บทที่ 102 ตอนพิเศษ เย่·เติ้ง {4}
งานเลี้ยงธุรกิจ
จริง ๆ แล้วเติ้งเหมี่ยวไม่ได้รู้สึกสนใจงานสังคมจอมปลอมเช่นนี้เท่าไรนัก แต่เพราะอยากปรับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเย่หลิ่นให้ดีขึ้น เมื่อเย่หลิ่นเอ่ยปากชวน เธอจึงตัดสินใจมาร่วมงาน
งานเลี้ยงธุรกิจในวันนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา เพื่อให้งานเลี้ยงครั้งนี้ประสบความสำเร็จ เย่หลิ่นถึงกับเชิญเผยอวิ๋นเหลี่ยนมาร่วมงานด้วย เพื่อให้เขาช่วยคุมสถานการณ์ จุดประสงค์ก็เพื่อคว้าดีลก้อนโตมาให้ได้
บริษัทสินค้าหรูที่เย่หลิ่นก่อตั้งขึ้นด้วยตัวเองนั้นตั้งอยู่ในต่างประเทศ ขณะนี้กำลังวางแผนขยายธุรกิจเข้าสู่ตลาดในประเทศ
เย่หลิ่นเตรียมชุดราตรีเอาไว้ให้เติ้งเหมี่ยวแล้ว เวทีหลักอยู่ด้านหน้า และเหล่าดารานักแสดงชื่อดังที่มีความร่วมมือทางธุรกิจกับพวกเขาหลายคนก็มาร่วมงานด้วย
เติ้งเหมี่ยวสวมชุดราตรีสีเงินทรงหางปลา คล้องแขนเย่หลิ่นเอาไว้เบา ๆ พลางมองเหล่าดาราสาวสวยที่อยู่รอบตัว แต่ละคนต่างก็มีความงามเป็นของตัวเอง
ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ เธอก็นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา
ไม่ได้เจอกันมานานแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายเป็นอย่างไรบ้าง พวกเธอไม่ได้ติดต่อกันมานานมากแล้ว ได้ยินว่าหลังจากอีกฝ่ายพยายามฆ่าตัวตาย บิดาก็ยึดโทรศัพท์มือถือของเธอไปอีก
ท่ามกลางเสียงพูดคุยแผ่วเบารอบข้าง เติ้งเหมี่ยวจึงค่อยเข้าใจว่า สำหรับสายตาคนนอก งานแฟชั่นโชว์ครั้งนี้มีความสำคัญอย่างมาก ทว่าสำหรับงานเลี้ยงแล้ว มันเป็นเพียงการเปิดฉากเท่านั้น
นักธุรกิจจำนวนมากกำลังจับตามองทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง คอยวางเกม ควบคุมสถานการณ์ และกอบโกยผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุด
“ถ้าอย่างนั้นวันนี้คุณชายเถามาด้วยหรือเปล่า?”
เติ้งเหมี่ยวรู้จักคนอย่างเซี่ยอี๋เยี่ยน เขากับเย่หลิ่นเป็นคนรู้จักเก่าแก่ เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกัน ทั้งคู่เติบโตขึ้นมาด้วยกันในเมืองหนานเจียงแห่งนี้
เย่หลิ่นชนแก้วกับเขาเบา ๆ
“แน่นอนสิ ข่าวของคุณชายเผยจะผิดพลาดได้ยังไง?”
