โอกาสที่ผ่านเลยไปนั้นแพงที่สุด
โอกาสที่ว่านี้ไม่ได้จู่เกิดขึ้นปุบปับแล้วเราคว้าไม่ทัน
แต่มันค่อยโตขึ้นตามศักยภาพของเรา
หากเราเต็มไปด้วยความกลัว
หรือนอนใจไม่คิดไม่เห็นว่ามันมีค่า
ถึงเวลาที่โอกาสสุกงอมหลุดจากขั้ว
แล้วลอยหายไป สำนึกเสียใจก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว