ความแพงมีเหตุผล
ถ้าเป็นสินค้าโรงงาน ทุกอย่าย่อมมีต้นทุน ความถูกหรือแพง ก็ขึ้นอยู่กับต้นทุน ค่าการตลาด กำไร ต้นทุนมาแพงจะให้ขายถูก ย่อมขาดทุน ต้นทุนมาถูกขายแพง ก็กำไรบาน
ถ้าเป็นสินค้าประเภทศิลปะ ไม่ได้วัดกันต้นทุน แต่วัดกันที่ชื่อเสียง ความเก่าแก่ ความงาม ตัวศิลปินที่สร้างสรรค์ ถ้าเป็นศิลปินดังมีรางวัลการรันตี แม้แต่ข้อความเศษกระดาษแผ่นเดียวก็มีค่า ความแพงจึงขึ้นอยู่กับค่าตัวศิลปินที่สร้างผลงาน ไม่ได้วัตถุที่ผลิตงาน ถ้าศิลปินไม่ได้ดัง ผลงานต้องเด่นชนิดที่ไม่มีใครเทียบฝีมือได้ แพงที่ตัวผลงานสร้างสรรค์ได้ยาก หรือสวยจนตาค้าง
ถ้าเป็นสินค้าประเภทความเชื่อ ขายความศรัทธา ความแพงก็ขึ้นอยู่กับความเชื่อ ความศักดิสิทธิ์ สตอรี่เรื่องเล่า พระองค์นิดเดียวราคาเป็นล้านทุนต้นไม่กี่บาท เขาก็ไม่ได้ซื้อเพราะวัตถุที่ผลิตมีค่า แต่ซื้อเพราะความเชื่อในศรัทธา ความขลัง
ถ้าเป็นสินค้าแบรนด์เนม ไฮเอ็น เขาก็ซื้อเพื่อยกระดับตนเอง ซื้อเพื่อบ่งบอกว่าตนเองมีฐานะ แม้แต่สินค้าที่ดูแพงโง่ๆก็มีปัญญาจ่าย เหมือนเศษเงินไม่ได้เสียดายอะไรกับความไร้สาระ ไม่ได้ต้องการสินค้าสรรพคุณดีเลิศ ใช้แล้วไม่พัง หรือคุ้มราคา แต่ซื้อตามอารมณ์ความพอใจ มีแค่คนจนที่เสียดายเงินกับสินค้าที่ดูโง่ๆ แต่คนรวยไม่ได้แคร์
ส่วนใครจ่ายไม่บ่งบอกว่าความแพงของสินค้า ความแพงจึงไม่ได้อยู่กับเรามีเงินหรือไม่มีเงินจ่าย หรือใครซื้อให้เรา หรือเราซื้อให้ใคร อันนั้นเป็นเรื่องของฐานะผู้จ่าย ต่อให้ไม่ได้จ่ายเอง แต่คนอื่นซื้อให้ สินค้านั้นก็ยังแพงอยู่ดี
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
