บทที่ 13 หายกันแล้ว... เพราะงั้นเธอจะเชื่อฟังไหม?
รถขับเข้ามาในคฤหาสน์เก่าตระกูลเสิ่น
เผยอวิ๋นเหลี่ยนมองสวนภายในบ้านตระกูลเสิ่น ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“แม่บ้านกับผู้ช่วยส่วนตัวของคุณ ครั้งนี้ก็มากับผมที่เป่ยอันด้วย”
เสิ่นเจาหลี่หันไปมองเขาทันที
“เผยอวิ๋นเหลี่ยน คุณหมายความว่ายังไง?”
เผยอวิ๋นเหลี่ยนสบตาเธอ
ดวงตาของเขาดำสนิทราวกับเคลือบด้วยหมึก
“คุณไม่เชื่อฟัง”
“ฉันไม่เชื่อฟัง?”
เสิ่นเจาหลี่ขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
“เป็นคุณต่างหากที่ไม่ทำตามสัญญา”
“ผมทำตามแล้ว”
เสิ่นเจาหลี่หัวเราะออกมาเพราะความโมโห
“ใช่ คุณทำตามแล้ว แต่คุณก็ส่งพวกเขากลับไปอีก คุณนี่มันกลับคำจริง ๆ!”
“คุณจากไปโดยไม่บอกลา นี่คือบทเรียนที่ผมให้คุณ”
ใบหน้าของเผยอวิ๋นเหลี่ยนเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
ดวงตาสงบนิ่งราวกับทะเลสาบที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง
แต่ภายใต้ความนิ่งนั้น กลับซ่อนความต้องการควบคุมที่ยากจะคาดเดาเอาไว้
“เผยอวิ๋นเหลี่ยน ฉันไม่ใช่สิ่งของของคุณนะ!”
เผยอวิ๋นเหลี่ยนยกมือขึ้น บีบต้นคอด้านหลังของเธอ
ออกแรงเพียงเล็กน้อย ร่างของเธอก็ถูกดึงเข้าสู่อ้อมแขนของเขา
แรงมือของเขาค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
จนเสิ่นเจาหลี่ต้องขมวดคิ้วและส่งเสียงครางเบา ๆ ด้วยความเจ็บ
“อืม...”
“วันนี้คุณก็ยังไม่เชื่อฟัง”
“ผมเคยบอกแล้วว่า คุณห้ามนอกใจ”
แรงกดของเขารุนแรงเกินไป
ทำให้ดวงตาของเสิ่นเจาหลี่เริ่มมีม่านน้ำตาคลอ
เหมือนเผยอวิ๋นเหลี่ยนเพิ่งรู้ตัว เขาจึงผ่อนแรงลงเล็กน้อย
แต่คนในอ้อมแขนกลับยังดื้อดึงถามเขา
“ฉันแค่พูดกับคนอื่นไม่กี่คำ คุณก็ตัดสินว่าฉันนอกใจแล้วเหรอ?”
“วันนั้นฉันกับเย่หลินยังมีการสัมผัสทางร่างกายกันเลยนะ”
“หรือคุณจะบอกว่าฉันกับเขาขึ้นเตียงกันแล้ว?”
แววตาของเผยอวิ๋นเหลี่ยนเย็นวาบลงทันที
แรงกดดันรอบตัวเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
ลมหายใจของเขาโอบล้อมร่างของเสิ่นเจาหลี่
กดดันจนเธอแทบหายใจไม่ออก
เดิมทีเสิ่นเจาหลี่ก็รู้สึกหวาดกลัวเขาอยู่แล้ว
แต่เธอยังคงฝืนรวบรวมความกล้าแล้วพูดต่อ
“คุณมองฉันแบบนั้นทำไม?”
“คิดจะใช้ความรุนแรงกับฉันเหรอ?”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตีฉันให้ตายไปเลยสิ ฉันก็...”
“อื้อ...”
