29 ก.ค. เวลา 03:17 • นิยาย เรื่องสั้น

ชีวิตเด็กไร้ที่พึ่งจากครอบครัว

ที่ผ่านมา หนูสู้คนเดียวมาตลอด
ป่วยก็หาหมอเอง ทำงานเลี้ยงตัวเอง
ทำงานส่งตัวเองเรียน หิวก็หากินเอง
พยายามจนถึงที่สุดอยู่คนเดียว
ใช้ชีวิตลำพังรวมกับคนแปลกหน้า
ถึงแม้บางครั้งจะทุลักทุเล
และอาจจะมีบางที่มีมือยื่นมาเข้ามาช่วย
แต่มือที่ยื่นมานั้น
ไม่เคยเป็นคนในครอบครัวเลยแม้แต่คนเดียว
ถ้าวันนี้หนูประสบความสำเร็จแล้ว
หนูจะยอมเป็นคนใจร้ายต่อไป
ทุกคนไม่มีสิทธิ์จะมาเรียกร้องอะไรจากหนูทั้งนั้น
เพราะตอนนั้นช่วงชีวิตของหนู
ไม่มีใครเลยที่จะดันรันเพื่อหนู
ทุกอย่างว่างเปล่า
ปล่อยให้หนูเจอและจัดการปัญหาเองมาตลอด
หนูเหมือนคนไม่มีครอบครัว เหมือนเด็กกำพร้า
ทุกคนหายไปไหนกันหมด ไม่มีเสียงโทร ไม่มีข้อความเข้า
 
คนที่ควรมาเป็นอันดับแรก ควรจะเป็นครอบครัวไม่ใช่หรอ ?
แต่เปล่าเลย ไม่มีเลย ไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลย
ติดตามบทความสั้น คำคม ครอบครัวtoxic
ได้ทุกช่องทาง : บ้านที่ไม่มีเสียงหัวเราะ FB IG TT
#ครอบครัวtoxic #ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน
โฆษณา