กลับไทย #เมื่อใคร ๆ ก็บอกว่า "อย่าบิน"
แอดได้เดินทางกลับไทยเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาค่ะ ก่อนแอดจะเดินทางไม่กี่วัน ก็มีข่าวสงครามการยิงสู้รบกันที่ตะวันออกกลางบริเวณใกล้ ๆ กับสนามบินที่ต้องมาต่อเครื่องพอดี
ตอนที่บอกกับทุกคนที่รู้จักใน Netrherland ถึงเรื่องการเดินทางนี่ เกือบทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าอย่าเสี่ยง! ให้เปลี่ยนมาเที่ยวในยุโรปหรือทวีปอื่นแทน หรือถ้าอยากกลับจริง ๆ ก็ให้เปลี่ยนไปเป็นสายการบินอื่นน่าจะดีกว่านะ
อ่ะจ่ะ...ก็จองไปแล้วนี่คะ กำหนดวันไปแล้วเพราะกว่าจะได้วันหยุดที่ตรงกันก็ต้องคำนวณวันเดินทางกันแล้วกันอีกให้ทุก ๆ คนได้ลงตัวกัน แถมค่าตั๋วเครื่องบินก็จ่ายกันไปแล้วถ้าจองใหม่กระทันหันแบบไม่ผ่านตะวันออกกลางจะมีทางเลือกอยู่ 2 ทางคือ
1. บินตรง ซึ่งมีสายการบินน้อยและราคาโหดได้ใจ
2. บินผ่านจีนหรืออินเดืย ราคาพอไหวและมีเที่ยวบินค่อนข้างมากแต่อาจจะต้องรอต่อเครื่องนาน แอดเคยบินแบบผ่านทั้งสองประเทศแล้วเหนื่อยเพลียได้ใจเลย แต่ถ้าผ่านตุรกีก็อาจจะเหนื่อยน้อยหน่อยแต่ราคากระทันหันแบบนี้ก็ยังสูงอยู่ดี
แม้สถานการณ์สงครามจะดูไม่แน่นอน พี่ทรัมป์จะไว้ใจไม่ค่อยได้แต่สรุปว่าทุกคนที่เดินทางพร้อมใจกันบอกว่าบินโลดเลยจ้า นี่อาจจะเป็นเพราะทุกคนมีความเชื่อที่คล้าย ๆ กันค่ะ
คือเชื่อทั้งในทางโลกและทางธรรม...
- เชื่อในทางโลกก็คือค่อนข้างมั่นใจว่าฝ่ายความมั่นคงระหว่างประเทศและสายการบินจะต้องทำงานประสานกันเป็นอย่างดี หากมีอะไรไม่ชอบมาพากลก็คงจะแจ้งให้หยุดบินชั่วคราวกันก่อน อย่างมากก็เลื่อนไฟลท์หรือไม่ก็จ่ายเงินค่าตั๋วคืนประมาณนั้น
- เชื่อในทางธรรม คนจะตาย...อยู่ที่ไหนมันก็ตาย คนเรายังไงก็ไม่พ้นความตายกันอยู่แล้ว ถือหลักกฏแห่งกรรมและอุเบกขาปล่อยวางค่ะ (คิดดีไว้ก่อนแม่สอนไว้)
แอดต้องขอบอกว่าช่วงก่อนวันเดินทางนั้น บ้านแอดจะมีเสียงโทรศัพท์และข้อความมากันถี่ ๆ เลยค่ะ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้โทรศัพท์เงียบกริบเหมือนร้างมานาน บอกตรง ๆ ว่าตัวแอดเองก็แทบจะจำเบอร์ตัวเองไม่ได้แล้วค่ะเพราะไม่ค่อยได้ติดต่อกับใคร
ยกเว้นแต่เวลาคนในครอบครัวจะมีใครก็ตามเดินทางโดยเครื่องบินสิ่งหนี่งที่ต้องทำคือต้องส่งตั๋วสายการบินให้คนในครอบครัวดูเพื่อที่พวกเขาจะได้เช็คดูว่าสายการบินที่พวกเราบินนั้นถีงจุดหมายปลายทางอย่างสวัสดิภาพหรือเปล่า อันนี้น่าจะเป็นสิ่งที่ครอบครัวส่วนใหญ่มักทำกันเป็นธรรมเนียมปกตินะแอดว่าเพราะเห็นคนรอบ ๆ ตัวทำกันแบบนี้ตลอดค่ะ
หากจะพูดถีงเรื่อง Summer ในปีนี้...เท่าที่แอดสังเกตุดู...จะเห็นคนดัตช์รวมถึงคนในยุโรปส่วนใหญ่ไม่ค่อยบินมาทางเอเชียมากนักแม้แต่เส้นออสเตรเลีย เพราะเวลาคุยกับใครก็มักจะบอกว่าจะลาพักร้อนไปเที่ยวกันภายในยุโรปกันเป็นซะส่วนใหญ่ จะมีบ้างที่ไปทางทวีปอื่นแต่ก็น้อยมาก
