม่สามารถทำให้เราหยุดมอง
คนที่หัวใจเลือกไปแล้วได้
...ไม่ใช่หรือ?
#ในความรู้สึก
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
