บทที่ 34 เสิ่นซื่อหาคนทำงานชั้นดีมาให้
เพื่อป้องกันไม่ให้อดีตแฟนอย่างเฉินซื่อหยวนก่อเรื่อง เสิ่นเจาหลีจึงไล่เขาออกก่อนที่จะเริ่มการสำรวจวิจัย
เฉินซื่อหยวนกอดกล่องกระดาษ เดินไปขอร้องหลี่เฟิง แต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายเขาจึงเดินออกจากสถาบันวิจัยไปอย่างห่อเหี่ยว
เขาเงยหน้ามองประตูใหญ่ของสถาบันวิจัย ความรู้สึกหงุดหงิดเสียใจพุ่งขึ้นมาจนเต็มสมอง
สิ่งที่น่าเสียดายที่สุดไม่ใช่การเสียงานดี ๆ ไป
แต่คือการเสียโอกาสได้แต่งงานกับคู่ครองที่ดี
ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู สีหน้าก็เผยความรังเกียจออกมา
อวี๋เหอเป็นคนโทรมา
เขากับอวี๋เหอมีความสัมพันธ์คลุมเครือกันมาครึ่งปี ก่อนจะคบกันจริง ๆ อีกห้าปีครึ่ง
เขาเบื่อเธอมานานแล้ว
อวี๋เหอมีความต้องการครอบครองสูง เรื่องเยอะ และชอบก่อเรื่องวุ่นวาย ถ้าไม่ใช่เพราะธุรกิจที่บ้านของเขาต้องพึ่งพาตระกูลอวี๋ เขาคงไม่ทนรับใช้เธอมานานขนาดนี้
แต่ตอนนี้ เมื่อรู้ว่าอวี๋เหอเป็นคนทำให้เขาพลาดโอกาสกลายเป็นลูกเขยของตระกูลเสิ่น เขายิ่งโกรธมากกว่าเดิม
เขากำโทรศัพท์แน่น เดิมทีคิดจะระเบิดอารมณ์ใส่เธอ แต่สุดท้ายก็อดกลั้นเอาไว้
ลังเลอยู่เพียงไม่กี่วินาที เขาก็กดรับสาย
เสียงจากอีกฝั่งดังแสบแก้วหู ราวกับคลื่นสึนามิพุ่งเข้ามาในหู
“เฉินซื่อหยวน นายทำอะไรอยู่ ช่วงสองวันนี้ก็ไม่รับโทรศัพท์!”
แน่นอนว่าเฉินซื่อหยวนไม่มีทางทิ้งแตงโมแล้วไปเก็บเมล็ดงา
“สองวันนี้ฉันทำงานล่วงเวลาหนักมาก สุดท้ายก็ถูกไล่ออก เสียงานไปแล้ว”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ความรู้สึกนี้ไม่ได้เสแสร้ง แต่มันเป็นความจริง
อวี๋เหอเงียบไปสองวินาที ก่อนรีบถามเขา
“นายอยู่ที่ไหน ฉันจะไปรับ”
“เพิ่งออกมาจากสถาบันวิจัย ไม่ต้องหรอก ฉันอยากอยู่คนเดียวเงียบ ๆ พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอ”
เหมือนกลัวว่าเขาจะวางสาย อวี๋เหอจึงรีบพูดขึ้น
“พ่อฉันบอกว่า ช่วงนี้รัฐบาล มหาวิทยาลัย และภาคธุรกิจของเมืองหนานเจียงจะร่วมกันไปสำรวจสถาบันวิจัยเฉาหยาง เดิมทีฉันคิดว่าจะบอกนาย นายจะได้ไปแสดงตัวต่อหน้าผู้นำบ้าง แต่ตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ถึงเวลานั้นนายไปกับพี่ใหญ่ของฉัน พวกเราค่อยช่วยกันหางานที่ดีกว่าเดิม”
อวี๋เหอถามเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“แบบนี้นายรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”
“ขอบคุณนะที่รัก”