ถ้าถามว่าทำไม...แอดเดาว่าน่าจะมีหลายปัจจัยเลยค่ะ ส่วนใหญ่มักจะเกี่ยวข้องกับความกังวลในความไม่แน่นอนเรื่องสงครามและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ในการเดินทางที่ราคาสูงขึ้นมากจนน่าตกใจจริง ๆ ค่ะ
แค่กินอยู่ในประเทศก็จัดว่าแพงมากแล้ว พอเดินทางนี่ค่ารถ ค่าเรือ ค่าที่พัก นี่หนักมาก ส่วนค่ากินนี่ไม่เท่าไรเพราะส่วนใหญ่จะจัดการเรื่องอาหารการกินให้อยู่ในงบประมาณกันได้แต่ถ้าเป็นเรื่องค่าเรื่องตั๋วเครื่องบินหรือค่าน้ำมันนี่ยิ่งไกลยิ่งแพง โดยเฉพาะครอบครัวใหญ่ ๆ ส่วนใครโสดก็จะคล่องตัวหน่อยค่ะ
มาต่อกันที่การเดินทางมาเมืองไทยกันนะคะ แอดต้องบอกว่าตั้งแต่สนามบิน schiphol จนถึงการต่อเครื่องที่ Zayed International Airport ทุกอย่างสะดวก รวดเร็วและสบายมากกว่าที่คิดเลยนะคะ
แอดเดินทางโดยสายการบิน Etihad ก่อนบินนั้นก็เสียว ๆ อยู่เหมือนกันเพราะหน้า facebook ของสายการบินนี่มีแต่ complain เละ ทั้งการบ่นการร้องเรียน การเลื่อนไฟลท์ การไม่คืนเงินค่าตั๋ว เล่นเอาแอดเองก็ใจหายอยู่เหมือนกัน
แต่พอได้บินแล้วปรากฏว่าทุกอย่างดีเกินคาด อาหารการกินงี้มีข้าวกับแกงซึ่งรสชาดคล้ายแกงเขียวหวานไกและมีข้าวกระเพราไก่ด้วย อร่อยใช้ได้รสกลางกำลังพอดีลิ้นแอดเลย
ทีแรกแอดเข้าใจว่า flight บินคนน่าจะไม่เยอะแต่ที่ไหนได้ไฟลท์บินขาไปและกลับเต็มหมดเลยค่ะ ช่วงขากลับพนักงานบอกว่า overbooking ด้วยนะ
เท่าที่สังเกตุดู...ผู้โดยสารเกือบทั้งลำแทบไม่มีชาวยุโรปตะวันตกเท่าไรนัก ส่วนใหญ่จะเป็นชาวตะวันออกกลางและเอเชียซะส่วนใหญ่ค่ะ
ในระหว่างที่อยู่เมืองไทยก็ได้มีการ.ติดต่อพูดคุยกับญาติ ๆ และเพื่อน ๆ ในยุโรป update สถานการณ์ต่าง ๆ ในประเทศที่ตัวเองท่องเที่ยวอยู่
แอดได้ยินเสียงพวกเพื่อน ๆ ญาติ ๆ ต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า...ที่ยุโรปร้อนฮิป ร้อนมากถึงมากที่สุด
บางคนขับรถบ้านไปท่องเที่ยวใกล้ ๆ ที่ประเทศฝรั่งเศส< เยอรมันนี ไปตั้งแคมป์กันแถวริมแม่น้ำบ้าง เดินทางไปเรื่อย ๆ บ้าง ต่างบอกว่านอนกันในรถแทบจะไม่ไหวเลยต้องเปลี่ยนไปนั่งเล่นในร้านอาหารตอนกลางวัน นอนโรงแรมกันในบางคืนเพราะร้อนมาก
มีบางคนหนีร้อนบินไปเที่ยวทะเลถึงประเทศสเปน กะว่ายังไงไปทะเลก็ต้องรับลมเย็น ๆ บ้างล่ะว้า แต่พอไปถึงกลับไม่เป็นอย่างนั้นค่ะ เขาเล่าว่า...อยากจะบ้า! กลางวันออกจากโรงแรมไปไหนไม่ได้เลยเพราะร้อนมากถึงมากที่สุด เวลาจะออกไปข้างนอกก็สงสารลูก ๆ ทำให้เกือบตลอดการพักร้อนแทบจะไม่ออกจากโรงแรมเลยค่ะ
สรุปว่า...ทุกคนต่างก็บ่นกันอุบอิบเหมือนกันว่า "หนีเสือปะจระเข้" โดยเฉพาะช่วงตอนกลางวันนี่สุด ๆ เลย
ส่วนของแอดนี่ไม่อยากจะโม้ให้พวกเขาฟังเลยว่าทะเลที่ไทยสวยปานไหน อากาศดีเพียงใด วิวเงี้ยสวยจับใจ เงียบสงบและทะเลตอนพระอาทิตย์ก็ตกสวยมากเหมือนอยู่ในฝันเลยทีเดีย
จากที่ได้ยินใคร ๆ ว่า "อย่าบิน อย่าเสี่ยง อย่าไปเลย คิดยังไงไปช่วงนี้" กลับกลายเป็น
"โชคดีจัง อากาศดีจัง...เดี๋ยวปีหน้าจะบินไปไทยมั่ง" เอ้า! เป็นซะงั้นไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
