3 ส.ค. เวลา 14:40 • หนังสือ

รอยเท้าสุดท้ายของจิตรเสน

ข้าพิชิตดินแดนทั่วหล้า... แต่สุดท้าย ข้ากลับรักษาสิ่งที่ข้ารักไว้ไม่ได้..."
เสียงของกษัตริย์ชราดังแผ่วเบาท่ามกลางสายลมเย็นบนผืนหินริมลำน้ำมาศ
พระหัตถ์ที่เคยกำดาบพิชิตอาณาจักรสั่นเล็กน้อย ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านด้วยพิษไข้ป่า ก่อนเสียงไอจะดังขึ้นอย่างรุนแรงจนองค์รักษ์ต้องรีบนำผ้าคลุมพระวรกาย แล้วประคองพระองค์กลับเข้าสู่ถ้ำเล็ก ๆ ข้างค่ายทหาร
ไม่มีผู้ใดรู้ว่า... คืนนั้นคือคืนสุดท้ายของนักรบผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ หรือเป็นเพียงคืนก่อนการเดินทัพครั้งสุดท้ายของพระองค์
สิ่งที่พระเจ้าจิตรเสนสูญเสียในวันนั้น อาจไม่ใช่เพียงคนรัก...
แต่อาจหมายถึง ความฝัน อาณาจักร ผู้คน และโลกทั้งใบที่พระองค์ใช้เวลาทั้งชีวิตสร้างขึ้น
บทประพันธ์โดย กวยโซราะโนง จากหนังสือ รอยเท้าสุดท้ายของจิตรเสน
โฆษณา