ล้อมใจไว้ด้วยรักก่อนลา
เมื่อความรักเกิดขึ้นและมอง
เห็นความงามของโลกครั้งแรก
บางครั้งความรักไม่ได้เริ่มต้น
จากคำว่า“รัก”แต่เริ่มต้นจาก
การที่เราเห็นใครคนหนึ่งแล้ว
รู้สึกว่า…อึ่ม
โลกทั้งใบดูงดงามขึ้นมาอย่างประหลาดใจจริงๆ
เฉกเช่นเดียวกับใบไม้สีเขียว
ที่รายล้อม“หัวใจสีเหลือง”ดวงหนึ่งไว้อย่างแน่นหนา
ห้อมล้อมรุมรักไว้ด้วยความรัก
สีเหลืองนั้นไม่ได้งดงามเพียงเพราะมันโดดเด่นหากงดงามเพราะมีสีเขียวมากมายคอย
โอบล้อมอยู่รอบข้าง
เช่นเดียวกับความรักที่แท้จริง ความงดงามของคนรักนั้นมิได้
เกิดขึ้นเพราะเธอสมบูรณ์แบบ
แต่เกิดขึ้นเพราะหัวใจของคน
มองเลือกที่จะมองเห็นความพิเศษในสิ่งธรรมดาๆ
ความสวยน่ารักของคนๆหนึ่งนั้นอาจไม่ได้เป็นเพียงหญิงสาวที่มีรอยยิ้มสดใสหากสำหรับใครบางคนเธอคือความสบายใจเป็นแสงเล็กๆในวันที่เหนื่อยล้า
ไร้คำถามใดๆ
เป็นเหตุผลที่ทำให้เช้าวันหนึ่งมีความหมายที่ทำให้หัวใจอยากหยุดมองเธอไปนานๆกว่าปกติ
คิดนะว่าอยากแอบแปลงร่างเป็นเจ้าแมวสีขาวตัวเล็กน่ารักไปอยู่ข้างกายเธอและมีดวงตาที่เหมือนกำลังเฝ้าดูโลกของเธอทุกๆก้าวของชีวิตอย่างไร้เดียงสา
อยู่ให้มีความสุขนะ จะอยู่ใกล้ๆเธอเสมอ
รึไม่ก็จะเป็นอีกสายตาหนึ่งอาจ
ไม่ได้อยู่ใกล้เธอเสมอไปแต่คอยมองอยู่ห่างๆด้วยความห่วงใย ราวกับอยากมีพลังพิเศษเหมือน
สไปเดอร์แมนจะได้ปีนป่ายข้ามกำแพงแห่งระยะทางเหวี่ยงใย
ข้ามความกังวลและไปถึงเธอในทันทีเมื่อรู้ว่าเธอต้องการใครสักคนอยู่ข้างๆ
ปะต้าว่านะ!
แต่ความรักที่งดงามไม่ใช่การครอบครองไม่ใช่การเฝ้าติดตามทุกย่างก้าวและไม่ใช่การพยายามเป็นฮีโร่ในทุกเรื่องดอก
ไม่ต้องยืนหยัดขาแข็งเป็นฮีโร่เข้มแข็งตลอดเวลาดอก
บางครั้งความรักคือการยืนอยู่
ในระยะที่พอดีให้เธอมีพื้นที่เป็น
ตัวของตัวเองบ้างอย่างอิสระแต่เมื่อเธอหันกลับมาก็ยังพบว่ามี
ใครคนหนึ่งอยู่ตรงนั้นเสมอ
ธรรมชาติก็เป็นเช่นนั้น
ต้นไม้จะไม่เคยบังคับดอกไม้ให้
เบ่งบานเสมอ
ดวงอาทิตย์จะไม่เคยสั่งให้ใบไม้ต้องเขียวตลอดไป
สายลมจะเช่นกันไม่เคยเรียกร้องให้ดอกไม้ต้องหอมเพื่อมันเท่านั้น
ทุกสิ่งเพียงทำหน้าที่ของตัวเอง
และเมื่ออยู่ร่วมกันอย่างพอดี
ความงามจึงเกิดขึ้นโดยไม่ต้องพยายามเลย
ปะต้าคิดอีกว่านะ!
