สร้างโอกาส...เพื่อต่อรัก
ถึงแม้เราไม่ใช่คนที่โชคดี...
ไม่ได้เกิดมาพร้อมกับโอกาสและไม่ได้มี
ฟูกนุ่มๆ คอยรองรับความเจ็บปวดในทุกครั้งที่ล้ม
สิ่งที่จำได้มีเพียงว่า...
ล้มลงตรงไหนก็พยายามยืนหยัดขึ้นจากตรงนั้นให้ได้
ทุกครั้งที่ผ่านพันความล้มเหลว เราพยายามพยุงตัวเองขึ้นมาใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ...
จนในที่สุดสามารถสร้างตัวตนที่เป็นเราในวันนี้ขึ้นมาได้
ความมั่นใจของคนที่ยืนได้อย่างมั่นคง มาพร้อมกับวัยวุฒิ ฐานะ และความรับผิดชอบของการเป็นผู้ใหญ่ที่เพิ่มพูนขึ้นตามมาวันเวลา
แม้หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมา ในวันนีัจะไม่ใช่สิ่งที่เราเคยร้องขอและไม่ใช่สิ่งที่เราคิดว่าจะต้องมี
แต่เมื่อวันหนึ่งเรามีมากพอจะหยิบยื่นบางอย่างให้กับใครสักคนเรากลับต้องแบกรับกับคำถามจากผู้คนที่มองจากข้างนอกว่า...
“ทำไมถึงยอมเสียเวลาให้กับ เด็กคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ให้อะไรกลับมาเลย มีแต่เราเสียอีกที่ต้องคอยหยิบยื่นและถูกหยิบยืมสิ่งต่างๆอยู่ฝ่ายเดียว..?“
เมื่อได้ยินคำพูดและคำวิจารณ์เหล่านั้นเราไม่ได้เลือกที่จะตีตัวออกห่างไม่ได้เปลี่ยนความหวังดีให้กลายเป็นความเกลียดชัง
กลับยิ่งตระหนักและคิดได้มากยิ่งขึ้นว่า...
หากมิใช่เราหยิบยื่นให้...
แล้วเด็กเหล่านั้นควรได้รับโอกาสจากไหน..?
ในเมื่อเราอาจเป็นคนแรกที่มีพลังที่สุดในชีวิตเขาที่หันมาเมื่อไหร่ก็เจอ
เป็นคนที่เขาเชื่อใจ
เป็นคนที่เขาวางใจ
และเป็นคนที่เขารอคอยเสมอ
ในวันที่ไม่สามารถหยิบยื่นทุกสิ่งให้กับตัวเองได้
เพราะข้อจำกัดของวัยและประสบการณ์
วันนี้อาจยังไม่ใช่วันที่เขาจะสามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้ด้วยตัวเองเพราะยังมองโลกได้ไม่กว้างพอ
จึงยังไม่เข้าใจว่าโอกาสบางอย่างมีค่ามากเพียงใด
แต่เพราะเราเคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว
เราจึงรู้ดีว่า...
ทุกอย่างคือบทเรียน
คนที่ผ่านอุปสรรคมาด้วยตัวเอง
ย่อมเข้าใจชีวิตได้ไวกว่าคนที่อาศัยเพียงประสบการณ์ของคนอื่นและย่อมรู้ดีว่า
การปล่อยโอกาสให้หลุดมือน่าเสียใจยิ่งกว่าการลองทำแล้วล้มเหลว
ดังนั้น
หากเรายังพอจะมีโอกาสที่คู่ควรสามารถหยิบยื่น
ให้ใครสักคนโดยเฉพาะ ในวันที่เขาเองก็รู้ดีว่าหากปล่อยให้โอกาสนี้เสียไป วันหนึ่งเขาต้องเสียใจกับมันมากเพียงใด
เรายิ่งอยากปกป้องและอยากมอบโอกาสนั้นให้กับเขา
“เราอาจไม่ใช่‘โอกาสทั้งหมดในชีวิตของเขา‘...
แต่เราคือ ‘โอกาสแรก‘ในชีวิตของเขาอย่างแน่นอน “
“นั่นคือเหตุผลที่เราเลือกจะเป็นทั้ง ‘สะพาน‘ ที่ส่งเขาไปข้างหน้าและเป็น
‘ฟูกนุ่มๆ‘ ที่คอยรองรับเขาในวันที่เขาล้มด้วยใจที่เปี่ยมไปด้วยรัก“
ไม่ใช่เราต้องการสิ่งตอบแทน แต่เพราะเราอยากให้เขารู้ว่า...
“บนโลกใบนี้ ยังมีใครบางคนที่เชื่อในตัวเขา
ก่อนที่แม้แต่ตัวเขาเองจะเชื่อในตัวเองเสียอีก..“
หากใครมองว่าสิ่งเหล่านี้คือการลงทุนที่ขาดทุน ...
นั่นก็ไม่ใช่เรื่องผิด
เพราะเราอาจไม่ได้อะไรกลับมาทันทีในวันนี้ และ
อาจไม่มีหลักประกันเลยว่าวันหนึ่งสิ่งที่เรามอบให้จะย้อนกลับมาหาเรา
แต่หากเรามองในมุมความหวังดี
เรากำลังต่อยอดความสุขของการเป็น“ผู้รับ” เพื่อในวันหนึ่งเขาอาจกลายเป็นพลังของ“ผู้ให้”
เพราะหากวันหนึ่ง เขากลายเป็นแรงขับเคลื่อน
เป็นผู้ที่สามารถหยิบยื่นโอกาสให้กับใครอีกคน
สิ่งที่เราทำในวันนี้ จะไม่เคยการสูญเปล่าเลย
เพราะความเสียสละที่ดี ไม่จำเป็นต้องย้อนกลับมาหาเราเสมอไป
บางครั้ง...
หากมันสามารถเดินทางไปต่อ
จากเราสู่เขา
จากเขาสู่ใครอีกคน
นั่นคือกำไรที่เสียไป
ที่เรายินดีเป็นต้นทุนนั้นเอง...
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