หลังวางสาย สีหน้าและน้ำเสียงของเฉินซื่อหยวนก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ถึงเขาจะรู้ว่าตัวเองควรโกรธ แต่เขาก็ยังต้องคว้าต้นไม้ใหญ่ต้นสุดท้ายเอาไว้
อย่าทำให้ตัวเองกลายเป็นคนที่ผิดทั้งสองฝ่ายและไม่ได้อะไรเลย แบบนั้นสิ่งที่เขาพยายามมาหลายปีจะสูญเปล่า
รายชื่อผู้เข้าร่วมการสำรวจถูกกำหนดโดยฝ่ายการเมือง มหาวิทยาลัย และหอการค้า จากนั้นจึงส่งต่อให้เผ่ยอวิ๋นเหลียนและเสิ่นเจาหลี
เผ่ยอวิ๋นเหลียนไม่มีความคิดเห็นอะไร ให้เสิ่นเจาหลีเป็นคนดูเอง
เพียงแต่เมื่อเห็นเส้นทางการสำรวจที่ออกแบบไว้ เขากลับรู้สึกสนใจขึ้นมา
เดิมทีเขาไม่ได้คิดจะไป
แต่เห็นได้ชัดว่าหอการค้าของเมืองหนานเจียงต่างก็อยากสร้างความคุ้นเคยกับตระกูลเสิ่นแห่งเป่ยอัน
กำหนดการทั้งหมดใช้เวลาสามวัน
เช้าวันจันทร์ ผู้นำจากฝ่ายการเมือง มหาวิทยาลัย และสมาชิกหอการค้าหลายคนจะเข้าสำรวจสถาบันวิจัยเฉาหยาง
ผู้นำจากฝ่ายการเมืองและมหาวิทยาลัยจะเยี่ยมชมเป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนเดินทางกลับ ส่วนสมาชิกหอการค้าจะรับประทานอาหารกลางวันที่โรงอาหารพนักงานของสถาบันวิจัยเฉาหยาง จากนั้นช่วงบ่ายจะขึ้นเครื่องบินไปยังเป่ยอัน
หลังเดินทางถึงเป่ยอัน พวกเขาจะเยี่ยมชมสถาบันวิจัยฝั่งนั้น และพบกับเสิ่นจาง ก่อนเดินทางกลับหนานเจียงในช่วงบ่ายวันพุธ
ปลายนิ้วของเผ่ยอวิ๋นเหลียนไล่ดูรายชื่อและรายละเอียด
เมื่อเห็นบรรทัดที่เขียนว่าตัวแทนบริษัทแต่ละแห่งออกค่าใช้จ่ายเอง เขาก็หัวเราะเยาะเบา ๆ
อะไรนะ?
กลัวว่าจะใช้เงินบ้านพวกเขาหรือ?
มีชีวิตรอดไปใช้เงินได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย
ไม่นับตระกูลเสิ่นและตระกูลเผ่ย ยังมีอีกหกบริษัท
ได้แก่ กลุ่มบริษัทเซี่ย, กลุ่มบริษัทอวี๋, เถาซิงอ๋างที่มีความร่วมมือกับเสิ่นซื่อ และอีกสามบริษัทขนาดเล็ก
แต่ละบริษัทส่งประธานบริษัทหรือประธานบริหารมา พร้อมด้วยรองประธานหรือผู้ช่วยอีกหนึ่งคน
มีเพียงกลุ่มบริษัทอวี๋ที่มาถึงสามคน
แต่เถาซิงอ๋างนั้นโดดเด่นที่สุด
เขาไม่ได้พาผู้ช่วยมาเลย มาคนเดียว
ก็จริง คนคนนี้ถือว่าได้กลับมายังถิ่นกำเนิดของตัวเองแล้ว
“เพิ่มชื่อฉันเข้าไปด้วย แล้วนายไปกับฉัน”
เผ่ยอวิ๋นเหลียนยื่นรายชื่อให้จางฉือ
“ครับ ผมจะไปจัดการทันที”
เมื่อรวมพวกเขาเข้าไปแล้ว ทั้งหมดมี 16 คน
เผ่ยอวิ๋นเหลียนพูดขึ้นอีกครั้ง
“บอกผู้ช่วยของเจาหลีด้วยว่า การจัดการกำหนดการครั้งนี้ให้ตระกูลเผ่ยเป็นคนรับผิดชอบ”
“ครับ”
จางฉือรับคำสั่งแล้วรีบติดต่อไปทันที นับตั้งแต่คุณชายเผ่ยเข้ามารับผิดชอบงานส่วนใหญ่ของเสิ่นซื่อ พวกเขาก็ยิ่งยุ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