เติ้งเหมี่ยวมองชายหนุ่มที่เอาแต่เงียบมาตลอดสองครั้ง
เธอรู้สึกเพียงว่า หากถอดเข็มกลัดที่ติดอยู่บนตัวออก คนคนนี้ก็ดูราวกับกำลังมาร่วมงานศพ
ทั้งชุดดำ รองเท้าหนังสีดำ เส้นผมสีดำ
ชายหนุ่มสังเกตเห็นสายตาของเธอ จึงเงยหน้าขึ้นมอง แต่ด้วยส่วนสูงของเขา ศีรษะจึงไม่ได้เงยขึ้นมาจนสุด ดวงตาคู่นั้นชวนให้หวาดหวั่น ราวกับอสรพิษที่กำลังจ้องเหยื่อ
เติ้งเหมี่ยวต้องอดกลั้นสุดกำลังจึงไม่เผลอสะท้านกาย
ดวงตาที่มีตาขาวโผล่ใต้ตาดำของเขาคู่นั้นหยุดอยู่บนตัวเธอประมาณสองวินาที ก่อนที่เธอจะได้ยินชายหนุ่มเอ่ยว่า
“เถารุ่ยอวิ๋นจะมา เพราะตระกูลเถาติดหนี้บุญคุณตระกูลเสิ่นอยู่เรื่องหนึ่ง”
“ติดหนี้บุญคุณตระกูลเสิ่น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย?” เซี่ยอี๋เยี่ยนถาม
เผยอวิ๋นเหลี่ยนตอบว่า
“ฉันกับคุณหนูใหญ่ตระกูลเสิ่น อ้อ ตอนนี้ควรเรียกว่า ‘ประธานเสิ่น’ แล้ว กำลังจะแต่งงานกัน”
น้ำเสียงของเขาไม่ได้มีทีท่าล้อเล่น แต่กลับฟังออกถึงความหยอกเย้าอยู่เล็กน้อย
เติ้งเหมี่ยวไม่อาจบอกได้ว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกอย่างไร ในหัวมีเพียงความคิดเดียว—
เผยอวิ๋นเหลี่ยนกับเสิ่นเจาหลี่ไม่ใช่คู่ที่เหมาะสมกันจริง ๆ
เธออยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับไม่กล้าตัดสินใจเรื่องใดทั้งสิ้น จึงได้แต่กำมือแน่น
“นายเจอคุณหนูใหญ่ตระกูลเสิ่นแล้วหรือยัง?” เซี่ยอี๋เยี่ยนถาม “สวยดีใช่ไหม?”
ต่อให้หน้าตาขี้เหร่ แต่มีวังหลวงทั้งวังเป็นสินสอด เผยอวิ๋นเหลี่ยนก็คงไม่มีวันยอม
ชายหนุ่มตอบราวกับกำลังพูดถึงสิ่งของชิ้นหนึ่ง
“อืม สวยมาก”
เย่หลิ่นหัวเราะพลางแซว
“สวยขนาดไหนกัน ถึงได้ทำให้นายหลงจนหัวปั่น?”
เผยอวิ๋นเหลี่ยนหันไปมองเหล่าดาราที่อยู่ด้านหน้า
“สวยกว่าดาราพวกนี้อีก ไม่ผอมแห้งจนเกินไป รูปร่างสมส่วน”
เจ้าชู้! คนลามก!
เติ้งเหมี่ยวรวบรวมความกล้า ก่อนเอ่ยกับเผยอวิ๋นเหลี่ยน
“คุณชายเผย เรื่องของเสิ่น…”
“เย่หลิ่น นายมานี่หน่อย มีแบบร่างงานออกแบบอยู่สองสามแผ่นที่ต้องให้นายตรวจสอบ”
เสียงของถังหนิงหนิงดังขึ้น ขัดจังหวะเติ้งเหมี่ยวพอดี
ทันทีที่ถังหนิงหนิงปรากฏตัว เย่หลิ่นก็หันไปมองเติ้งเหมี่ยวก่อนเป็นอันดับแรก
เติ้งเหมี่ยวยังพูดไม่ทันจบก็พยักหน้าให้เขา
“คุณไปเถอะ ฉันอยู่ตรงนี้ไม่เป็นไร”
หลังจากเย่หลิ่นเดินจากไป เติ้งเหมี่ยวจึงหันไปพูดกับเผยอวิ๋นเหลี่ยน
“ขอฉันคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวได้ไหม?”
เผยอวิ๋นเหลี่ยนไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ เพียงเอ่ยว่า
“ทุกอย่างเกี่ยวกับเสิ่นเจาหลี่ ฉันรู้หมดแล้ว เสิ่นจางบอกฉันแล้ว”
เติ้งเหมี่ยวเบิกตากว้าง
“คุณช่วย…”
“ไม่ได้”
คำพูดของเผยอวิ๋นเหลี่ยนฟังราวกับราชโองการ เพียงสิ้นเสียงก็ทำให้คนไม่อาจโต้แย้งได้อีก
เติ้งเหมี่ยวฟังออกถึงความหมายแฝงหลายอย่างจากคำพูดเหล่านั้น
เธอรู้สึกหงุดหงิดจนแทบคลั่ง พยายามขบคิดอย่างหนัก แต่ก็ไม่รู้ว่าควรเริ่มพูดอย่างไร
ไม่นานนัก ถังหนิงหนิงก็เดินย้อนกลับมาอีกครั้ง ในมือมีแฟ้มเอกสาร น้ำเสียงเร่งร้อน
“คุณหนูเติ้ง คุณเย่เรียกคุณไปพบค่ะ”
ท่ามกลางผู้คนมากมาย เติ้งเหมี่ยวคิดว่าคงไม่มีอะไรผิดพลาด จึงเดินตามเธอไป
เมื่อเดินผ่านสระว่ายน้ำ ถังหนิงหนิงก็ชะลอฝีเท้าลง ก่อนหันกลับมามองเธอ
“เติ้งเหมี่ยว แถวนี้ไม่มีกล้องวงจรปิดนะ คุณว่า...ถ้าฉันโยนต้นฉบับพวกนี้ลงสระ จะเกิดอะไรขึ้น?”
