26 ส.ค. เวลา 11:59 • ไลฟ์สไตล์

ฉันเคยเชื่อมาตลอดว่าความก้าวหน้า ความผิดพลาด หรือแม้แต่การตัดสินใจในแต่ละวันเกิดขึ้นจากจิตวิญญาณและความคิดของตัวฉันเอง

จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันเริ่มรู้สึกถึง "ความไม่สอดคล้อง" ระหว่างสิ่งที่สมองสั่งการ กับสิ่งที่ร่างกายกำลังลงมือทำ
มันไม่ใช่แค่เรื่องของอารมณ์ชั่ววูบ หรือภาวะสมองเบลอแต่มันเหมือนมีสายสิญจน์ที่มองไม่เห็นผูกติดอยู่กับข้อมือและข้อเท้า มนต์ดำ สายสิญจน์ หรืออำนาจลี้ลับที่มองไม่เห็น มันไม่ได้เข้ามาในรูปแบบของผีหัวขาดหรือเสียงกรีดร้องน่ากลัว แต่มันแทรกซึมเข้ามาในรูปของ "แรงดึงดูดที่ปฏิเสธไม่ได้"
เช้าที่ตื่นมา ฉันมองตัวเองในกระจกและพบกับดวงตาที่ว่างเปล่า ราวกับมีใครบางคนถอดจิตของฉันออกไปพัก แล้วเข้าครอบครองเรือนร่างนี้แทนเพื่อทำภารกิจบางอย่างที่ฉันไม่ได้ตั้งใจ
มนต์ดำ สายสิญจน์ หรืออำนาจลี้ลับที่มองไม่เห็น มันแทรกซึมเข้ามาในรูปของ "แรงดึงดูดที่ปฏิเสธไม่ได้" อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น
- ความคิดที่ไม่ใช่ของฉัน บางครั้งฉันก้าวขาเดินไปในสถานที่ที่ไม่เคยอยากไป พูดคำหยาบคายที่ไม่ใช่ตัวตน หรือทำร้ายคนที่รักด้วยน้ำเสียงระฆังแก้วแต่เย็นชา ราวกับมีวิญญาณร้ายกำลังสวมบทบาทผ่านลำคอของฉัน
- การควบคุมที่ไร้เสียง ฉันทำได้เพียงนั่งมองตัวเองจากมุมหนึ่งภายในจิตใจ เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ที่ไร้กำลัง ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยหรือยื้อฉุดแขนขาของตัวเองให้หยุดกระทำได้
- รอยแผลที่ไม่ได้เลือก เมื่ออำนาจนั้นคลายลง สิ่งที่เหลือไว้มีเพียงความแตกสลายและผลลัพธ์ที่ฉันไม่ได้เป็นคนก่อ แต่กลับต้องเป็นคนรับผิดชอบเพียงผู้เดียว
การต้องใช้ชีวิตอยู่ในร่างของตัวเอง โดยรู้ทั้งรู้ว่ามีสิ่งลี้ลับคอยกำกับบทอยู่เบื้องหลัง คือความทรมานที่แสนเงียบงัน มนุษย์เรากลัวการสูญเสียอิสรภาพทางกายภาพ แต่การสูญเสียอิสรภาพเหนือจิตวิญญาณตัวเองนั้นน่ากลัวยิ่งกว่า
ทุกวันนี้ ฉันยังคงพยายามส่งเสียงตะโกนจากส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจ เพื่อแย่งชิงพวงมาลัยชีวิตกลับคืนมา เพราะนี่คือเรือนร่างของฉัน คือลมหายใจของฉัน และฉันจะไม่ยอมให้สิ่งลี้ลับใดมาใช้มันเป็นเพียง "หุ่นเชิด" ในโลกของพวกมันอีกต่อไป
นอกจากสิ่งที่พวกมันทำเลวๆร้ายๆกับชีวิตฉันแล้ว ยังมีหน้าส่งจิตกล่าวโทษฉันอีกว่าฉันเห็นแก่ตัว เวลาฉันมีเงินมีรายรับเข้ามา มักมาดลจิตดลใจ ให้ซื้อนู่นนี่นั่นมาให้ทั้งๆที่บางสิ่งบางอย่างไม่ใช่ของที่ฉันเองชอบเลย หรือแม้จะปรารถนาจะเคยอยากได้มาก่อน กลับต้องซื้อมา เพื่อ!?
หวังว่าซักวันชีวิตของฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตของฉันเองจริงๆเสียที ยังภาวนาอยู่ทุกคืนวัน เพราะลึกๆก็ยังอยากมีอิสระภาพ ปลดแอกปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการแห่งไสยเวทย์นี้เสียที (T_T)
โฆษณา