และจางฉือก็เกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา
ไม่ใช่เผ่ยอวิ๋นเหลียนที่กุมบริษัทสองแห่งเอาไว้
แต่เป็นเสิ่นซื่อกรุ๊ปต่างหากที่หาคนทำงานชั้นดีมาให้
แถมยังไม่ต้องจ่ายเงินเดือนอีกด้วย
ผู้ช่วยของเสิ่นเจาหลีที่เสิ่นซื่อเป็นผู้จัดหาให้ เป็นผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ สวีสุ่ย
เธอเป็นผู้หญิงวัย 33 ปี ที่มีวิธีการจัดการเฉียบขาดและมีประสบการณ์โชกโชน
เสิ่นเจาหลีมีผู้ช่วยที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ เธอจึงสามารถทุ่มเทให้กับงานวิจัยได้อย่างสบายใจ
ในวันต้อนรับคณะสำรวจ เสิ่นเจาหลีและเผ่ยอวิ๋นเหลียนเดินทางมายังสถาบันวิจัยพร้อมกัน
เสิ่นเจาหลี่ดูรายชื่อมาแล้ว ดังนั้นการที่เห็นอวี๋เหอและเฉินซื่อหยวนอยู่ในรายชื่อการสำรวจครั้งนี้ จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร
เมื่อเหล่าผู้นำคนสำคัญลงจากรถ เสิ่นเจาหลี่ก็เผยรอยยิ้มแบบมืออาชีพ เดินเข้าไปต้อนรับ
แต่ในจังหวะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังจะจับมือกัน มือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามาจับมืออีกฝ่ายก่อน
เผ่ยอวิ๋นเหลียนยิ้มอย่างสุภาพ...แต่แฝงความเย็นเยียบ
อีกฝ่ายเป็นชายวัยสี่สิบกว่า กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเล็กน้อย
“คุณชายเผ่ย ไม่ได้พบกันนานเลยนะครับ”
เสิ่นเจาหลีรู้สึกเหมือนมีเส้นสีดำสามเส้นพาดอยู่บนศีรษะ
ทุกคนล้วนคุ้นเคยกับจางฉือ เขาจึงเป็นคนแนะนำแต่ละคนให้เสิ่นเจาหลีรู้จัก
ขั้นตอนการจับมือทักทายถูกยกเลิกไปโดยตรง
เพราะเผ่ยอวิ๋นเหลียนเกลียดการสัมผัสร่างกายกับผู้อื่นเป็นอย่างมาก
เมื่ออวี๋เหอเห็นเสิ่นเจาหลี เธอก็เผลอพูดออกมาโดยไม่ทันคิด
“เธอมาได้ยังไง...”
มีหลายคนได้ยินคำพูดนั้น จึงหันมามองเธอ
เสิ่นเจาหลีก็มองไปที่เธอเช่นกัน ก่อนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
“คุณอวี๋พูดถึงใครเหรอคะ?”
พี่ชายของอวี๋เหอส่งสายตาเตือนเธอทันที จากนั้นจึงหันมายิ้มให้เสิ่นเจาหลีอย่างประจบประแจง
“เธอหมายถึงผู้ช่วยของผมน่ะครับ อยากให้เขาเรียนรู้จากผู้ช่วยของคุณชายเผ่ยให้มากหน่อย”
อวี๋เหอกลืนคำพูดกลับลงไป
“ค่ะ”
ผู้ช่วยที่พวกเขาพูดถึง...
ก็คือเฉินซื่อหยวน
เสิ่นเจาหลียิ้มเล็กน้อย แต่กลับสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นยะเยือกคู่หนึ่ง
เธอหันไปมองด้านข้าง และสบเข้ากับดวงตาที่กำลังพิจารณาเธออยู่
ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ว่า...
