27 ก.ค. เวลา 08:01 • ปรัชญา

*อีกคนต้องกล้าหาญ*

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า
"คนฉลาดสองคนคงตกหลุมรักกันไม่ได้
เพราะความรักแท้...ต้องมีคนหนึ่งยอมเป็นคนโง่"
ฟังครั้งแรก
เหมือนเป็นการดูถูกสติปัญญา
แต่ถ้าคิดให้ลึก
มันกำลังพูดถึง
สิ่งที่เหตุผลเพียงอย่างเดียว
อธิบายไม่ได้
คนฉลาด
ชอบคำนวณ
ชอบวิเคราะห์
ชอบป้องกันตัวเอง
ไม่อยากเสียเปรียบ
ไม่อยากเป็นฝ่ายเจ็บ
ไม่อยากไว้ใจใครง่าย ๆ
แต่ความรัก
กลับเรียกร้องสิ่งตรงกันข้าม
มันขอให้เรา
เปิดใจ
ยอมเปราะบาง
ยอมเสี่ยง
และบางครั้ง
ยอมทำเรื่องที่คนอื่นมองว่า "โง่"
เพราะเราเห็นคุณค่าของอีกคน
มากกว่าการเอาชนะ
แน่นอน
"คนโง่"
ในที่นี้
ไม่ได้หมายถึงคนไร้ปัญญา
แต่มันหมายถึง
คนที่ยอมลดอัตตา
ยอมเป็นฝ่ายขอโทษก่อน
ยอมให้อภัย
ยอมรับฟัง
และบางครั้ง
ยอมเสียหน้า
เพื่อรักษาความสัมพันธ์
ความรักที่แท้จริง
จึงไม่ใช่การแข่งขัน
ว่าใครถูก
ใครผิด
แต่คือการถามว่า
เราจะเดินต่อไปด้วยกันได้อย่างไร
---
การดำเนินชีวิตตามคำกล่าวนี้
จงใช้เหตุผล
ในการเลือกคนที่ควรรัก
แต่เมื่อเลือกแล้ว
จงใช้หัวใจ
ในการรักษาความรัก
อย่าพยายามชนะ
ทุกการโต้เถียง
เพราะบางครั้ง
การชนะเหตุผล
อาจหมายถึง
การแพ้ความสัมพันธ์
แต่ในขณะเดียวกัน
ก็อย่าสับสนระหว่าง
"ยอมเพราะรัก"
กับ
"ยอมจนถูกทำร้าย"
ความรักที่ดี
ไม่เรียกร้องให้ใคร
สูญเสียศักดิ์ศรีของตัวเอง
---
ถ้าจะสรุป
ความรัก
ไม่ได้ต้องการคนโง่
แต่มันต้องการคนที่
กล้าหยุดนับคะแนน
เลิกคิดว่า
ใครให้มากกว่า
ใครผิดมากกว่า
ใครชนะมากกว่า
เพราะเมื่อทุกอย่าง
กลายเป็นการคำนวณ
ความสัมพันธ์
ก็ไม่ต่างอะไร
จากสัญญาทางธุรกิจ
แต่เมื่อมีใครคนหนึ่ง
ยอมวางอาวุธของอัตตาลง
ความรัก
จึงมีพื้นที่ให้เติบโต
บางที...
สิ่งที่โลกเรียกว่า
"ความโง่ของคนมีความรัก"
อาจเป็นเพียง
**ความกล้าหาญ
ที่จะไว้ใจอีกคน
แม้จะรู้ว่าตัวเอง
อาจเจ็บได้**
โฆษณา