•
3 ก.ย. เวลา 01:31 • หนังสือ

บนโลกใบเดียวกัน

เราต่างยืนอยู่บนโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้ด้วยกัน
แต่เรามีชีวิตอยู่ในโลกแห่งความคิด
และความรู้สึกที่ต่างกัน
เรามักตัดสินฝ่ายตรงข้ามว่าผิดเสมอ
เราเห็นความไม่ถูกต้อง ความเลวร้าย
เรารังเกียจ เราเหยียดหยาม ดูแคลน
เราเปิดรับความคิดที่เหมือนกับที่เราคิดไว้เท่านั้น
เราต้องการคำตอบที่ตรงใจ
คนเราไม่ได้ต้องการคำตอบที่ถูกต้อง
เราชอบตรวจสอบผู้อื่น
แต่เรามักลืมตรวจสอบตัวเอง
เราเท่านั้นที่ไม่เคยผิด
และแน่นอนฝ่ายตรงข้ามย่อมไม่เคยถูกต้อง
ทั้งในสายตา ในความนึกคิด และความรู้สึก
และก็เฉกเช่นกัน ในมุมมองของเขา
ลองเราพยายามทำใจให้เป็นกลางดูสักวัน
บางทีเราอาจจะเห็นว่าที่เขาร้าย
ก็ดูไม่ร้ายไปเสียทั้งหมด
ส่วนของเราที่ว่าดี
ก็แอบเห็นมีลายร้ายๆ โผล่มาให้เห็นบ้างเหมือนกัน
เป็นไปได้ไหม
เปิดรับความแตกต่างทางความคิดให้มากขึ้น
ถ้าเขาไม่เป็นฝ่ายเริ่ม เราก็เริ่มก่อน
คนเริ่มก่อนนั้นไม่ใช่ผู้แพ้
แต่เป็นผู้มีใจที่กว้างกว่าสร้างสรรค์กว่า
แต่เมื่อไม่มีใครยอมใคร
ย่อมวุ่นวายไม่รู้จบสิ้น
ท่ามกลางเสียงร่ำร้องว่าต้องการความสงบ
แต่เราไม่เคยมีจุดนัดพบที่พอดีอยู่ในหัวใจ
โฆษณา