เผยอวิ๋นเหลี่ยนใช้ริมฝีปากปิดคำพูดของเธอ
จูบของเขารุนแรงและดุดัน
ราวกับสัตว์ร้ายที่ต้องการกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว
เขาแทรกลิ้นเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ ฝืนเปิดริมฝีปากของเธอ
จนเสิ่นเจาหลี่น้ำตาไหลออกมาจากปฏิกิริยาทางร่างกาย
แต่เขากลับยังลืมตาอยู่
จ้องมองเธออย่างไม่ละสายตา
ราวกับต่อให้กลืนกินเธอไปแล้วก็ยังไม่หายโกรธ
ภายใต้ความหวาดกลัวและความโกรธอย่างถึงขีดสุด
เสิ่นเจาหลี่กลอกตาขึ้น
ร่างกายสั่นเล็กน้อย
แล้วหมดสติไป
เผยอวิ๋นเหลี่ยนหยุดการกระทำลง
เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบขวดยาออกมา
เทยาออกมาหนึ่งเม็ด แล้วยัดเข้าไปในปากของเธอ
จากนั้นเขาก็ก้มลงจูบริมฝีปากสีแดงชุ่มชื้นของเธออีกครั้ง
ภายใต้จูบอันร้อนแรงของเขา
ยาค่อย ๆ ไหลลงคอของเธอ
เขาจึงหยุด
---
เผยอวิ๋นเหลี่ยนอุ้มเสิ่นเจาหลี่ลงจากรถ
เสิ่นจางรู้ล่วงหน้าแล้วว่าเผยอวิ๋นเหลี่ยนจะมา
จึงรออยู่ในห้องรับแขก
เมื่อเห็นเขาอุ้มเสิ่นเจาหลี่เข้ามา ก็ถึงกับตกใจ
รีบลุกขึ้นทันที
“เจาเจาเป็นอะไร?”
“อาการกำเริบ ผมเพิ่งให้ยากับเธอไปแล้ว ห้องของเธออยู่ไหน?”
“เอ่อ... อยู่ตึกด้านหลัง”
ตึกด้านหลัง?
หลังจากเผยอวิ๋นเหลี่ยนมาถึงบ้านตระกูลเสิ่น เขาถึงได้รู้ว่า
ชีวิตที่หรูหราฟุ่มเฟือยของเสิ่นเจาหลี่นั้น
มากกว่าที่เธอเคยพูดเอาไว้เสียอีก
บรรพบุรุษตระกูลเสิ่นเคยเป็นตระกูลใหญ่
บ้านเก่าตระกูลเสิ่นเป็นเรือนหลายชั้นหลายส่วน
แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองและจำนวนสมาชิกอันมากมายในอดีต
เสิ่นเจาหลี่มีอาคารเป็นของตัวเองภายในบ้านเก่า
การตกแต่งและข้าวของภายใน
หรูหราจนถึงที่สุด
เสิ่นเจาหลี่ได้รับความรักมากมายจากครอบครัว
เหมือนเจ้าหญิงคนหนึ่ง
ผู้ช่วยของเสิ่นเจาหลี่ก็อยู่ที่บ้าน
เมื่อเห็นเผยอวิ๋นเหลี่ยนอุ้มเธอเข้ามา พวกเธอก็อยากเข้าไปช่วย
แต่กลับถูกเผยอวิ๋นเหลี่ยนไล่ออกไป
เขาแสดงความโกรธออกมาอย่างชัดเจน
ทุกคนจึงตกใจจนไม่กล้าเข้าใกล้
เผยอวิ๋นเหลี่ยนฉีกเสื้อผ้าบนตัวเสิ่นเจาหลี่ออกอย่างรุนแรง
ก่อนจะอุ้มเธอโยนลงในอ่างอาบน้ำ
ตอนเปิดก๊อกน้ำ
มือของเขาหยุดชะงักไปชั่วขณะ
ก่อนจะปรับอุณหภูมิน้ำให้เหมาะสมแล้วค่อยปล่อยน้ำ
เสิ่นเจาหลี่ไม่ได้หมดสติไปทั้งหมด
หลังจากถูกเผยอวิ๋นเหลี่ยนจัดการอยู่นาน
เธอก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเลือนราง
ในความคิดอยากตายของเธอ
ยาได้กดความคิดนั้นเอาไว้
เธอรู้สึกทรมานจนร้องไห้ออกมา
เผยอวิ๋นเหลี่ยนใช้มือถูผิวของเธออย่างแรง
ไม่ได้สนใจน้ำตาของเธอ
แต่กลับล้างแม้กระทั่งซอกนิ้วเท้าของเธอจนสะอาดหมดจด
เขาล้างให้เธออย่างจริงจัง
ผิวของเสิ่นเจาหลี่บางมาก
เพียงสัมผัสเบา ๆ ก็แดงเป็นปื้น
ผิวของเธอเหมือนหยกสีแดงใส
เมื่อมาถึงจุดนั้น…
จุดที่เป็นบริเวณพิเศษ
มือของเผยอวิ๋นเหลียนหยุดค้างอยู่กลางอากาศอยู่นาน