เผ่ยอวิ๋นเหลียนรู้เรื่องของเฉินซื่อหยวนแล้ว
เธอจึงส่งยิ้มให้เขากว้างกว่าเดิม ทำท่าราวกับแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
เผ่ยอวิ๋นเหลียนยิ้มอย่างมีความหมาย
ดวงตาเจ้าเล่ห์ของเธอพูดแทนทุกอย่างได้อยู่แล้ว
การแกล้งโง่นั้นไม่เหมือนเลยสักนิด
แต่ถ้าแกล้งบ้าล่ะก็...ยังพอได้อยู่
หลังจากเชิญทุกคนเข้าไปในห้องประชุม พวกเขาก็เริ่มประชุมเพื่อพูดคุยทำความรู้จักกันก่อน
เสิ่นเจาหลีนั่งอยู่ตรงข้ามกับผู้นำหลักของโต๊ะประชุม
เผ่ยอวิ๋นเหลียนนั่งอยู่ทางซ้ายมือของเธอ
ส่วนทางขวามือของเสิ่นเจาหลีคืออาจารย์ของเธอ เจียงหวยชวน
นี่เป็นครั้งแรกที่เผ่ยอวิ๋นเหลียนเข้าร่วมประชุมโดยไม่ได้นั่งอยู่ตำแหน่งหลัก
แน่นอนว่าเสิ่นเจาหลีมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะนั่งตำแหน่งนั้น
เพราะเธอเป็นทั้งผู้รับผิดชอบสถาบันวิจัย และประธานกรรมการของเสิ่นซื่อ
แต่ด้วยภาพจำทั่วไป...
เผ่ยอวิ๋นเหลียนคือสามีของเธอ และยังเป็นบุคคลที่เพียงแค่ขยับเท้าในเป่ยอันก็สามารถทำให้ทั้งเมืองสั่นสะเทือนได้
หลังจากพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างเรียบง่าย ทุกคนก็ลุกขึ้นเดินชมพื้นที่ภายในเขตสถาบันวิจัย
พื้นที่ของสถาบันกว้างมาก
แต่เสิ่นเจ้าหลีไม่ได้เปิดใช้รถนำเที่ยว
เธอกลับแจกหุ่นยนต์พาหนะส่วนตัวให้แต่ละคน
รูปร่างคล้ายกับบาลานซ์บอร์ดไฟฟ้า เพียงแต่เมื่อขึ้นไปเหยียบ มันสามารถพูดคุยกับผู้ใช้งานได้
เสิ่นเจาหลีเป็นคนสาธิตก่อน
เธอขึ้นไปเหยียบแล้วพูดกับหุ่นยนต์ว่า
“สวัสดี เสี่ยวเผ่า ฉันอยากชมวิวระหว่างทาง”
หุ่นยนต์ส่งเสียงกลไกออกมา
“สวัสดีครับเจ้านาย ผมจะทำหน้าที่นำทางให้คุณ กรุณายืนให้มั่น คุณพร้อมหรือยังครับ”
เสิ่นเจาหลีพูดกับหุ่นยนต์ว่า
“ให้ทีมของพวกเธอมาทำงานด้วยกันได้ไหม?”
หุ่นยนต์หลายตัวเริ่มระบุตัวตนทีละตัว ก่อนแยกย้ายไปหยุดอยู่ตรงหน้าของแต่ละคน
ทุกคนต่างส่งเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจ
หลังจากทุกคนยืนประจำตำแหน่งแล้ว หุ่นยนต์ใต้เท้าของเสิ่นเจาหลีก็รายงานขึ้นมาเอง
“สวัสดีครับเจ้านาย ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ต้องการออกเดินทางหรือไม่ครับ?”
เสิ่นเจาหลีตอบ
“ออกเดินทาง เสี่ยวเผ่า”
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🌹 Love Love Story 🌹
◀️ บทก่อนหน้า
▶️ บทถัดไป
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🩶 Love Love 🩶
🥀 ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจาก "ผลประโยชน์"
🖤 แต่สุดท้าย... หัวใจกลับเลือกเส้นทางของตัวเอง
🌙 เมื่อคนสองคนต่างซ่อนบาดแผลและด้านมืดไว้ใต้รอยยิ้ม
ความใกล้ชิดค่อย ๆ เปลี่ยนความเฉยชาให้กลายเป็นความผูกพัน
จนไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นทีละน้อย
✨ จากการแต่งงานที่เป็นเพียงข้อตกลง
ค่อย ๆ กลายเป็นสายใยแห่งความรักที่ไม่มีใครอยากปล่อยมือ
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดถูกใจ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ผลงานแปลนี้จัดทำขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือเผยแพร่ต่อทั้งหมดหรือบางส่วน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้แปล
🌹 ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวแห่งความรัก ความอบอุ่น และความลับที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของตัวละครทุกคน 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
