10 ส.ค. เวลา 10:12 • ไลฟ์สไตล์
BangkokThailand

ไม่รู้ว่าอะไรนำพาชีวิตมาจุดนี้ ความทะเยอทะยาน ความต้องการเติบโต การไล่ล่าบางอย่าง

เริ่มจากพนักงานตัวเล็กๆในร้านอาหารไทยที่อเมริกา พาตัวเองขยับเเละเติบโตมาเรื่อยๆ เปลี่ยนงานไปทำงานกับสาย ร้านอาหารสไตล์ western สลับไปทำร้านจีน ญี่ปุ่น กลายร่างเป็น lead เเละย้ายไปทำ บริษัทที่ใหญ่ขึ้น ตอนนี้ได้ทำกับ บริษัทด้านอาหารที่ใหญ่ระดับโลก ได้เรียนรู้หน้างาน ได้มีโอกาสขยับตำแหน่งเป็น supervisor (ฉันชอบบวบผัดที่นั่น)
ฉันไม่เคยมีเป้าหมายที่ชัดเจน ฉันไม่ได้มีความฝันที่เห็นชัด เหมือนหลายๆคน คงไม่ผิดอะไรถ้าไม่มีมัน และไม่กดดันตัวเองให้ต้องมี มีเพียงคำว่า ถ้าวันนี้ทำดีที่สุดวันถัดมามันอาจจะดีกว่าเดิมก็ได้ ทั้งนี้ในหัวก็บอกว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ภาพที่เราเห็น และชีวิตที่เราใช้คือ เรื่องสมมุติทุกคนอีกไม่นานก็กลายเป็นฝุ่นกันหมด ความคิดนึงที่คิดว่าสำคัญคือ การใช้ธรรมมะ ในทุกวัน คิดว่านำมาใช้ได้เก่งขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่เรื่องบวบผัดมันก็เอามาเป็นธรรมะได้นะ อยู่ที่วิธีมอง
ในมือฉันมีเเค่ความพยายาม ในหัวมีเเค่ ต้องไปต่อ คิดแค่นี้มาตลอด เลยมาถึงจุดนี้หละมั้ง
เล่นเกมที่ฟ้าส่งให้ดีที่สุดตามเเบบฉบับ ไอเทมที่เรามี จะไม่เสียดายอะไรตอนเกม over จะทำเต็มที่ตามบทบาทที่ได้
เรื่องรัก รักของฉันยิ่งใหญ่มากนะ และในเมื่อไม่มีใครเข้าใจได้ขอเลือกเก็บไว้ที่ตัวเองเเละ ครอบครัวของฉันไปก่อน ถ้าเจอคนนั้นจริงๆฉันจะผัดบวบให้เขาลองกิน 55555
คิดเล่นๆ ถ้าความฝันมันคือการกินบวบผัดหละ ? ถ้าความสุขของฉันมันไม่ยาก เเละความฝันฉัน ไม่ได้ซับซ้อน ถ้างั้นฉันขอเเค่ผัดบวบวันละจานตอนเย็นก็คงพอ
ภาพที่ชัดที่สุดของฉันคง เป็นเรื่องการเกษียณ อยากเห็นตัวเองไม่เดือดร้อนการเงิน ก็น่าจะเพียงพอ ถามเรื่องความสุขคงมีความสุขง่ายอยู่เเล้ว เเค่ผัดบวบ กับข้าวสักเล็กน้อย ก็พอใจให้ยิ้มได้เเบบไม่ลำบาก
โฆษณา