ตั้งแต่ถังหนิงหนิงยังพูดไม่ทันจบ เปลือกตาของเติ้งเหมี่ยวก็กระตุกขึ้นมาสองครั้ง
“เธอบ้าไปแล้วหรือไง?”
ถังหนิงหนิงขยับเข้ามาใกล้
“ใช่ ฉันมันบ้า! แล้วทำไมตอนนั้นคนที่คุณปู่เลือกให้เป็นภรรยาของเย่หลิ่นถึงเป็นเธอ? หรือว่าฉันมันแย่มากนัก?”
“เธอจะดีหรือแย่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”
“เป็นเพราะเธอ! เธอแย่งตำแหน่งที่ควรเป็นของฉันไป!”
เติ้งเหมี่ยวกลั้นความอยากกลอกตาเอาไว้ ก่อนตอบกลับอย่างเย็นชา
“ตอนนี้เย่หลิ่นเป็นสามีของฉัน!”
“สามีเหรอ? อนาคตจะเป็นของใครก็ยังไม่แน่หรอก”
จู่ ๆ ถังหนิงหนิงก็โยนแฟ้มเอกสารขึ้นไปในอากาศ พลางกดเสียงต่ำ
“เธอไม่รู้สึกบ้างหรือว่า ความขัดแย้งระหว่างเธอกับเย่หลิ่นกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ?”
ท่ามกลางกระดาษที่ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า ถังหนิงหนิงกลับกระโดดลงสระว่ายน้ำที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว
“ถังหนิงหนิง!”
เย่หลิ่นมีปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว เขาวิ่งตรงไปที่ริมสระ
เขาถอดรองเท้าหนังโยนไว้ข้าง ๆ แล้วตะโกนว่า
“เธอรู้หรือเปล่าว่าถังหนิงหนิงว่ายน้ำไม่เป็น!”
เติ้งเหมี่ยวมองเย่หลิ่นกระโดดลงน้ำเพื่อช่วยถังหนิงหนิง จึงเพิ่งเข้าใจว่าประโยคนั้นเขาพูดกับเธอ
ช่างเป็นฉากที่น้ำเน่าเสียเหลือเกิน คนที่เขียนนิยายอย่างเธอแท้ ๆ กลับคิดไม่ทันคนวาดรูปเสียได้
ไม่นานถังหนิงหนิงก็ถูกช่วยขึ้นมาจากน้ำ อันที่จริงน้ำในสระก็ไม่ได้ลึกมากนัก
เธอซวนเซพิงอยู่ในอ้อมแขนของเย่หลิ่น ไอออกมาสองสามครั้ง และประโยคแรกที่พูดออกมาก็คือ
“ต้นฉบับภาพวาดของฉัน...ต้องเอาให้คุณเถา*ดูนะ เย่หลิ่น ฉันควรทำยังไงดี? ขอโทษนะ ฉันเก็บขึ้นมาไม่ได้สักแผ่นเลย...”
ตัวของเธอเย็นเฉียบ น้ำตาร้อน ๆ หยดหนึ่งร่วงลงบนมือของเย่หลิ่นพอดี
สายตาของเย่หลิ่นจับจ้องไปยังต้นฉบับที่ลอยอยู่ในสระ ก่อนหันไปพูดกับเติ้งเหมี่ยว
“เติ้งเหมี่ยว เธอทำเกินไปแล้ว”
เติ้งเหมี่ยวรีบโต้แย้งทันที
“ฉันไม่ได้เป็นคนโยน!”
“ไม่ใช่เธอ?”
เย่หลิ่นลุกขึ้นยืน ก่อนเดินเข้ามาหาเติ้งเหมี่ยวทั้งตัวเปียกโชก
“แต่ตาของฉันเห็นกับตา”
เติ้งเหมี่ยวมองเขาอย่างดื้อรั้น ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
“สิ่งที่เห็นกับตาก็ใช่ว่าจะเป็นความจริงเสมอไป ถ้าเป็นฉันทำจริง แล้วฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม?”
