Time Skip
รสชาติของการเป็นผู้ใหญ่เป็นแบบนี้เหรอวะ
เรื่องราวชีวิตแบบบรีฟๆกับ 3 ปี ของ Time skip ของชีวิต
ขออภัยตัวเองสำหรับความเห็นแก่ตัวที่หายไปถึง 3 ปี
จู่ๆคำถามนี้ก็เกิดขึ้นภายในหัวในขณะที่กำลังนั่งอยู่ในห้องน้ำ ใช่ครับคำถามนี้เกิดขึ้นมาแบบกะทันหันในห้องน้ำที่บ้านผมเอง ผมคิดว่าคำถามนี้เป็นคำถามที่ยิ่งใหญ่ อาจจะเคยเกิดขึ้นในหัวของทุกๆคน ไม่ว่าจะตอนเด็ก ตอนโต หรือบางคนคำถามนี้อาจจะมาก่อนตายก็ได้นะ
ผมพลันนึกถึงเพื่อนคนนึงที่ยังคงติดต่อกันอยู่อย่างสม่ำเสมอและได้คุยถึงเรื่องชีวิตกันบ้าง
"รสชาติของการเป็นผู้ใหญ่มันเป็นแบบนี้เหรอวะ" คำถามนี้เกิดขึ้นขณะที่เราใช้ชีวิตแบบวุ่นวาย การเติบโตของชีวิตสัมพันธ์ไปกับอายุที่เพิ่มขึ้น เราย้อนกลับไปนึกถึงตอนเด็กที่คิดว่า เราตอนอายุ 34 ปี เราคิดว่าตัวเราจะเป็นแบบไหน
คำตอบที่ได้คือ "จำไม่ได้" ฮ่าๆๆ น่าเศร้าชิบหาย
"ผมเป็นคนไม่มีความฝันครับ" ไม่มีความฝันเลยจริงๆ ผมสาบานได้เลย
แม้แต่ตอนนี้ตัวผมเองก็ตอบตัวเองไม่ได้ ว่าอยากทำอะไร (นอกเหนือจากงานประจำ)
จริงแล้วผมไม่รู้ว่านี่เป็นความฝันได้ไหม หรืออาจจะเรียกได้แค่ว่า "ความปรารถนา" ตอนผมเริ่มทำงานใหม่ "ผมอยากทำงานสาย Planning อยากเป็น Manager ใน 10 ปีของการทำงาน อยากทำตามแนวทางตัวเองในแบบที่ตัวเองเชื่อในบริษัทแห้งหนึ่ง"
เห้ย แม่งโคตรเรียบง่ายเลยว่ะ แต่ก็แฝงไปด้วยความเศร้าหน่อยๆในใจผม ผมไม่อยากโทษสิ่งรอบตัว แต่ผมพออนุมานได้ว่า ชีวิตที่ไร้ความฝัน ไร้ความแน่วแน่นี้ เป็นผลมาจากการเลี้ยงดูแบบ 100% ผมมั่นใจแบบนั้นจริงๆ ภายใต้ชีวิตแบบกลางๆ ทำอะไรได้แบบกลางๆ ไม่ดีสักอย่าง การเลี่้ยงดูที่เติบโตมาแบบไม่ได้ดูโลกกว้างมากเท่าไหร่ ไม่มากพอจะเห็นอะไรแล้วเกิดความชอบที่อยากจะทำ ชีวิตที่ไม่มีความชอบ ไม่มีความฝัน ผมถูกเลี้ยงมาแบบนั้นจริงๆ ไม่ขอลงรายละเอียดเยอะ มันน่าจะสามารถเขียนเป็นพาร์ทยาวมากๆได้เลย
ไปนอกเรื่องมาซะเยอะ ตอนนี้ผมก็ยังทำงานที่เดิมเหมือนเมื่อ 3 ปีที่แล้ว เพิ่มเติมคืออายุ ความเครียด ผมหงอก และน้ำหนัก
อ้อ... ผมมีภรรยาแล้วครับ
.
.
.
.
.
ห๊ะ ถ้าหากมี (ถ้าหาก) คนอ่านสักคนที่เคยอ่าน 8 บทความก่อนหน้านี้ คงงงเป็นไก่ตาแตก ใช่ครับ ถ้ามองย้อนแค่ 3 ปีที่ผ่านมามันก็คงน่างงจริงๆ
แต่ผมมีความสุขอยู่ดีจริงๆครับ
สัญญากับตัวเองว่าจะกลับมาเขียนอีก ไม่ทิ้งห่างไปแบบนี้อีก สัญญา...
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
