เมื่อเวลาเป็นค้อน..จงตีให้แรง
เพราะในวันที่เราเป็นตะปู..ก็ไม่มีใครหน้าไหนเมตตาเรา
เมื่อจุดสูงสุดของการใช้ชีวิตและการทำงานไม่ต่างกัน..
สิ่งหนึ่งที่คนจำนวนมากต้องการได้รับตอบแทนจากความพยายามคือ...อำนาจ
และเมื่อได้อำนาจมาแล้ว
แทบไม่มีใครไม่ยึดติด
ไม่มีใครไม่หวงแหน
และไม่มีใครอยากปล่อยจากสิ่งที่อยู่
ให้หลุดออกไปง่ายๆ
เพราะบนจุดที่มีอำนาจ เรามีทั้งโอกาสปัจจัยและแรงสนับสนุนมากมายสิ่งเหล่านี้กลายเป็นกำลังหนุนให้เราเดินไปถึงความสำเร็จได้เร็วกว่าคนที่ไม่มีมันอยู่ในมือ
ดังนั้นทุกการลงมือทำจึงมักถูกเร่งให้สร้างประโยชน์สูงสุดให้กับตัวเองเพื่อให้ถึงเป้าหมายเร็วที่สุด
การยืนอยู่บนอำนาจอาจถูกมองว่าเป็นเรื่องของคนโชคดีแต่ในความเป็นจริงความเหนื่อยล้ากลับเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณเพราะถ้าการขึ้นไปอยู่บนจุดสุงสูงสุดนั้นยาก การรักษาตัวเองให้อยู่บนนัันยากยิ่งกว่า
เราต้องพยายามเป็นคนที่สมบูรณ์แบบพยายามทำตัวเองให้เหมาะสมกับสิ่งที่กำลังครอบครองและพยายามรักษาทุกอย่างที่สร้างมาอย่างสุดกำลัง
หลายอย่างไม่ได้เกิดจากโชคดีหากแต่เกิดจากการขนขวายกระตือรือล้นและพยายามของเราเองเสมอ
แต่การที่คนเราจะยืนระยะบนจุดสูงสุดได้นานที่สุด
ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบที่สุด กลับควรเป็นคนที่รู้ว่า...
เรื่องไหนควรเข้ม
เรื่องไหนควรผ่อน
เรื่องไหนควรต้องเอาจริง
และเรื่องไหนควรปล่อยวาง
เพื่อเก็บแรงไว้ในสงครามที่สำคัญที่สุด
เพราะไม่มีอะไรที่ยั่งยืนตลอดไป
ค้อนไม่ได้มีแค่อันเดียวและในวันที่เราเป็นค้อน
หากเราใช้แต่อำนาจกดทับคนอื่นนั่นคือเราก็กำลังสร้างตะปูจำนวนมากที่กำลังรอโอกาสให้ตัวเองกลายเป็นค้อนเพื่อกลับมาตอกเราในวันที่เราลงจากตำแหน่งก็เป็นได้
วันหนึ่ง...บทบาทอาจเปลี่ยน
จากค้อนกลายเป็นตะปู
จากคนที่เคยมีอำนาจกำหนดเกมกลายเป็นคนที่ต้องรับแรงกดดัน เสียเปรียบและไม่มีสิทธิ์เลือกมากเหมือนเดิม
วันนั้นเอง ทำให้เรามองเห็นสัจธรรมบางอย่างว่า...
โลกไม่เคยใจดีกับคนแพ้
ความเจ็บปวดจากการถูกตอกจะทำให้เราเข้าใจว่า ในวันที่มีโอกาสเป็นค้อนเราไม่ควรปล่อยโอกาสให้เวลาหลุดลอยไปโดยเปล่าประโยชน์
แต่การสร้างก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องตอกทุกคนให้เจ็บปวดหรือกดทุกคนไว้ให้ไม่มีวันเงยหน้าขึ้นมาได้
ในวันที่มีอำนาจสิ่งที่ควรสร้างควบคู่กันไป คือ บารมี ความสัมพันธ์ และพันธมิตรสิ่งเหล่านี้อาจไม่ได้มีค่าในวันที่เรายืนอยู่บนจุดสูงสุดแต่จะมีค่ามหาศาลไว้ในวันที่เปลี่ยนสถานะเปลี่ยนไป
อย่างน้อยในวันเรากลายเป็นตะปูเราจะไม่ใช่ตะปูที่โดดเดี่ยวแต่จะเป็นตะปูที่มีเกราะป้องกันตัวเอง
ดังนั้นในขณะที่เราเป็นค้อนจงอย่าคิดเพียงว่าจะเป็นค้อนที่ตอกได้แรงแค่ไหนแต่ต้องตระหนักอยู่เสมอว่าถ้าหากวันหนึ่งเราต้องกลายเป็นตะปูเราจะยืนอยู่ตรงจุดไหนจึงจะไม่ถูกตอกจนแหลกสลาย
การมองหาจุดที่เรายังเป็นคนกำหนดเกมได้การสร้างพื้นที่ของตน การสร้างคน สร้างพันธมิตรและสร้างคุณค่าของตนเองให้มากพอจนคนอื่นยังต้องการเรา
ค้อนที่ฉลาด
ไม่ใช่ค้อนที่แค่ตอกได้แรงที่สุด
อำนาจที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่ความเด็ดขาดหรือความก้าวร้าวเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก..”จังหวะจะโคน”
รู้ว่าเรื่องไหนควรผ่อนและเรื่องไหนควรปล่อยวางเพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง
เพราะไม่มีใครเป็นค้อนตลอดชีวิต
และไม่มีใครเป็นตะปูได้ตลอดไป...
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
