จดหมายถึงดาวแมว EP.10 “ทุกสิ่งทุกอย่าง ‘เดี๋ยวมันก็ผ่านไป’ ”
เสือขาวน้องรัก…
พี่ได้ใช้ชีวิตตามเป้าหมายที่่ตั้งไว้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าพี่น่าจะใช้ชีวิตได้เป็นปกติแล้ว คือ ไม่เศร้าซึมและเอาแต่ไม่ชอบชีวิตตัวเองอยู่ร่ำไป อาจเพราะพี่ไปใช้ชีวิตอยู่กับความเป็นจริงมากขึ้นก็เลยมีเวลาเขียนจดหมายถึงขาวน้อยลง แต่พี่คิดว่ามันก็ดีนะ เพราะมันแปลว่าพี่มีความทุกข์น้อยลงแล้ว
เจ้าเสือส้มหายไปเกือบเดือนแล้วนะ
คงเพราะเป็นช่วงติดสัด คืนนั้นเจ้าเสือส้มไล่กัดเจ้าติส แมวเด็กจรเหมือนกัน พี่ก็ออกไปช่วยห้ามช่วยแยกเหมือนที่ทำมาทุกครั้ง พอกลับเข้าบ้านมาไม่ถึงห้านาทีก็ได้ยินเสียงเจ้าติสแว่ว ๆ อยู่ไกล ๆ แต่พี่ก็ทำใจคิดว่าเป็นธรรมชาติของแมวจรที่ต้องเรียนรู้การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
นั่นเป็นคืนสุดท้ายที่พี่ได้เห็นเจ้าสองตัวนั้น
เพราะคืนต่อมาเจ้าเสือส้มก็ไม่ได้มากินอาหารที่บ้านเราอีกเลย ส่วนเจ้าติสก็ไม่ได้มาใช้บริการกระบะทรายที่บ้านเราเช่นกัน
คงไปติดสาวที่ไหนไกลเลยสินะ…
พี่ก็ได้แต่อวยพรให้เจ้าเสือส้มและเจ้าติสปลอดภัย อยู่ดีมีสุข มีที่กินอิ่ม มีที่นอนอุ่น และมีคนใจดีคอยดูแล
…
หลังจากเสือส้มหายจากซอยไปไม่กี่วัน
บ้านเราก็มีแมวจรมาใหม่อีกสองตัว ตัวนึงเป็นแมวเด็กหนุ่มเพิ่งโตสีขาวลายเทา อีกตัวเป็นแมวหนุ่มสีนวลทั้งตัว พี่เรียกแมวเด็กว่า ‘เจ้าเด็กหนุ่ม‘ และเรียกแมวหนุ่มว่า ’สิงโต’ เพราะมันตัวผอมและมีกล้ามขาชัดเจน ชอบเดินมานิ่ง ๆ เงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงร้องใด ๆ ทั้งสองมาติดแมวเด็กสาวลูกของแบม แล้วก็แวะมากินอาหารที่บ้านเรา
ตอนนี้เจ้าแมวเด็กหนุ่มเลิกติดสัดแล้ว และมากินอาหารที่บ้านเราทุกคืน พี่เอาที่นอนสตรอว์เบอร์รี่ที่ขาวชอบนอนไปให้เจ้าแมวเด็ก มันผลัดกันนอนกับยัยแอ๊วทุกคืนจนสนิทกันมาก ตอนเสือส้มหายไปใหม่ ๆ ยัยแอ๊วดูซึมไปหลายวัน แต่ตอนนี้มีเจ้าแมวเด็กเดินตามต้อย ๆ เหมือนเป็นแม่ลูกกัน วันไหนเจ้าเด็กมากินอาหารช้า แอ๊วจะส่งเสียงร้องเรียก สักพักเจ้าเด็กก็จะโผล่มา เหมือนที่เจ้าเสือส้มเคยเรียกแอ๊วมากินข้าวช่วงแรก ๆ เลย
ส่วนพี่ถุงเงินก็คอยกำราบแมวจร และแมวบุญธรรม ใครรุกล้ำพื้นที่หรือทะเลาะกันพี่ถุงเงินจะจัดการ มีครั้งหนึ่งเจ้าใจดีแมวเด็กชอบข้ามฝั่งมาตียัยแอ๊วซึ่งโตกว่า จนแอ๊วไม่กล้าเข้ามากินอาหารที่บ้านเรา พี่ถุงเงินส่งเสียงขู่ โก่งตัว พองขนฟู ตีหางไปมาดัง ปับ! ปับ! ใส่เจ้าใจดี หลังจากนั้นเจ้าใจดีไม่กล้าข้ามมาตีแอ๊วอีกเลย
แมวก็มีการส่งต่อเหมือนกันใช่ไหม
จากเสือขาวถึงเสือส้ม แล้วก็เป็นยัยแอ๊ว จนถึงเจ้าแมวเด็กหนุ่ม หมุนวนไปตามธรรมชาติของแมวจร
…
เจ็ดเดือนผ่านพ้น สรรพสิ่งหมุนวนเปลี่ยนไป
ผู้คนที่รู้จัก และสัตว์ทั้งหลายพลัดพรากจากไป พี่ได้เรียนรู้อีกเรื่องหนึ่งว่า บางทีพวกเขาที่จากไปอาจจะอยากให้พวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่ ‘มีความสุข‘ ก็ได้ เมื่อเรามีความสุข พวก่เขาก็หมดกังวลและมีความสุขเช่นกัน
ขาวก็อาจจะอยากให้พี่มีความสุขใช่ไหม ถึงได้ส่งเจ้าแมวจรทั้งหลายเข้ามาให้พี่ได้ดูแล
ตอนนี้ภารกิจชีวิตของพี่ เลยมีแมวจรเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งอย่าง จากค่ายารายเดือนของเสือขาว กลายเป็นค่าอาหารเม็ดของแมวจร พี่ช่วยเหลือเผ่าพันธ์ุของเสือขาวเท่าที่พี่ไหวมาได้เกือบเจ็ดเดือนแล้วนะ จนพี่คิดว่าจะเลิกพูดว่า “ฉันมีรายได้ไม่มาก แต่ก็…” แล้วล่ะ
เพราะพี่ได้เรียนรู้แล้วว่า ไม่ว่าชีวิตจะเป็นยังไง สุดท้ายแล้วชีวิตมันก็มีทางไปได้เอง บางทีการเอาแต่พูดว่ามีรายได้ไม่มาก ก็เหมือนเดินวนจนไม่เห็นทางไปเหมือนกัน
ทุกสิ่งทุกอย่าง ‘เดี๋ยวมันก็ผ่านไป’ ให้เวลากับมันแล้วทำชีวิตในปัจจุบันให้ดี
ไม่รู้ว่าพี่จะได้เขียนจดหมายถึงขาวอีกหรือเปล่านะ แต่ยังไงพี่ก็ขอบคุณขาวมาก ๆ เลย ที่อ่านจดหมายของพี่ และคอยเป็นกำลังใจให้ จนตอนนี้หลายอย่างในตัวพี่ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไป ถึงพี่จะยังไม่เจอสิ่งที่ชอบทำ แต่พี่เชื่อว่าสักวันชีวิตต้องมีทางไปที่ดีได้แน่นอน อย่างน้อยตอนนี้พี่ก็รู้สึกชอบชีวิตของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว
ตอนนี้เสือขาวน้องพี่มีความสุขดีอยู่ใช่ไหม สบายใจได้แล้วนะ
คิดถึงเสมอตลอดไป
พี่ริน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
