6 ก.ย. เวลา 07:20 • ปรัชญา
คนสันโดษคือคนที่อยู่คนเดียวได้ด้วยใจที่เป็นปกติสุขค่ะ
คนสันโดษจะผ่านการฝึกใจ ฝึกสมาธิ ฝึกจิตมาถึงระดับที่ใจจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว เขาจะเป็นเพื่อนกับหัวใจตัวเองได้ ข้างในใจจะอิ่ม ฟู ไม่รู้สึกขาด
ถ้ายังมีความเหงา และรู้สึกว่าข้างในใจยังไม่เต็ม นั่นยังไม่เรียกว่าสันโดษ อาจแค่เป็นคนเก็บตัว ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบวุ่นวาย
แต่ก็สามารถฝึกใจไปถึงขั้นสันโดษได้ด้วยการระลึกรู้อยู่กับสติ สมองสั่ง ร่างกายกระทำ ใจรู้สึก สติรู้ ดู แยก แล้วสรุปรวมเข้ากันได้
เริ่มจากมีความสุขกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ยิ้มให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไปจนยิ้มรับได้กับทุกเรื่อง
คนสันโดษ จึงมักจะเป็นคนที่ภายในใจจะเย็นสบาย ดูภายนอกอ่อนโยน ใจดี แต่ข้างในใจเข้มแข็งมาก
โฆษณา