ความรักของมนุษย์ก็ไม่ต่างกัน
เราอาจรักใครสักคนเพราะความสวยงามของเพียงใบหน้าเท่านั้น
แต่เมื่อรักลึกลงไปเราจะค้นพบ
ว่าสิ่งที่ทำให้เรายังอยากอยู่ใกล้ ไม่ใช่เพียงความสวยดอก
พร้อมเสมอไม่พร้อมบ้างก่ะได้นะ
หากคือความรู้สึกเมื่อได้อยู่ใกล้เธอเท่านั้นคือทั้งหมด
เธออาจเป็นเหมือนหัวใจสีเหลือง
ท่ามกลางใบไม้เขียวไม่ได้นาน
ไม่ได้ต้องการแข่งกับใบไม้ทั้งโลก เพียงแค่เป็นตัวเองและนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ใครบางคนหยุดมองเท่านั้น
ความสุขของคนรักก็เช่นกันอาจไม่ได้อยู่ที่การได้ครอบครองหัวใจเธอได้ทั้งหมดนั้นก็เกือบทั้งหมด
ที่เรียกว่าความสุข
แค่เห็นเธอสุขใจก่ะแทบสุขตุยตามไปละ
แต่อยู่ที่การได้เห็นหัวใจเธอมีความสุขนั้นก่ะคือความสุขแล้ว
และนี่อาจเป็นความหมายที่ลึกที่สุดของความรัก
เมื่อเรารักใครสักคนจริงๆแล้วความสุขของเขาจะค่อยๆกลายเป็นความสุขของเราโดยไม่ที่เราไม่จำเป็นต้องมีคำว่า“ของฉัน”
อยู่ในนั้นเลย
ใบสีเหลืองมิได้คิดว่าตนสำคัญแต่กลับคิดว่าเราอาจต้องร่วงโรยไปก่อนใครซะนั่น
เหมือนใบไม้ทุกใบที่ไม่ได้พยายามเป็นดอกไม้
เหมือนแมวสีขาวที่เพียงนอน
มองโลกด้วยดวงตาใส ๆ
เหมือนหญิงสาวที่เพียงยิ้มใน
แบบของเธอ
และเหมือนใครอีกคนที่เฝ้ามอง
อยู่ไกลๆพร้อมความปรารถนาเพียงว่า
“ขอให้เธอมีความสุข…ก็พอแล้ว”
เพราะบางทีความรักที่สวยที่สุด
ไม่ใช่รักที่ดังที่สุด
แต่คือความรักที่ทำให้หัวใจ
ของคนสองคนอบอุ่นอ่อนโยน
ต่อโลกมากขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น
คล้ายหัวใจในสวนแห่งความรัก
อบอุ่นใจเสมอที่มีกันและกัน
ใบไม้ไม่ถามดอกไม้ว่า
เหตุใดสวยจึงงดงาม
ดวงตะวันไม่ถามฟ้าว่า
เหตุใดจึงมีแสงสวยสีคราม
แมวขาวนอนนิ่งๆมองโลกด้วยสายตาที่ไร้คำถาม
ส่วนหัวใจของคนรักนั้น
ในใจก่ะเฝ้าถามเพียงว่า
เธอยังมีสุขดีอยู่ไม๊
ด้วยไม่เคยถาม
คาปูว่าบะต้องใช้กรงก่ะได้นะ
ความรักมิใช่กรงทองมิใช่เจ้า
ของของหัวใจ
คือการยืนอยู่ไม่ไกลในวันที่
เธอหวั่นไหว
อยากเป็นดั่งสไปเดอร์แมน
เหวี่ยงใยไปถึงเธอทันใด
แต่รักที่ยิ่งใหญ่คือรักโดยไม่
พรากตัวตนความเป็นเธอไป
ใบไม้สีเขียวโอบหัวใจสีทองไว้เงียบๆ ธรรมชาติสอนเราให้
เข้าใจความรักโดยไม่ต้อง
เอื้อนเอ่ย
ใช่เลยละความรักเป็นอิสระของหัวใจ
ความงามมิได้เกิดจากการมี
ทุกสิ่งอย่างครบเลยแต่เกิดจากการมองสิ่งที่มีโดยเฉพาะคนที่
ชื่อ“เธอ”ด้วยหัวใจที่รู้จักพอ
กะสุขใจ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
