13 ส.ค. เวลา 02:22 • นิยาย เรื่องสั้น

โลกอนาธกาล

บทที่ 2 : ชายผู้หลงใหลในอดีต
เช้าวันรุ่งขึ้น…
มหาวิทยาลัยศิลปากร
คณะโบราณคดี
แสงแดดยามเช้าสาดผ่านแนวต้นประดู่ที่เรียงรายตลอดสองข้างทาง
นักศึกษาจำนวนมากเดินขวักไขว่ บ้างเร่งรีบไปเข้าเรียน บ้างนั่งจับกลุ่มพูดคุยใต้ร่มไม้
แต่ภายในห้องบรรยาย 302…
กลับเงียบสนิท
ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่หน้าชั้นเรียน
รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมเข้ม แววตาสงบนิ่ง
มือข้างหนึ่งถือรีโมตนำเสนอ
อีกข้างวางอยู่บนแบบจำลองศิลาจารึกโบราณ
เขาคือ…
รุจน์
นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะโบราณคดี
เจ้าของรางวัลการแข่งขันวิเคราะห์โบราณวัตถุระดับประเทศสองสมัยซ้อน
ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงการอาจารย์และนักวิชาการรุ่นใหม่
หลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
“ถ้าเด็กคนนี้เรียนต่อ…อีกไม่นานคงเป็นนักโบราณคดีระดับแนวหน้าของประเทศ”
รุจน์ไม่ได้มีพรสวรรค์เหนือมนุษย์
แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่คนอื่นไม่มี
ความหลงใหลในอดีตอย่างแท้จริง
“จากลักษณะลายสลักบริเวณขอบศิลา…”
รุจน์กล่าวพร้อมฉายภาพขยายบนจอ
“หลายคนอาจคิดว่าเป็นศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย”
เขาหยุดครู่หนึ่ง
ก่อนยิ้มบาง ๆ
“แต่ความจริง…มันเก่ากว่านั้นเกือบสามร้อยปี”
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง
อาจารย์เจ้าของวิชาพยักหน้าด้วยความพอใจ
รุจน์อธิบายต่ออย่างเป็นระบบ
ทั้งรูปแบบอักษร
เนื้อหิน
ร่องรอยการกัดกร่อน
รวมถึงเทคนิคการแกะสลัก
ทุกเหตุผลเชื่อมโยงกันอย่างแม่นยำ
เมื่อการนำเสนอจบลง
เสียงปรบมือก็ดังขึ้น
อาจารย์ยิ้มกว้าง
“ยอดเยี่ยม…เหมือนเดิม”
“เธอทำให้ฉันเชื่ออีกครั้งว่า โบราณคดีไม่ใช่แค่การขุดของเก่า”
“แต่มันคือการอ่านเรื่องราวของผู้คนที่จากไป”
รุจน์ยกมือไหว้อย่างสุภาพ
“ขอบคุณครับอาจารย์”
พักเที่ยง
โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย
รุจน์นั่งอ่านหนังสืออยู่เพียงลำพัง
ตรงหน้าเป็นสมุดบันทึกเก่าเล่มหนึ่ง
ภายในเต็มไปด้วยภาพร่างโบราณวัตถุ
สัญลักษณ์แปลกตา
และบันทึกที่เขาจดด้วยลายมือของตัวเอง
ขณะนั้นเอง…
โทรศัพท์มือถือสั่นขึ้น
บนหน้าจอปรากฏชื่อผู้โทร
ศาสตราจารย์ ดร. ภาคิน
อาจารย์ที่ปรึกษาของเขา
รุจน์กดรับสายทันที
“ครับอาจารย์”
ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ
ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“รุจน์…เย็นนี้ว่างไหม”
“ผมมีงานภาคสนามด่วน”
“มีการค้นพบโบราณสถานแห่งใหม่…”
“…ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา”
รุจน์ขมวดคิ้ว
“มีอะไรพิเศษหรือครับ”
ปลายสายตอบเพียงสั้น ๆ
“ถ้าเป็นแค่โบราณสถานธรรมดา…”
“…ฉันคงไม่โทรหาเธอ”
สายถูกตัดไป
รุจน์มองหน้าจอโทรศัพท์นิ่ง ๆ
โดยไม่รู้เลยว่า
การเดินทางครั้งนี้…
กำลังจะพาเขาเข้าสู่โลกที่ตำราโบราณคดีทุกเล่ม
ไม่เคยบันทึกไว้…
โฆษณา