“หากเสียงดนตรีคืออาหารแห่งความรัก
ก็จงบรรเลงต่อไปเถิด
โปรดประโคมมันให้ล้นเหลือ จนความอิ่มเอมเกินพอดี
เพื่อให้ความอยากนั้นอ่อนล้า และมอดดับไปในที่สุด
บรรเลงท่อนนั้นอีกครั้งเถิด!
เมื่อครู่นี้มันราวกับจะสิ้นใจลงอย่างแผ่วเบา
โอ…เสียงนั้นลอยผ่านหูของข้า
ดุจสายลมอ่อนที่พัดผ่านทุ่งไวโอเลต
ลักขโมยกลิ่นหอมไป พร้อมทั้งมอบกลิ่นหอมคืนกลับมา
พอแล้ว…อย่าบรรเลงต่ออีกเลย
เพราะบัดนี้มันมิได้หวานเช่นเมื่อครู่อีกแล้ว
โอ้ วิญญาณแห่งความรัก!
เจ้าช่างรวดเร็วและสดใหม่เพียงใด
แม้เจ้าจะมีพื้นที่รองรับความรู้สึกได้กว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร
ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดคงอยู่ในนั้นได้นาน
ไม่ว่าความรู้สึกนั้นจะงดงาม ลุ่มลึก หรือเข้มข้นเพียงใด
มันก็ย่อมค่อย ๆ แผ่วลงและเลือนค่า
แม้เวลาเพียงชั่วนาที
เพราะหัวใจของเรานั้นเต็มไปด้วยจินตนาการมากมาย
จนความรู้สึกทั้งปวง
กลายเป็นเพียงภาพฝันอันเลื่อนลอย
ที่เกิดขึ้น งดงาม และผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว”
-William Shakespeare-
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
