12 ส.ค. เวลา 00:37 • การตลาด
ถูก-แพงเป็นความรู้สึกจ้ะ และเป็น comparative คือจะเกิดความรู้สึกว่าถูกหรือแพง ก็ต่อเมื่อมีการเปรียบเทียบ มีจุดให้อ้างอิง รวมถึงเหตุผล(หรือข้ออ้าง)ที่ซัพพอร์ทการใช้จ่ายนั้นๆ
เช่น เปรียบเทียบระหว่างของสองชิ้น เปรียบเทียบกับอรรถประโยชน์ที่ได้รับ หรือเปรียบเทียบกันในสถานการณ์ที่ต่างกัน เป็นต้น ยกตย.ให้เห็นภาพนะ
หนุ่มสาวจีบกัน — ช่วงคลั่งรักพ่อหนุ่มเปย์สาวรัวๆช๊อปกระหน่ำ ดินเนอร์หรูทุกมื้อ แพง-ไม่แพงแม่สาวโนสนโนแคร์เพราะไม่ได้เป็นคนจ่าย แต่พอพ้นช่วงโปรโมชั่น กินข้าวแกงข้างทาง กรณีนี้จุดอ้างอิงของแม่สาวคือดินเนอร์หรูกับข้าวแกงข้างทาง แต่จุดอ้างอิงของพ่อหนุ่มคือความคาดหวังในตัวแม่สาว
พ่อแม่จ่ายค่าเล่าเรียนให้ลูก — ค่าเทอมหมื่นเจ็ด ค่าเรียนพิเศษเจ็ดหมื่น คนเรียนและคนจ่ายมีจุดอ้างอิงต่างกัน
โลงศพ — คนจ่ายไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้จ่าย ครส.ว่าถูกหรือแพง อ้างอิงกับคติความเชื่อของคนจ่ายค่าโลงล้วนๆค่ะ
อำนาจในการจับจ่าย — ล้วงกระเป๋าเจอแต่ฝอยกางเกง มาม่ายังแพง!!
❓ไม่ได้เป็นคนจ่าย สิ่งนั้นยังแพงอยู่ไหม
ก็ขึ้นอยู่กับว่า เราอ้างอิงกับอะไรค่ะ
โฆษณา