มันเป็นเรื่องปกติมากเลยครับ
ที่เราจะไม่ชอบความทุกข์
มันไม่แปลกใจเลยครับ
ที่หลายคนจะพยายามทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อหลีกหนีจากความทุกข์ให้ไกลที่สุด
แต่ปัญหาก็คือ…
บ่อยครั้ง
ความพยายามในการหลีกหนี
ความทุกข์ของหลายคนกลับส่งผล
ให้พวกเขาทุกข์ยิ่งกว่าเดิม!
ยกตัวอย่างเช่น
สมมติว่าเรามีความกลัวอยู่ในใจ
เรากลัวว่าคนที่เราพบเจอในชีวิตจะทำร้ายเรา
เพราะเราเชื่อว่าทุกคนที่เราเจอ
ล้วนแล้วแต่มี “เจตนาร้าย” กับเราทั้งสิ้น
บางคนคิดที่จะทำร้ายร่างกายเรา
บางคนคิดที่จะโกหกเรา
บางคนคิดที่จะโกงเงินเรา
บางคนคิดที่จะดูถูกเหยียดหยามเรา
ฯลฯ
ความกลัวนี้มันสร้างความทรมานปั่นป่วนในใจเรามาก
เราก็เลยเริ่มถามตัวเองว่า…
ทำยังไงเราจึงจะกำจัดความกลัวนี้ให้หายไปจากใจได้?
คำตอบของเราก็คือ…
เราต้องตัดขาดการติดต่อกับทุกๆคน
เพราะถ้าเราไม่มีใครในชีวิต
เราก็จะปลอดภัยจากการถูกคนๆนั้นทำร้าย
นี่คือหนทางที่เราเชื่อว่า
จะช่วยให้เราหยุดกลัวได้
แต่ในความเป็นจริงนั้น
ยิ่งเราอยู่ตัวคนเดียวมากเท่าไหร่
เราก็ยิ่งปิดโอกาสที่ตัวเราจะได้พบเจอ
กับคนที่ “ไม่มีเจตนาร้าย” กับเรามากเท่านั้น
มันส่งผลให้ความเชื่อของเรา
(ว่าทุกคนล้วนจ้องที่จะทำร้ายเรา)
ฝังแน่นอยู่ในใจอย่างเข้มข้น
เพราะความเชื่อนี้มันไม่มีโอกาสได้มา
เจอกับ “หลักฐานความจริง” ที่ขัดแย้ง
ในทางกลับกัน
หากเรามีความกลัวว่าจะถูกคนอื่นทำร้าย
แต่เราก็ยังคงเลือกที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นอยู่…
เราอาจจะเจอคนบางคนที่ทำร้ายเราจริงแหละครับ
แต่เราก็จะเจอกับหลายๆคน
ที่นอกจากจะไม่ได้ทำร้ายเราแล้ว
พวกเขายังช่วยเหลือและอุ้มชูเราอีกด้วย!
คนเหล่านี้แหละครับที่จะกลายเป็น
“หลักฐาน” ที่เข้ามา “งัดข้อ” กับความเชื่อในใจเรา
…ส่งผลให้ความเชื่อนั้นอ่อนกำลังลง
รวมทั้งทำให้ความกลัวในใจเราทุเลาลง…ในที่สุดครับ
📬 หากการอยู่ใน "เซฟโซน" เพราะความกลัว เริ่มกลายเป็นกำแพงที่ขังชีวิตคุณไว้กับความทุกข์... คุณสามารถทัก Inbox มาพูดคุยหรือนัดหมายรอบปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบส่วนตัว (Online Counseling) กับผมได้เสมอนะครับ
อ้างอิง
Hayes, S. C., Wilson, K. G., Gifford, E. V., Follette, V. M., & Strosahl, K. (1996). Experiential avoidance and behavioral disorders: A functional dimensional approach to diagnosis and treatment. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 64(6), 1152–1168.
Salkovskis, P. M. (1991). The importance of behaviour in the maintenance of anxiety and panic: A cognitive account. Behavioural Psychotherapy, 19(1), 6–19.
Craske, M. G., Treanor, M., Conway, C. C., Zbozinek, T., & Vervliet, B. (2014). Maximizing exposure therapy: An inhibitory learning approach. Behaviour Research and Therapy, 58, 10–23.
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
