Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
คำไม่คม นิยมนิยาย
•
ติดตาม
13 ส.ค. เวลา 02:22 • นิยาย เรื่องสั้น
โลกอนาธกาล
บทที่ 2 : ชายผู้หลงใหลในอดีต
เช้าวันรุ่งขึ้น…
มหาวิทยาลัยศิลปากร
คณะโบราณคดี
แสงแดดยามเช้าสาดผ่านแนวต้นประดู่ที่เรียงรายตลอดสองข้างทาง
นักศึกษาจำนวนมากเดินขวักไขว่ บ้างเร่งรีบไปเข้าเรียน บ้างนั่งจับกลุ่มพูดคุยใต้ร่มไม้
แต่ภายในห้องบรรยาย 302…
กลับเงียบสนิท
ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่หน้าชั้นเรียน
รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมเข้ม แววตาสงบนิ่ง
มือข้างหนึ่งถือรีโมตนำเสนอ
อีกข้างวางอยู่บนแบบจำลองศิลาจารึกโบราณ
เขาคือ…
รุจน์
นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะโบราณคดี
เจ้าของรางวัลการแข่งขันวิเคราะห์โบราณวัตถุระดับประเทศสองสมัยซ้อน
ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงการอาจารย์และนักวิชาการรุ่นใหม่
หลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
“ถ้าเด็กคนนี้เรียนต่อ…อีกไม่นานคงเป็นนักโบราณคดีระดับแนวหน้าของประเทศ”
รุจน์ไม่ได้มีพรสวรรค์เหนือมนุษย์
แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่คนอื่นไม่มี
ความหลงใหลในอดีตอย่างแท้จริง
…
“จากลักษณะลายสลักบริเวณขอบศิลา…”
รุจน์กล่าวพร้อมฉายภาพขยายบนจอ
“หลายคนอาจคิดว่าเป็นศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย”
เขาหยุดครู่หนึ่ง
ก่อนยิ้มบาง ๆ
“แต่ความจริง…มันเก่ากว่านั้นเกือบสามร้อยปี”
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง
อาจารย์เจ้าของวิชาพยักหน้าด้วยความพอใจ
รุจน์อธิบายต่ออย่างเป็นระบบ
ทั้งรูปแบบอักษร
เนื้อหิน
ร่องรอยการกัดกร่อน
รวมถึงเทคนิคการแกะสลัก
ทุกเหตุผลเชื่อมโยงกันอย่างแม่นยำ
เมื่อการนำเสนอจบลง
เสียงปรบมือก็ดังขึ้น
อาจารย์ยิ้มกว้าง
“ยอดเยี่ยม…เหมือนเดิม”
“เธอทำให้ฉันเชื่ออีกครั้งว่า โบราณคดีไม่ใช่แค่การขุดของเก่า”
“แต่มันคือการอ่านเรื่องราวของผู้คนที่จากไป”
รุจน์ยกมือไหว้อย่างสุภาพ
“ขอบคุณครับอาจารย์”
…
พักเที่ยง
โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย
รุจน์นั่งอ่านหนังสืออยู่เพียงลำพัง
ตรงหน้าเป็นสมุดบันทึกเก่าเล่มหนึ่ง
ภายในเต็มไปด้วยภาพร่างโบราณวัตถุ
สัญลักษณ์แปลกตา
และบันทึกที่เขาจดด้วยลายมือของตัวเอง
ขณะนั้นเอง…
โทรศัพท์มือถือสั่นขึ้น
บนหน้าจอปรากฏชื่อผู้โทร
ศาสตราจารย์ ดร. ภาคิน
อาจารย์ที่ปรึกษาของเขา
รุจน์กดรับสายทันที
“ครับอาจารย์”
ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ
ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“รุจน์…เย็นนี้ว่างไหม”
“ผมมีงานภาคสนามด่วน”
“มีการค้นพบโบราณสถานแห่งใหม่…”
“…ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา”
รุจน์ขมวดคิ้ว
“มีอะไรพิเศษหรือครับ”
ปลายสายตอบเพียงสั้น ๆ
“ถ้าเป็นแค่โบราณสถานธรรมดา…”
“…ฉันคงไม่โทรหาเธอ”
สายถูกตัดไป
รุจน์มองหน้าจอโทรศัพท์นิ่ง ๆ
โดยไม่รู้เลยว่า
การเดินทางครั้งนี้…
กำลังจะพาเขาเข้าสู่โลกที่ตำราโบราณคดีทุกเล่ม
ไม่เคยบันทึกไว้…
บันทึก
1
1
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย