25 ก.ค. เวลา 03:15 • ปรัชญา

แด่ความทรงจำ... ในท้องฟ้ายามเย็น

ฉันนั่งมองท้องฟ้าอยู่ข้างหน้าต่าง...
ท้องฟ้าตอนเย็นกำลังไล่เฉดสีส้มอมชมพู มองดูละมุนตา ราวกับมันกำลังตั้งใจโอบกอดและปลอบโยนหัวใจเราในวันที่เหนื่อยล้ามาทั้งวัน จากสีส้มอุ่น ๆ ค่อย ๆ ละลายกลืนไปกับสีชมพู แล้วจางหายไปในความมืดสลัวของสีม่วงหม่น
ท้องฟ้าที่งดงามขนาดนี้ พอนั่งมองคนเดียวเงียบ ๆ กลับรู้สึกว่ามันสวยเกินไปจนแอบใจหาย โลกทั้งใบคล้ายจะเคลื่อนไหวช้าลงอย่างอ่อนโยน นกฝูงเล็ก ๆ พากันบินรี่กลับรัง สายลมเริ่มพัดโชยมาพร้อมความเย็นเยียบ และแสงแดดสุดท้ายที่ทอดตัวยาวพาดผ่านหลังคาบ้าน ก็ค่อย ๆ ลับหายไป
แล้วคุณล่ะ.. อยู่ที่ไหนกัน?
บางที.. คุณอาจจะกำลังยืนทอดอารมณ์อยู่ข้างหน้าต่าง นั่งปล่อยใจอยู่ที่ระเบียง หรือกำลังติดแหง็กระหว่างทางกลับบ้าน เฝ้ามองวันเวลากำลังหมดไปอีกวันแล้วนะ ราวกับว่าแสงสุดท้ายกำลังทำให้เราสูญเสียบางสิ่งในใจไปพร้อมกัน
ช่วงเวลาพลบค่ำ ยามเย็นแบบนี้แหละ ที่มักจะหอบเอาความทรงจำเก่า ๆ กลับมาหาเราง่ายดายเสมอ..
สีสันของท้องฟ้าในยามนี้ อาจทำให้เราหวนคิดถึงวันวาน สายลมที่พัดผ่านจู่ ๆ ก็ปลุกเสียงหัวเราะในช่วงเวลานี้ให้ดังแว่วขึ้นมาอีกครั้ง อยู่ดี ๆ เสียงของใครคนหนึ่งก็สะท้อนในหัวโดยไม่มีเหตุผล
ใครคนนั้น... ที่เคยนั่งคุยกันยามพระอาทิตย์ตกดิน ใครคนนั้น... ที่เคยทำให้ช่วงเวลาก่อนค่ำผ่านไปไวเหลือเกิน
และทำให้ความอ้างว้าง... เบาบางลง
ก็แปลกดีเหมือนกันที่ความเหงาไม่ได้มาพร้อมกับความมืดเสมอไป
บางครั้งมันกลับซ่อนตัวอยู่ในแสงแดดอุ่น ๆ ยามเย็น
แฝงตัวอยู่ในท้องฟ้างดงาม และนั่งลงข้าง ๆ เราอย่างเงียบๆท่ามกลางโลกที่กำลังส่องประกาย... มันไม่พูดอะไรสักคำ แค่คอยเตือนให้เรานึกถึงสิ่งที่ขาดหายไป
อาจเพราะคำว่า การสิ้นสุดถูกเก็บซ่อนเอาไว้ในตัวของมัน
เมื่อพระอาทิตย์ลาลับ แสงแดดค่อย ๆ จางหาย ความอบอุ่นก็ทยอยลดลงทีละน้อย... หัวใจของคุณคงรับรู้ได้เช่นกัน และบางที หัวใจอาจเข้าใจเรื่องการจากลา ได้ดีกว่าสมองเสียด้วยซ้ำ
ท้องฟ้าตอนเย็นที่แสนงดงาม บางทีก็ใจร้ายแบบนี้แหละ
มันทำให้เราเห็นทั้งความสวยงามและความว่างเปล่าไปพร้อม ๆ กัน
มันทำให้เราคิดถึงใครบางคน
คิดถึงบทสนทนาเก่า ๆ
และคิดถึงความสุขในวันวาน
บางทีนี่อาจเป็นเสน่ห์อีกอย่างนึงของช่วงเวลานี้แหละนะ
เพราะมันเป็นเวลาที่ท้องฟ้าไม่เคยโกหกเราเลย มันยอมปลดปล่อยตัวเองให้ระเบิดออกมาเป็นเฉดสีสวย ๆ ก่อนที่จะยอมมืดมิดลงไป
มันคอยสอนเราว่า การจากลาหรือการสิ้นสุดลงของบางสิ่ง... จริง ๆ แล้วมันก็ดูนุ่มนวลได้เหมือนกัน
ความเหงาก็สามารถนั่งอยู่ท่ามกลางความงดงามได้
และความเงียบก็ยังคงให้ความรู้สึกปลอดภัยและปลอบโยนหัวใจเราได้เช่นกัน
บางที... ก็แค่หวังว่าสักวันหนึ่ง...
ท้องฟ้าตอนเย็นแบบนี้ จะไม่ทำให้เราต้องรู้สึกเหงาอีกต่อไป
#แรงบันดาลใจ #ข้อคิด #เสียงในใจ
ขอบคุณที่แวะมาใช้เวลาเงียบๆ ร่วมกันนะคะ
ขอให้วันนี้เป็นวันที่ใจคุณสงบและมีความสุขค่ะ
— quiet.notes
โฆษณา