หัวลำโพง “อาจจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย” ของผู้ยากไร้
“หัวลำโพงไม่ใช่แค่สถานีรถไฟอย่างที่ใคร ๆ หลายคนนั้นเข้าใจกัน”
เพราะถ้ามองภาพตอนนี้คือ สถานีรถไฟหัวลำโพงได้ถูกเปลี่ยนแปลงให้ย้ายไปอยู่ศูนย์กลางการเดินรถไฟ หรือ (สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์) จากเดิมสถานีรถไฟที่มีอาคาร มีคนใช้บริการวันละหลายหมื่นคน กลายเป็นสถานีที่มีรถไฟวิ่งเข้าออกไม่กี่ขบวนแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังคงเป็นปลายทางของนักเดินทางที่ไม่มีจุดหมาย
“บรรยากาศในสถานีหัวลำโพง” นั้น มีความวังเวง แตกต่างจากด้านนอกสถานีที่มีคนนั่งกระจายปักหลักกัน บ้างนั่งเล่นคุยกัน บ้างเหม่อมองไร้จุดหมาย บ้างนั่งเฝ้าลูกเล็กวิ่งเล่นตามประสาอย่างไม่รับรู้ความทุกข์ของสายตาที่จ้องมอง พวกเขาเหล่านี้คือนักเดินทางที่ไม่มีจุดหมาย บางคนออกจากบ้านด้วยความจำเป็นทางเศรษฐกิจ บางคนออกมาด้วยความจำเป็นทางจิตใจ ผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะเหล่านี้ไม่ได้มีเพียงผู้ใหญ่ แต่มีเด็กและวัยรุ่นที่เลือกทิ้งบ้านออกมาใช้ชีวิตกลางแจ้งอย่างไม่มีจุดหมายและกลายเป็น ‘เด็กข้างถนน’
การออกมาใช้ชีวิตในที่สาธารณะ นอนตามทางเท้าหรือซอกมุมตึก ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับใครก็ตาม แต่ปัญหาเรื่องนี้ยิ่งรุนแรงเมื่อคนคนนั้นคือ ‘เด็ก’ ช่วงวัยที่ยังทำความรู้จักกับโลกไม่ดีพอและจำเป็นต้องมีคนปกป้องดูแล การหนีออกจากบ้านมาใช้ชีวิตข้างนอกตั้งแต่เด็กทำให้พวกเขาบางคนขาดทักษะพื้นฐานในเรื่องง่ายๆ ที่คนอาจคาดไม่ถึง ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องยากๆ อย่างการปรับตัวให้เข้ากับที่ทำงาน การวางแผนชีวิต การควบคุมอารมณ์
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เด็กควรค่อยๆ เรียนรู้จากที่บ้าน แต่บ้านของเด็กหลายคนเลวร้ายเกินจะอดทนอยู่ เด็กพวกนี้จึงเป็นเหมือนว่าวที่สะบัดสายป่านให้ขาดเพื่อให้ตัวเองเป็นอิสระ แม้จะต้องลอยอย่างไร้ทิศทาง โดยครูแก้วได้เล่าว่า เด็กแทบทุกคนที่ต้องหนีออกจากบ้านด้วยสาเหตุเดียวกันคือเจอ “ความรุนแรงในครอบครัวทั้งร่างกายและจิตใจ ทั้งด่าทอ ทำร้ายร่างกาย ข่มขืน ล่วงละเมิดทางเพศ พ่อแม่ละเลยไม่ให้การศึกษาแก่เด็ก ไม่เลี้ยงดูอย่างเหมาะสม ไม่มีอาหารให้ ไม่มีที่พักสะอาด ไม่มีการปกป้องคุ้มครองเขา”
มีผู้ใหญ่ที่คอยแสวงหาผลประโยชน์จากเด็ก ช่วงแรกจะให้ที่พัก อาหาร และโทรศัพท์มือถือไว้เล่นเกม เด็กก็จะรู้สึกว่า ‘พี่คนนี้ใจดีจังเลย’ แล้วเขาก็เริ่มสอนให้ใช้ยาเสพติดจนติด แล้วก็เริ่มไม่ให้ยาฟรี ส่งเด็กไปขายบริการแล้วหักหัวคิว บางคนถูกส่งไปเดินยาหรือไปปล้น ได้เงินมาซื้อยาเสพเป็นวงจรไป
วงจรนรกที่เกิดจากขบวนการค้ามนุษย์เป็นปัญหาใหญ่ในชีวิตเด็กที่ครูแก้วและเดอะฮับช่วยรับมือ หลายครั้งช่วยเหลือจนพาตำรวจไปทลายขบวนการได้ และอีกหลายครั้งที่ช่วยเด็กไม่ทันจนเขาถูกส่งสถานพินิจเพราะก่อเหตุปล้นหรือลักทรัพย์
#SPUCAหนีเรียนไปเที่ยว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