ความต้องการครอบครองของเขา ค่อย ๆ เริ่มจากมือและเท้าของเธอ ลามไปถึงผิวกาย ใบหน้า และริมฝีปากของเธอ
เผยอวิ๋นเหลียนรู้มาตลอดว่า ตัวเองต้องการอะไร
เพียงแต่มีเรื่องหนึ่งที่เขาไม่แน่ใจ
ถ้าหากเขาได้สัมผัสเธอจริง ๆ เขาจะติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นหรือไม่
จะกลายเป็นเหมือนผู้ชายพวกนั้นหรือเปล่า ที่ชอบความรู้สึกของการมีผู้หญิงหลายคนอยู่ข้างกาย
มือของเขาจมลงไปในน้ำ
ผิวน้ำถูกแหวกออก เกิดเป็นระลอกคลื่นอ่อนนุ่มซ้อนกัน
เมื่อสัมผัสแปลกปลอมแตะลงบนจุดที่ไวต่อความรู้สึกที่สุด เสิ่นเจาหลี่ก็สะดุ้งเล็กน้อย
สมองของเสิ่นเจาหลี่เหมือนเสียสมดุล
ความปรารถนาไม่อาจเอาชนะเหตุผลได้
ขาของเธอสั่นเล็กน้อย ริมฝีปากขยับ
เสียงพึมพำแผ่วเบาอย่างเขินอายหลุดออกมาจากปากเธอ
แต่เจ้าของเสียงนั้นกลับไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
เผยอวิ๋นเหลียนเงยหน้ามองเธอ
แววตาของเธอไม่ได้บ้าคลั่งเหมือนเมื่อครู่แล้ว
กลับถูกแทนที่ด้วยความเย้ายวน
แก้มของเธอแดงกว่าผิวกายเสียอีก
เผยอวิ๋นเหลียนคิดว่า…
ครั้งนี้เขาคืนให้เธอจริง ๆ แล้ว
หายกันแล้ว
งั้นเธอจะเชื่อฟังไหม?
---
เสิ่นเจาหลี่รู้สึกว่าตัวเองฝันหวานไปหนึ่งตื่น
เธอนอนหลับไปค่อนข้างนาน
ตอนตื่นขึ้นมา สามารถเรียกได้เลยว่า สดชื่นแจ่มใส
ภายในห้องไม่ได้เปิดไฟ
เธอลุกขึ้นนั่ง ปรับตัวให้ชินกับความมืดอยู่ครู่หนึ่ง
การจัดวางภายในห้องทำให้เธอแน่ใจว่า ตัวเองกลับมาที่บ้านตระกูลเสิ่นแล้ว
เสิ่นเจาหลี่ยังพบอีกว่า…
ตัวเองไม่ได้สวมเสื้อผ้า
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นฝีมือของใคร
ไอ้โรคจิตนั่นแน่นอน
เสิ่นเจาหลี่ใส่เสื้อผ้าแล้วเดินลงไปชั้นล่าง
พ่อบ้านกำลังรอเธออยู่
“ลุงหลี่ เผยอวิ๋นเหลียนอยู่ไหน?”
“คุณเขยอยู่ที่ห้องรับแขกเล็กของเรือนหลัก กำลังคุยกับคุณท่านครับ”
“โอเค รู้แล้ว”
เสิ่นเจาหลี่เดินไปยังเรือนหลัก ห้องรับแขกเล็ก
ห้องนี้ตกแต่งอย่างอบอุ่น
ตอนที่แม่และพี่ยังอยู่ ครอบครัวทั้งสี่คนมักจะมานั่งพูดคุยกันที่นี่
แต่หลังจากลูกชายนอกสมรสของเสิ่นจางเข้ามา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
เสิ่นเจาหลี่ยืนอยู่หน้าประตู ไม่ได้เดินเข้าไป
เธอได้ยินเสียงของเสิ่นจางพูดกับเผยอวิ๋นเหลียน
“ฉันคิดมาตลอดว่า จะเลี้ยงเธอให้เอาแต่ใจ ให้ดื้อรั้นมากกว่านี้หน่อย แต่เธอกลับเรียนรู้ไม่ได้”
“อย่ามองว่าเธอจัดการทุกอย่างได้ดี แต่จริง ๆ แล้วเธอยังเด็กมาก”
“แต่โชคดีที่เธอได้เจอคุณ หลังจากฉันตายไปแล้ว มีคุณคอยดูแลเธอ คอยปกป้องเธอ ฉันก็วางใจ”
มือของเสิ่นเจาหลี่จับลูกบิดประตู
กำลังจะผลักเข้าไป
แต่ก็ได้ยินเสียงเผยอวิ๋นเหลียนพูดขึ้นก่อน
“ผมจะทำหน้าที่ในฐานะสามีให้ดีที่สุด หากเธอได้รับความไม่เป็นธรรม ผมสามารถออกหน้าแทนเธอได้”
เสิ่นจางพยักหน้าแรง ๆ อย่างดีใจ
“ดีจริง ๆ ถึงแม้พวกคุณจะเป็นการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ แต่เจาหลี่ของเราค่อนข้างไร้เดียงสา”
