ให้ตายเถอะ... 🤣
ประเทศที่ถูกคว่ำบาตรอย่างอิหร่าน หลายอย่างกลับมีค่าครองชีพถูกกว่าประเทศไทยเสียอีก
คำถามคือ...มันกำลังสะท้อนอะไร
มันไม่ได้สะท้อนแค่ว่าของที่นั่นถูกกว่า แต่มันกำลังสะท้อนว่าคนไทยจำนวนมากต้องใช้ชีวิตอยู่กับค่าครองชีพที่วิ่งเร็วกว่าเงินในกระเป๋า
ประเทศไทยอาจเป็นสวรรค์บนดินสำหรับชาวต่างชาติที่ถือเงินสกุลแข็งกว่าเรา คนที่ทำงานมาทั้งชีวิตในประเทศพัฒนาแล้ว พอเกษียณ เงินบำนาญโอนเข้าบัญชีทุกเดือน ก็ย้ายมาอยู่เมืองไทย กินดี อยู่ดี เช่าคอนโดสวยๆ เดินห้าง กินร้านอาหาร เที่ยวทะเล ใช้ชีวิตเหมือนราชา
แต่ในเวลาเดียวกัน...
คนไทยที่เป็นเจ้าของประเทศกลับต้องคำนวณทุกมื้อว่าจะกินอะไรดีให้เงินพอถึงสิ้นเดือน
ภาพเดียวกัน...ประเทศเดียวกัน...แต่คนละโลก
นี่ไม่ใช่เรื่องของความขยันหรือขี้เกียจอย่างเดียว แต่มันคือช่องว่างของรายได้กับค่าครองชีพที่ถ่างออกจนแทบมองไม่เห็นปลายทาง
ค่าบ้านแพงขึ้น ค่าเช่าแพงขึ้น ค่าอาหารแพงขึ้น ค่าน้ำมัน ค่าไฟ ค่าของใช้ ทุกอย่างขยับขึ้นเรื่อยๆ
มีอย่างเดียวที่เหมือนถูกแช่แข็ง...
คือรายได้ของคนส่วนใหญ่
แล้วเราก็ยังถูกสอนให้โทษตัวเองว่าบริหารเงินไม่เป็น
ทั้งที่ความจริง ต่อให้บริหารเก่งแค่ไหน ถ้ารายได้โตไม่ทันค่าครองชีพ สุดท้ายก็เป็นแค่การเลือกว่าจะจนแบบไหน
เมื่อประเทศหนึ่งกลายเป็นสวรรค์ของคนถือเงินต่างชาติ แต่กลับเป็นสนามเอาชีวิตรอดของประชาชนตัวเอง นั่นคือสัญญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติในโครงสร้างเศรษฐกิจ
ปัญหาไม่ได้อยู่แค่ว่าของแพง
แต่อยู่ตรงที่ผลประโยชน์จากการเติบโตทางเศรษฐกิจไม่ได้กระจายลงมาถึงคนส่วนใหญ่
คนบางกลุ่มสะสมทรัพย์สินได้มากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่อีกหลายล้านคนต้องทำงานหนักกว่าเดิม เพียงเพื่อรักษามาตรฐานชีวิตเดิมเอาไว้
นี่จึงไม่ใช่แค่เรื่องค่าครองชีพ
แต่มันคือเรื่องของความเหลื่อมล้ำ เรื่องของโอกาส และคำถามว่าระบบเศรษฐกิจวันนี้กำลังรับใช้ใครกันแน่
บางคนอาจไม่ชอบประโยคนี้...
แต่ประเทศที่ประชาชนทำงานหนักขึ้นทุกปี แต่กลับซื้อชีวิตที่ดีขึ้นไม่ได้ คงเป็นเรื่องยากที่จะเรียกว่าประเทศนั้นกำลังเดินมาถูกทาง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
