บุคคลเช่นคุณมีอยู่ไม่น้อยครับ ถ้าบอกให้คนเหล่านั้นยกมือขึ้น ผมเชื่อว่าคงมีจำนวนไม่น้อยเลย การพิจารณาสันโดษที่จริงคือต้องแยกให้ออกว่าเราอยู่คนเดียวเพราะความสงบ หรือเพราะความกลัว จุดสังเกตง่าย ๆ หากเราอยู่คนเดียวแล้วรู้สึกสงบ นั่นอาจเป็นความสันโดษ แต่หากเราเลือกอยู่คนเดียวเพราะรู้สึกว่า ปลอดภัยกว่า นั่นอาจมีความกลัวซ่อนอยู่เบื้องหลัง การจัดการจึงไม่ใช่การบังคับตัวเองให้ต้องอยู่ท่ามกลางผู้คน แต่คือการไม่ปล่อยให้ความกลัวกลายเป็นกำแพงกั้นเราออกจากอิสรภาพในการเป็นตัวของตัวเองครับ 😉