วันนี้เราจะมาพูดคุยกันถึงประเด็นการเปลี่ยนผ่านเชิงโครงสร้างครั้งประวัติศาสตร์ของเศรษฐกิจไทย เมื่อภาพจำของ ‘Detroit of Asia’ กำลังถูกแทนที่ด้วยกระแส FDI ในโครงสร้างพื้นฐาน Data Center คำถามสำคัญคือ ประเทศไทยกำลังก้าวสู่ยุคทองใหม่จริงหรือ หรือเรากำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายเชิงโครงสร้างแรงงานที่ลึกซึ้งกว่าที่คิด?
Pamellia Insight
ในมิติมหภาค เราตกอยู่ในภาวะเติบโตชะลอตัวเชิงโครงสร้าง โดย GDP เฉลี่ยหลังโควิด-19 เติบโตเพียงร้อยละ 2.3 ต่อปี อันเกิดจากการเข้าสู่ Aging Society และผลิตภาพปัจจัยการผลิตรวม (TFP) ที่ลดลง แม้ว่าตัวเลขคำขอรับ FDI จะพุ่งสูงขึ้นอย่างโดดเด่นในกลุ่มดิจิทัลและพลังงานสะอาด แต่โครงสร้างความมั่งคั่งเชิงพื้นที่ยังคงกระจุกตัวอย่างหนักในเขต EEC
ตัวเลขนี้สะท้อนว่าความมั่งคั่งต่อเศรษฐกิจฐานรากของพื้นที่อุตสาหกรรมหลักผูกติดอยู่กับอุตสาหกรรมยานยนต์โดยเฉพาะกลุ่ม SMEs (Tier 2-3) กว่า 1.8-1.9 ล้านล้านบาทและปิโตรเคมีอย่างแนบแน่น หากเสาหลักเดิมสั่นคลอน การขยายตัวของ Data Center ย่อมไม่สามารถชดเชยช่องว่างทางเศรษฐกิจในระดับมหภาคได้โดยอัตโนมัติ
Data Center Labor Economics Impact
ในเชิงเศรษฐศาสตร์แรงงาน วงจรชีวิตของธุรกิจ Data Center แบ่งออกเป็น 2 ช่วงที่ให้ผลลัพธ์ต่างกันอย่างสิ้นเชิง:
1.
Construction Phase: เกิดการจ้างงานชั่วคราวจำนวนมาก ทั้งวิศวกรโยธา ช่างไฟฟ้ากำลัง และผู้ติดตั้งระบบความเย็น โดย Data Center ขนาด 100 MW สามารถสร้างงานชั่วคราวได้เกือบ 1,300 ตำแหน่ง