“คุณลดการป้องกันลงหน่อย สักวันเธอจะเดินเข้าไปอยู่ในหัวใจคุณเอง”
เผยอวิ๋นเหลียนเงียบไปครู่หนึ่ง
“ก่อนหน้านี้ผมเคยรับปากคุณ”
“ในช่วงเวลาที่การแต่งงานยังดำรงอยู่ ผมจะไม่คบชู้”
“ภายในห้าปี ผมจะไม่หย่ากับเธอ”
“ผมจะทำตามทั้งหมด”
“เพียงแต่ผมไม่มีความสนใจในเรื่องความรัก สิ่งที่ผมสนใจมีเพียงผลประโยชน์”
เสิ่นเจาหลี่กลอกตา
เธอมองเผยอวิ๋นเหลียนผ่านช่องประตู
ราวกับเขารู้ตัว
เขาหันหน้ามามองทางนี้
เสิ่นเจาหลี่ผลักประตูเดินเข้าไป
“ตื่นแล้วเหรอ หิวไหม?” เสิ่นจางถาม
สายตาของเขากวาดมองเธอขึ้นลง
ก่อนจะพูดอย่างเป็นห่วง
“ทำไมผอมลงแล้ว!”
เสิ่นเจาหลี่ยืนอยู่ตรงนั้น
พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“อาหารที่หนานเจียงกินไม่ค่อยถูกปากค่ะ ที่บ้านก็ไม่มีคนทำอาหารให้”
เผยอวิ๋นเหลียนสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
ราวกับสิ่งที่เสิ่นเจาหลี่พูดไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาเลย
เสิ่นจางมองลูกสาว
แล้วมองเผยอวิ๋นเหลียน
ก่อนจะรับความผิดไว้เอง
“พ่อเคยบอกลูกแล้ว ว่าพี่น้องในบ้านของอวิ๋นเหลียนมีปัญหากัน คนรับใช้ในบ้านเลยมีไม่มาก เพื่อความปลอดภัย”
เสิ่นเจาหลี่หันตัว
มือเล่นกับแจกันสไตล์เซนบนโต๊ะ
ข้างในมีดอกบัวธรรมชาติ
เธอหยิบฝักบัวออกมาหนึ่งอัน วางไว้ใต้จมูกแล้วดม
มันแห้งเหี่ยว
แทบไม่มีกลิ่นอะไรเลย
เธอพูดเรียบ ๆ
“พ่อเคยบอกแล้ว หนูลืมไปเองค่ะ”
“แต่ยังไงก็ต้องกินข้าวนะคะ”
“จะให้กินแผ่นแป้งไหม้ ๆ ที่พ่อบ้านลู่ทำทุกวันก็ไม่ได้หรอกนะคะ”
เสิ่นจางปวดหัว
เขายกมือขึ้นนวดขมับ
“ลูกต้องลองใช้ชีวิตตามความเคยชินของ
อวิ๋นเหลียนดูบ้างนะ”
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🌹 Love Love Story 🌹
◀️ บทก่อนหน้า
▶️ บทถัดไป
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🩶 Love Love 🩶
🥀 ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจาก "ผลประโยชน์"
🖤 แต่สุดท้าย... หัวใจกลับเลือกเส้นทางของตัวเอง
🌙 เมื่อคนสองคนต่างซ่อนบาดแผลและด้านมืดไว้ใต้รอยยิ้ม
ความใกล้ชิดค่อย ๆ เปลี่ยนความเฉยชาให้กลายเป็นความผูกพัน
จนไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นทีละน้อย
✨ จากการแต่งงานที่เป็นเพียงข้อตกลง
ค่อย ๆ กลายเป็นสายใยแห่งความรักที่ไม่มีใครอยากปล่อยมือ
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดถูกใจ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ผลงานแปลนี้จัดทำขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือเผยแพร่ต่อทั้งหมดหรือบางส่วน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้แปล
🌹 ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวแห่งความรัก ความอบอุ่น และความลับที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของตัวละครทุกคน 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