เย่หลิ่นส่ายหน้า
“ฉันไม่สนว่าเหตุผลของเธอคืออะไร ฉันเห็นว่าเป็นเธอ เติ้งเหมี่ยว ถ้าเธอแค่ยอมรับว่าทำ ฉันจะลงไปเก็บมันขึ้นมาทีละแผ่นเอง ในฐานะสามีของเธอ ฉันจะรับผิดชอบชดเชยความผิดของเธอ”
“ฉันไม่ได้ทำผิด!”
เติ้งเหมี่ยวรู้สึกราวกับตัวเองต่างหากที่เพิ่งถูกลากขึ้นมาจากน้ำ เธอรีบประมวลทุกอย่างอย่างรวดเร็ว
“เธอใส่ร้ายฉัน เย่หลิ่น คุณเชื่อฉันไหม?”
พูดจบ เธอก็เห็นแววตาผิดหวังของเย่หลิ่น จึงถามย้ำอีกครั้ง
“เพราะฉะนั้น...คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?”
“เติ้งเหมี่ยว ถังหนิงหนิงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องใส่ร้ายเธอ เธอก็รู้นี่ว่าต้นฉบับพวกนั้นเป็นผลงานที่เธออดหลับอดนอนวาดมานาน มันคือความทุ่มเททั้งชีวิตจิตใจของเธอ และไม่มีใครอยากปกป้องมันมากไปกว่าเจ้าตัวแล้ว”
“แล้วฉันล่ะ? ฉันไม่อยากปกป้องมันหรือไง? เพราะฉันรักคุณ ฉันก็ยิ่งจะปกป้องทุกสิ่งที่คุณให้ความสำคัญ”
ผู้คนรอบข้างเริ่มเข้ามามุงดูมากขึ้น เย่หลิ่นไม่อยากให้ทั้งคู่ต้องขายหน้ากันต่อหน้าคนอื่น
“แต่สิ่งที่ฉันเห็นคือเธอไม่ได้ปกป้องสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญ และตอนที่มันตกลงไปในน้ำ คนที่กำลังเก็บมันขึ้นมาคือถังหนิงหนิง”
“นั่นก็เพราะฉันไม่ได้เป็นคนโยน! ฉันจะมีปฏิกิริยาเร็วขนาดนั้นได้ยังไง!”
“เย่หลิ่น...”
เสียงของถังหนิงหนิงที่เจือสะอื้นดังขึ้น พร้อมกับเสียงของเติ้งเหมี่ยวที่ยังคงยืนกรานอย่างไม่ยอมแพ้ ทำให้ทั้งสองเสียงตัดกันอย่างชัดเจน
“อย่าโทษพี่สะใภ้เลยค่ะ ฉันกลับไปวาดต่อก็ได้ วันนี้เป็นเพราะฉันทำเรื่องพังเอง ขอโทษนะคะ...”
เธอพูดพลางร้องไห้ ดูน่าสงสารจับใจ
“โทษฉันเองทั้งหมดก็แล้วกัน ถ้าพวกคุณยังทะเลาะกันต่อ ฉันยิ่งรู้สึกผิดมากกว่าเดิม...”
เย่หลิ่นไม่ได้หันกลับไปมองเธอแม้แต่น้อย เขาเพียงจ้องเติ้งเหมี่ยวด้วยแววตาผิดหวัง
“เพราะฉะนั้น เติ้งเหมี่ยว...แค่ขอโทษมันยากขนาดนั้นเลยหรือ?”
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🌹 Love Love Story 🌹
◀️ บทก่อนหน้า
▶️ บทถัดไป
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🩶 Love Love 🩶
🥀 ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจาก "ผลประโยชน์"
🖤 แต่หัวใจ... ไม่เคยยอมเดินตามเงื่อนไขใด
🌙 เมื่อคนสองคนต่างซ่อนด้านมืดของตัวเองไว้ภายใต้รอยยิ้ม
กลับค่อย ๆ ตกหลุมรักกันทีละน้อย จนไม่อาจหันหลังกลับได้
✨ จากการแต่งงานที่เป็นเพียงข้อตกลง...
ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ยากจะตัดขาด
🖤━━━━━━━━━━━━━━━━━━🖤
🖤🥀 แปลไทยโดย Love Love 🥀🖤
💌 หากชื่นชอบผลงาน ฝากกดติดตาม ❤️ กดถูกใจ 👍 แสดงความคิดเห็น 💬 และแชร์ 📤 เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีม Love Love ด้วยนะคะ
📌 ผลงานแปลนี้จัดทำขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำไปเผยแพร่ต่อ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้แปล
🌹 ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวของความรัก ความอบอุ่น และด้านมืดที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของตัวละครทุกคน 🖤
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
