ถ้าคุณจะบรรลุแบบทั้งรู้และปฏิบัติให้ได้
คุณต้องบวชเท่านั้นครับ
ไม่เกี่ยวกับเรื่องสถานะบุคคลในลักษณะของความเชื่อ
แต่มันเกี่ยวกับเหตุผลทางพฤติกรรมของคน
ถ้าคนไม่บวชแล้วขอเขากิน* คุณก็ยังต้องทำงาน
ซึ่งเสี่ยงมากที่จะต้องเอาเปรียบและแข่งขันกับคนอื่น
วางอะไรไม่ได้
เช่น คุณทำนา คุณก็ต้องกำจัดศัตรูพืช แค่นี้มันก็ไม่ได้แล้ว
ถ้าไม่บวช อยู่กับครอบครัว คุณก็มีห่วงแน่ๆ
การละเพื่อสันโดษจึงเป็นไปไม่ได้
หากคุณอยากสำเร็จในแบบพุทธ ซึ่งมีความหมายให้ละ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ไร้ตัวตน มันจึงเป็นความจำเป็นที่ต้องบวช
เพื่อตัดสิ่งต่างๆ และภาระที่คนทั่วไปจำเป็นต้องมี
เพื่อการดำรงชีวิตครับ
คำว่าคฤหัสถ์บรรลุธรรม มันคงกินความหมายแค่แตกฉาน
ในคำสั่งสอน แต่ไม่มีทางเป็นไปได้ในการปฏิบัติ
และไอ้คนที่อ้าง มันเป็นงั้นจริงแค่ไหน เราก็ไม่รู้
คนที่ท่องบาลีเป็นนกแก้วนกขุนทอง แปลได้ ทำไม่ได้
แบบนั้นเขาไม่เรียกบรรลุหรอก
(* คำว่าขอกิน ไม่ใช่การดูถูกภิกษุ แต่เป็นความจริงที่ถูกนิยาม
จริงๆ คำว่าภิกษุ มาจากคำว่าภิกขาจาร ที่แปลว่าขอทานครับ*)
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
